Aug 22
Simula ng makauwi sila galing batangas naging tahimik ang buhay ni baekhyun, hindi na makikita rito ang pagiging masayahin.. umiiwas rin ito sa mga kaklase at lalo na sa mga naging kalapit niya simula magpasukan.
His friend jongdae notice it too. Ayaw naman niya' bigyan pa ng stress ang kaibigan kaya napagpasiyahan nalamang na dumistansiya nalang muna.
For now, mas gusto niya' mag-isip ng mabuti para sakanila' dalawa ni Chanyeol. He can't lose him..not now nor never.
"Tulala kana naman.." bati sakanya ni lucas
"Marami lang ako' iniisip. Ikaw bakit nandito ka eh oras ng klase mo?"
"Wala teacher eh. Boring sa room."
Alam naman ni lucas ang dahilan dahil umabot narin sakanya ang balita na na trap ngayon ang boyfriend ni baekhyun sa arrangement. At ang malala pa, sa kaibigan nilang pareho.
"Kung kailangan mo lang ng kaibigan naandito lang ako, alam mo naman' isa narin ako na kaibigan mo *wink*"
"Salamat lucas. Pinagaan mo ang pakiramdam ko."
"Walang anuman. Basta kapag kailangan mo ng makakausap one call away lang ako."
Mansion -
Nakaupo ang lahat ng mga saksi sa usapan ng tatlong magkakapamilya. Irene couldn't think right iba kasi ang nararamdaman niya ngayon..lalo't matalas ang mga titig na ibinibigay ng ina ni Chanyeol nasi Mrs Vivian Park.
"Ehem.. Biglaan ang uwi niyo ngayon vivi, hindi niyo manlang ako pinadalhan ng mensahe." Ani ng matanda
"Ma, umuwi lang kami para sa anak namin."
"At para saan naman? Masiyado niyo ata' inagahan ang pag-uwi.. ang naaalala ko you both hate umuwi ng pilipinas.."
"Pagpaumanhin niyo po lola, pero narito kami para ibalita sa inyo ang kasal ng apo niyo nasi Chanyeol sa nag-iisang anak ng mga Park." Asik ng ama ni CY
"Kasal? For what? Vivian."
"Ma, we need parks to save our company. Hindi naman maganda kung hanggang ngayon aasa kami sa inyo."
"And do you think this will be your best solution para maisalba ang kumpanya? Parang binenta niyo ang nag-iisang anak niyo."
"Ma, anak namin si chanyeol. Were just doing whats best for our son."
Hindi na kinaya ni irene lahat.
"Tama si lola, tita. Umuuwi lang kayo rito kapag may problema, at wala ba kayong pakielam sa mararamdaman ni chanyeol? You've been gone for seven years. Tapos ganito yung isasalubong niyo samin?"
Napasinghap ang mag-asawa sa biglaan' pagsingit ni irene ang anak ng kapatid niya.
"Young lady, you dont know anything."
"Alam ko po ang lahat, tama ba yung pinaplano niyo? Sisirain niyo ang buhay ni chanyeol. Sa simula palang hindi na kayo naging mabuting magulang sakanya. Sarili niyo lang ang mahalaga."
"How dare you!? Ganyan kaba pinalaki ni victoria ha!?" Pasigaw ni vivian sa pamangkin
"Tama na. Tama naman ang apo ko vivian, kahit kailan hindi kayo tumayong mga magulang para kay chanyeol. Puro business lang naman ang pinaka-importante."
"Ma! Anak parin naman si chanyeol! Mas may karapatan kami sakanya!!"
Isang malakas na lagabog sa lamesa ang narinig ng lahat, sa lakas ng hampas ni chanyeol kahit sa labas maririnig ang tunog.
"Pwede ba ma? Itigil niyo na 'to. Walang magaganap na kasal sa kahit na sinong babae. Dahil may mahal ako' iba, at nirerespeto ko ang pagmamahal na ibinibigay niya sakin na kahit kailan hindi ko naramdaman sa inyo."
Galit.
Galit ang nararamdaman ni chanyeol sa mga magulang.. Hindi niya kasi matanggap na mas pinipili nila ang pera kesa sa sariling anak.
"Chanyeol! Wala ka' karapatan pagsalitaan kami ng ganyan! At pagmamahal anong alam mo diyan!? You're still young to understand what real love is." Pasigaw na salita ng kanyang ama
"Bakit kayo? May alam ba kayo? Simula bata ako.. kahit kailan ni hindi ko nararamdaman ang pagmamahal niyo sakin, puro business lang ang umiikot sa mundo niyo. Kaya niyo nga tinapon dito kay lola diba? Para walang sagabal sa mga plano niyo."
Lumuha ang ina ni chanyeol sa mga narinig na hinanakit sa nag-iisang anak nila. She didn't know na nasaktan na pala nila ang anak simula pa noon.
"Kaya kung may natitira pa kayong konsensiya, itigil niyo ang planong pagpapakasal ko sa iba. Dahil kahit lumuhod pa kayo sa harapan ko para magpakasal sa iba, hinding hindi ko pagbibigyan. Mahal na mahal ko po si baekhyun ma, pa. Siya ang nagbigay ilaw sa madilim ko' mundo, siya yung nandiyan kapag hindi ko na kaya.. we were just starting and yet, matatapos agad dahil lang sa kagustuhan niyo. Hindi ko kayang masaktan ang nag-iisang tao na nagparamdam sakin ng pagmamahal na walang halong peke..kaya sana, pagbigyan niyo po sana ako.." hikbi ni chanyeol, nailabas niya narin sa wakas.
"We knew baekhyun po tita, at mabuti siya' tao." Sabat ni irene
Matapos ang ilang oras na katahimikan sa loob ng mansion, napagpasiyahan ng mag-asawa na ipagpaliban muna ang lahat. They couldn't believe na naging mas matalino ang takbo ng pag-iisip ni chanyeol magmula iwanan ito sa lola at sa mga pinsan. At tama nga ang narinig nila kay belle na masaya ang anak sa piling ng iba.
"Chan, tama na siguro 'to. You need to see him.. baka ano ano na inisip nun." Halatang nag-aalala ng sobra si irene
" I texted him bago magsimula ang lahat. Nasa p.e class siya..at kasama naman niya duon si chen."
"Kahit na, mamaya magkita pa sila ni rosé."
"She's in korea since we talked. Hindi daw siya uuwi hangga't hindi niya napipigilan ang magulang sa plano."
"Alam mo nun narinig ko yang arrangement mo sa babai' yon. Gusto ko na siyang sugurin nun.. kasi masasaktan yung tao' parehong importante para sa atin. But, i stopped myself. Kasi hindi yon ang gustong mangyari ni baekhyun.."
"Alam mo kung gaano ka importante kay baekhyun ang kaibigan, he adored them. Kaya mahirap sakanya na matanggap na isa sa mga mahahalaga ang ikakasal saakin."
"Sana naman magising na yung magulang mo, hindi pang habang buhay na maaari kanilang kontrolin. May sarili ka ng utak, napagana mo nga yan for so long. Tapos ngayon kapa ba mawawalan? Haha"
"Baliw. Salamat."
