Taekook

Part 2: Deel 2

Taehyung pov

Je voelt de spanning hangen in de kleed kamer.Ik wist dat dit zou gebeuren en toch sta ik achter het besluit dat Jungkook heeft gemaakt.De manager zucht."Wat moet ik met jullie aan?""Manager, ik zie het probleem niet...."Hij komt naast me staan."Taehyung, gay relaties zijn verboden, zelfs al daten jullie had het gewoon niet gezegd, Big Hit gaat dit niet leuk vinden, waaronder de rest van Korea en misschien de wereld, ik heb je nog zo gewaarschuwd Kim Taehyung!"Hij haalt zijn hand uit om mij te slaan, maar de klap komt niet aan want Jungkook pakt zijn arm."U heeft niet het recht hem te slaan, ik ben degene die het bekend heeft gemaakt terwijl iedereen, waaronder Taehyung heeft gezegd dat het geen goed idee was"De manager trekt zijn arm terug en zucht geïrriteerd.Ik sta op en buig naar de manager."Ik ben ouder dan Jungkook, ik ben de Hyung, ik accepteer wat er met me gaat gebeuren"Namjoon springt er snel tussen."Manager kijk, er zijn ook veel positieve reacties, vooral van onze fans, die zijn gek op Taekook, wat maakt de haters dan uit?""Namjoon, het is het feit dat homoseksualiteit een gevoelig onderwerp is in Korea, we kunnen hier meer problemen mee krijgen dan alleen haters"Hij kijkt naar mij."Kim Taehyung het spijt me dat ik dit moet zeggen maar je bent ontslagen..."Alle members kijken geschokt.Jin springt er tussen."BTS is geen BTS zonder 1 van ons, dus ook niet zonder hem""Mijn besluit staat vast, pak vandaag je spullen in en ga terug naar je geboorte stad"Hij loopt weg.Niemand zegt wat.Ik moet positief blijven voor iedereen."Jongens, het is okee"Jungkook schud zijn hoofd."Het is mijn schuld, ik had mijn mond moeten houden"Ik schud mijn hoofd."Het is mijn schuld, ik wist de consequenties en ik heb het laten gebeuren"Het is even stil tot Hobi de stilte verbreekt."We hebben over een paar maanden een concert in Engeland, betekend dat we het zonder Taehyung moeten doen?"Ik knik."Jullie moeten door zonder mij, ik wil dat niemand hier sad over is, we zijn BTS wij overwinnen alles"Maar helaas zijn we nu geen BTS meer...We zijn thuis en ik loop naar mijn kamer om mijn spullen in te pakken, vanavond nog pak ik de bus en verlaat ik het appartement.Jungkook rent achter me aan maar ik doe de deur voor zijn neus dicht."Kookie, nu niet, ik wil even alleen zijn""Tae, please, je hoeft dit niet alleen te te doen"Ik zak tegen de deur aan op de grond.Ik hoor door de deur een stomp dat Jungkook het zelfde heeft gedaan,Alles wat er nu tussen ons in staat is een deur."Tae, het spijt me...""Zit er niet over in, het is okee""Tae?""Hmm?""Maak het niet uit alsjeblieft....ik smeek het je"Ik grinnik in mezelf."Hoe kan ik mijn kookie dumpen, ik verlaat alleen BTS en we zullen wat verder van elkaar zijn, maar het is nogsteeds jij en ik tegen de wereld"Er rollen tranen over mijn wangen."Koekie, ik hou van je""Ik ook van jou"Ik veeg mijn tranen en sta op.Ik moet doorgaan.Ik pak mijn koffer en begin in te pakken.Ik kijk naar de deur, ik denk niet dat hij weg gaat voor ik hier klaar ben."Tae?""Ja?""Ik wil dat je kookie mee neemt"Ik grinnik."Moet ik jou mee nemen?"Ik hoor hem grinniken."Ik zou dit alles zo voor jou opgeven...""Niet doen, we hebben allemaal te hard gewerkt voor waar we nu staan om op te geven""Daarom moet jij kookie mee nemen, zodat hij en Tata bij jou in huis samen kunnen zijn""Is goed Jungkook"Het is even stil tot ik geklop hoor.Ik doe de deur open.Hij geeft me kookie."Zorg goed voor hem"Ik knik."Dit is niet vaarwel hé"Hij knikt.Ik zie een traan over zijn wang rollen.Ik veeg de traan weg en kus hem.Het voelt zo zwaar, ik moet afscheid nemen van hemen al mijn beste vrienden die ik al 7 jaar ken.

Jimin pov

We zitten met z'n alle aan het avondeten.De sfeer is sad.Zelfs aan Hoseok kan je zien dat hij zich slecht voelt.En Jin maakt ook geen dad jokes.Voor het eerst zitten we in stilte te eten.vanaf vandaag zijn we officieel geen BTS meer, we zijn het wel maar BTS is niks zonder Taehyung.Jungkook zit zelfs bijna in zijn eten te huilen.Ik leg een hand op de schouder van Taehyung."Ik ga mijn soulmate missen hoor, wij allemaal denk ik"Iedereen knikt.Taehyung lacht zwakjes."We hebben al zoveel overwonnen, dit lukt ons ook, ik zal altijd bij jullie zijn in jullie hart en ik zal jullie supporten van de zij lijn, ook zal ik proberen vaak langs te komen als jullie niet druk zijn..."Ik hou het niet meer en begin te snotteren."Ik wil niet dat je gaat!"Ik knuffel hem.Hij staat op van de tafel en hijst me omhoog."Jimin, niet huilen het is okee, er veranderd niks aan onze vriendschap"De rest van BTS staat op en joinen in voor een groepsknuffel, want niemand heeft meer honger.

Jin pov

We staan bij de bushalte te wachten op de laatste bus die naar Daegu gaat.Wie had gedacht dat BTS zo zou eindigen...Hier heeft de manager niet goed overnagedacht want Taehyung is net zoals Jungkook het ultieme wapen.In onze trainee dagen wouden alle agendcies hem hebben omdat hij goed kon zingen, dansen en acteren.En daar staan we dan met z'n alle, te wachten op zijn bus.Hij kijkt ons aan met een lach."Ik hou van jullie allemaal, dit is niet het einde, misschien het einde van mijn tijd in BTS, maar de vriendschap zal voor altijd blijven"Ik krijg tranen in mijn ogen en knuffel hem."Ik ga je missen tijger""Ik jou ook Hyung, pas samen met Namjoon goed op de anderen"Ik knik.Taehyung neemt ons allemaal in een groepsknuffel want de bus is er."Let goed op elkaar, ik support jullie, fighting!"Hij geeft Jungkook een kus en stapt de bus in.De bus rijd weg en wij blijven zwaaien tot de bus helemaal uit het zicht is verdwenen.Dit is een zwarte dag voor BTS....