jeno 2. kağıdı da bulduğunda bu çocukta kesinlikle bir şeylerin ters gittiğini anlamıştı. ders dinlemek dışında hiçbir amacı olmayarak gittiği okulda birine karşı ilgi duymaya başlamak alışkın olduğu bir şey değildi ama bu notları üst üste bulması da tesadüf olamazdı.
yine okula erken gidip, jaemin hep oturduğu sıraya oturdu. ne yapacağını ne diyeceğini bilmese de bir şeyler yapması gerektiğinin farkındaydı. bir şeyler düşünmedi söylemek için, o anın büyüsünü bozmak istemedi.
jaemin sınıfa girdiğinde hiçbir yöne bakmadan yerine yöneldi. renksiz bir canlı gibiydi, simsiyah gezen bir ruh gibi yürüyordu. çantası koluna asılı, kulağında kulaklıklar ve yüzünde asla yer çekimine karşı çıkmayan somurtması vardı. bir sıradan geçerken yüzünde ağlar gibi bir gülümse belirince jeno o sıradakilere baktı. bir erkek bir kızla flörtleşiyormuş gibiydi ama jaemin'in bunu umursayacağınu düşünmedi. kafasını sıraya koydu o rahatsız olmasın diye. ders başlayana kadar bekledi.
jaemin de onun gibi tepkisiz dersi dinliyordu. gerekmedikçe konuşmuyor, öğretmen sorarsa cevap veriyordu. dersin ortasında jaemin'e bir defter sayfası uzattı jeno.
dün ağladın mı?
jaemin kağıdı okuyup hiç görmemiş gibi defterinin altına iteledi. jeno, jaemin soruyu çözdüğünde kağıdı geri çıkardığını görünce biraz da olsa meraklandı. jaemin ince parmaklarıyla yazı yazıp geri gönderdi.
neden sordun?
hiç tanımadığı biri ona bunu sorsaydı jeno da böyle cevap verirdi galiba. jaemin'i ona biraz da olsa gülümseyerek baktığını görünce yüzü
-o- şeklini almış, şaşkın şaşkın jaemin'e bakıyordu. kağıda cevap yazdı.
gözaltların mor olmuş, gözlerinde uykusuzluk var.
jaemin kağıdı okuyunca bu cümleyi yıllardır bekliyormuş gibi hemen cevap verdi.
aylardır uykusuz olan gözlerimi şimdi mi görmeye başladın lee jeno?
öğretmen ikisine de bağırınca jeno hemen kağıdı buruşturdu. jaemin'inse yüzünde nadir görünen minik bir gülümseme vardı.
