June 5 2012
Umuulan na naman, Ayaw ni baekhyun ang ulan para kasi sakanya naniniwala kasi siya na kapag umulan may nasasaktan, may umiiyak, may maiiwan. Yun ang kanyang paniniwala sa tuwing uulan. He remember how he cried under the rain when their father left them for another woman, nasaktan siya para sakanya' ina. His older brother Kyrie work abroad to forget about what happened to their family, siya rin naman ehh.. Pinipilit niya rin' makalimot.
"Hindi kaba uuwi?" Tanong sakanya ng kaibigan
"Mamaya nalang siguro kapag huminto na ang ulan.." Natatakot parin kasi siya, na baka may mawala nanaman sakanya' importante
"Text mo ko kapag nakauwi kana, dadaanan ko pa kasi yung pinsan ko. Bye baek." Bitbit ng kaibigan ang mga gamit at nagpaalam na sakanya.
Mas pinipili kasi niya ang umuwi ng mag-isa kaysa may makasama, ayaw niyang maiwan mag-isa.
"Mukha' hindi naman titila ang ulan" Isa isang dinampot ni baekhyun ang mga notebooks at inilagay sa kanya' bagpack. Suspended narin kasi ang klase matapos i-anunsiyo na may paparating na bagyo ngayon' gabi.
Ramdam ni baekhyun na nag-iisa nalang siya sa floor nila at sa bawat pagtapak niya pakiramdam niya may nakasunod sakanya' tao. Hindi naman takot sa multo si baekhyun at hindi rin siya takot mapagtripan ng kanyang mga kaklase or school mate. Unti unting lumalakas ang tapak ng tao' nakasunod sakanya, "Kakausapin ko ba or bibilisan ko' maglakad?" Huminto siya para harapin ang tao' nasa kanya' likuran.
"Akala ko hindi mo ko haharapin"
Nakangiti' lahad sakanya ng lalaki na sa tingin niya transferee student, dahil narin naka sibilyan pa ito.
"Anong kailangan mo?"
Ayaw naman niya magtunog bastos sa kaharap kaya naisipan niya nalang tanungin.
"Sabi kasi ng pinsan ko ihatid nalang kita sa inyo dahil lumalakas narin ang ulan baka mapano kapa."
Sinong pinsan? Eh ngayon lang naman niya nakita dito ang lalaki at wala naman siya' ibang kaibigan maliban kay jongdae.
"Sinong pinsan?"
Hindi alam ni baekhyun ang tamang mararamdaman, iisa lang naman ang nasa isipan niya, Ang kanyang concern friend nasi Kim Jongdae or mas gusto niya' tawaging CHEN.
"My cousin Kim Chen. He told me na ayaw mo sa ulan, kaya maghihintay kanalang dito hanggang sa tumigil, pero parang malabong tumila ang ulan lalo na may bagyo pala mamaya."
Ang laki ng pagpapasalamat niya na nagkaroon siya ng mabuting kaibigan tulad ni Jongdae na wala naman' hinihingi na kapalit.
"Ahh yes. He's my friend. Btw, i'm baekhyun."
Inabot niya ang kanyang kamay para makipagkilala sa lalaki.
"I'm Park Chanyeol, nice to meet you baekhyun."
Napakatamis na ngiti ang natanggap niya sa lalaki, aaminin niyang napakagwapo nito lalo ng lumabas ang malalalim niyang dimples na ikahiya niya.
"Me too, Let's get going? Baka may pupuntahan kapa at nakaabala pako."
Tinalikuran niya na ang lalaki at nagsimulang maglakad. To be honest this was his first time to meet a guy na mas matangkad pa sakanya at gwapo. "Sa parking lot tayo" sumunod nalang si baekhyun kay Chanyeol papuntang parking. "Mayaman si kuya" pailing iling nalang ang nagawa niya ng maalala rin ang malalalim na ngiti ng lalaki.
"Seatbelt, baka masapok ako ng pinsan ko kapag may nangyari sayo."
Nag-umpisa ng paandarin ni chanyeol ang makina ng kanya' sasakyang mercedes benz na natanggap niya sakanya' dad bago ito lumipad paputang america para sa company nila.
"You're still young, how can you manage to operate this car?" Namamangha kasi siya na ang galing naman para sa katulad niya rin' estudyante na makapagpatakbo ng ganito' uri ng sasakyan
"My other cousin teach me how, lahat kasi sa pamilya namin need matuto magmaneho para narin kapag nagkaroon ng emergency may mag-aasikaso."
Humahanga nanaman si baekhyun kapag ganito ang mga naririnig niya sa isang tao, lalo na kung priority nito ay ang pamilya.
"Ang ganda naman ng pamilya mo. Kaya pala ganun din si Chen." Nakangiti si baekhyun habang pinagmamasdan ang madilim na kalangitan.
"You're right. Pero para narin siguro 'to sa future ko."
FUTURE. Isang bagay na hindi muna iniisip o iniintindi ni baekhyun, ayaw niya munang mamroblema dahil nasa fourth year high school palang naman siya.
"Nandito na tayo. Condo unit ka lang din pala?" Nakangiti' tanong ni chanyeol
"Oo, pero may kasama ako dyan, parang roommate." Tipid na ngiti lang ang ibinigay niya kay Chanyeol.
"I'll text chen na nakauwi kana. Ingat"
"Thankyou Chanyeol for sending me home"
Hinintay niya' makaalis ang lalaki, hindi niya maiwasan' mag-isip na baka hindi lang pagiging magkaibigan ang mangyari sakanilang pagitan, he wants more. Napa risky ng gusto niya' mangyari lalo na kung hindi naman niya ito lubusan kilala."Baek?" Napatingin siya sa entrance ng condominium. "Kuya xing?" Ang kanyang ka roommate nasi Lay yixing. "Ano pa' ginagawa mo dyan? Hindi kapa umakyat at magpahinga, sinong naghatid sayo?" Alam niya nag-aalala rin 'to sakanya. "Kaibigan lang kuya, ikaw saan ka galing?." Lumapit siya dito at inakbayan, "namiss kita kuya" isang matamis na ngiti ang ibinigay sakanya ng kaibigan, "Ako din baek."
This is my second fic, I hope you like it.💜
Don't forget to vote! 💜
