-HIS-
I'm damn hurting! Tama sila kasalanan ko dahil Iniwan ko siya. At nung Iniwan ko siya ay hindi ako umiyak kaya sa tingin nila hindi ako nasasaktan! Pero nasaktan ako nung makita ko kung gaano kalakas ang iyak niya. I'm so terrible. I'm a chef,so busy on works kaya nawawalan ng time sa kanya pero lagi ko naman siyang iniispoil eh! lagi kong tinatanong kung anong gusto niya at yung gusto niya lang yung laging nasusunod.
Hindi pa alam ng barkada at pamilya ko na wala na kami dahil sa kasalanan ko.
Kasalanan ko ba talaga? Gusto ko lang naman intindihin ngayon ang sarili ko! Gusto ko lang naman hanapin ang sarili ko? Hindi porket ako ang Nang-iwan ay hindi na ako nasasaktan? Hindi porque ako ang Nang-iwan eh ako na ang may kasalanan.
I managed to be okay pero hindi ko na talaga kaya. I'm just pretending to be okay. Kaya sinabi ko sa sarili ko na kahit 15 minutes lang iiyak ako.para mailabas yung sakit na nararamdaman ko but not at house or sa tambayan ng barkada. gusto ko somewhere na tahimik and I found myself standing in front of a library cafe.
Pumasok ako at nagorder ng favorite coffee ko.
"Tall brewed coffee please,without milk and sugar"
"Okay sir wait your order here."
Ang totoo niyan. I like sweets mas gusto ko yung Hot white mocha pero lagi siyang diet kaya nasanay ko na rin ang Tall brewed coffee.
"Ahh wait." sabi ko sa barista.
"Ano yon sir? Do you need anything else?"
"Hot white mocha na lang pala"
"Okay sir pogi."
Pagkatapos kung umerdor ay nakuha ko na rin ang mocha ko at pumunta ako sa isang table and chair na medyo tago and now I'm crying.
Napakabading pakinggan pero mahal ko siya that time ehh..Mahal na mahal..Kaya ako yung nagmukhang may kasalanan kasi ako yung nang-iwan pero tangina kase! I saw her with my bestfriend and they are kissing! they are freaking kissing! kaya ko siya iniwan! kaya ang sinabi ko gusto kong hanapin ang sarili ko kasi gusto kong itanong sa sarili ko na..Am I not enough? Tropa ko yon eh! pero ako pa rin yung nagmukhang may kasalanan kasi hindi ko sinabi na nagcheat siya.
Pagkalipas ng 15 minutes ay umalis na ako sa cafe.
Paulit ulit ang routine ko. Pupunta sa cafe na yon,iiyak at aalis after 15 minutes kaso isang araw..tangina.
Yun yung time na gustong gusto kong magbreak down kasi nakita ko yung ex ko na kayakap yung tropa ko at ang saya saya nila.
Kaso... pagkarating ko sa cafe andaming tao! Tangina. Bat ba nakikisabay sila?Gustong gusto ko magbreakdown eh.
Pagkakuha kong order dumiretso agad ako sa usual spot, pinipigil ko na lang yung hikbi ko kaso..malapit ng bumagsak eh..
Pero nabigla ako ng may nakita akong nakatayo sa harap ng table ko,babae.Maganda siya at halatang masayahin siya.Nagulat ulit ako ng bigla niya akong hilahin at dinala sa pinakalikod ng mga bookshelves at halatang tago.
"Cry long as you I want, I wont judge" Pagkasabi niya nun bigla na lang nagunahan yung nga luha.Taena ang sakit.
"Okay lang yan, I'll be here at your side" Ng marinig ko ulit siyang magsalita mas lumakas ata yung pag iyak ko, bakit ba siya ganyan? Bakit ba ang bait bait niya.
Hindi ko na alam kung ilang minuto o oras na akong umiiyak kaya pagtingin ko sa relo ko.
Shit.
Late na ako! Kaya nagmadali akong punasan yung mata ko.
"Thank you." Napatingin siya agad sa akin at ngumiti.
"Welcome" Sagot niya at pumunta sa may table at chair ko at kumuha ng mga libro..
Siguro hilig niya magbasa at napansin ko puro fantasy or fairy tales ata binabasa niya.
Tomorrow morning agad akong pumunta sa cafe para maglabas ulit ng sama ng loob.
"Hot white mocha for mr. pogi" sabi nung barista.Memorize niya na ata ang order ko.
"At isang strawberry cake" gusto ko kasi ng sobrang tamis ngayon ehh.
"Okay sir just wait your order"
"Teka kuya barista icancel mo na yung strawberry cake"oh yung girl kahapon.
"Pardon? hey miss!Bakit mo cinancel yung order ko..?"
"Basta trust me..kuya barista cancel mo na yung order niya..At tsaka yung order ko huh."
"Cge po..ms. beautiful and sir pogi paki wait na lang po yung order niyo."
Nung nakuha ko na ang Hot white mocha ko at ang White Mocha grande niya, Ohh she likes sweets were same.
Umupo agad ako sa usual spot ko akala ko uupo din siya sa usual spot niya kaso umupo siya sa tapat ko at may inilapit na box na may ribbon sa akin.I think it was a cake.Agad siyang nagpakuha ng utensils sa waiter na nakita niya.
"It was a strawberry cake, gumagaan pakiramdam ko kapag kumakain ako niyan. Sana mapagaan din nito loob mo." Dahan dahan naman akong kumuha ng cake.It was delicious.
Pero parang may kalasa ata. Ohh. I remember.
Anniversary.cake.her
"Ohh bakit?hindi ba masarap??" ask by her.
I shook my head immediately.
"May naalala lang ako.May kalasa kasi."
"Wow naman naooffend ako dun ah! Recipe ko kaya toh panong may kaparehas? " she sounded so offended.
"Oh I'm sorry, nag order din kasi ako ng strawberry cake noon sa isang online cafe.Kalasa kasi." sabi ko sa kanya agad.
"Ohh Padayon coffee shop?" napatingin ako sa kanya agad ng sinabi niya yon.Ngumiti naman siya agad ng makitang gulat na gulat ako sa sinabi niya.
"Ready for service sir!" sabay saludo niya pa sa akin.
"Ohh you own that cafe?" I ask her.
"Yeah it was mine.Kain ka na para gumaan na pakiramdam mo" she answered.
"I'm okay." I smiled at her.
"Okay?? Kaya pala umiiyak ka lagi." She said in sarcastic tone.
I smiled bitterly at her.
"I'm better now, naiyak ko na yung iba eh."
"I want to ask ah, I'm bit curious eh. Why are you crying and limiting yourself to cry? " she asked.
Paano ko ba sasagutin yon? Alangan naman sabihin ko sa kanya lahat ng pinagdaanan ko diba? ehh hindi ko naman siya kilala. She's a complete stranger
"I thought your not judging me."
"Hey!I did not judged you! I'm just curious! I know you wouldn't tell me anything because I'm a complete stranger." she smiled bitterally.
"Bat ka ba umiiyak huh? Ako nga iniwan ehh pero hindi ganoong umiyak kaya sa tingin ng ex ko hindi ako nasasaktan" napatingin ako sa kanya ng sinabi niya yon.
Iniwan siya.
"Oh wow! Ang galing! sayo ko unang sinabi na iniwan ako HAHAHAH sayo pa na hindi ko naman kilala..ehh ikaw bat ka umiiyak broken hearted ba gaya ko?" she asked me.
"Nang-iwan ako"
BINABASA MO ANG
Tara Magbasa?
Short StoryTwo broken people found each other and tries to fix one another over with a bunch of books
