Chapter Five-Assumera

88 5 0
                                        

Mapagtitiyagan na ang UD na yan. Hahaha.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Her POV

'Di pa rin ako makapaniwala sa mga nangyari kanina. Gosh! Biruin mo BOYFRIEND KO SI KUYA GWAPOO!! Ang saya lang diba? Oa ba ako? Itatapon kita pag sinabi mong Oa ako.-_- Kidding. Kinikilig talaga ako. Hihihi.

"Heyy! Bakit hindi ka umiimik? Tsk." Ayy oo nga pala kasama ko pa siya. Yieeehh!! Kiligssxxzzz ako. #MedyoMaharotAko.XD

"Huh? Ahmn. Kasi ano ahm oo ano ahm." Putakte! Wala akong masabi sakanya. Turn off na ba ako? Pero wala akong pake kung naturn off na siya. Maganda pa rin ako. <3 <3

"Ayusin mo pagsasalita mo. Baka pag 'di ko natiis itatapon kita sa qwertyauthorganda Island." Ano daw? Qwertyauthorganda Island? Meron ba nun? Kakaiba talaga. Nakashabu siguro si Kuya. Sayang ang mukha kubg drug addict siya. Hahaha.

"Ahmn. Wala kasi akong masabi. By the way, What's your name?" Tanong ko sakanya. Boyfriend ko siya pero di ko alam name niya. Kaiyak grabe. TTnTT

"I'm Kenneth Ethan Neilrie." Maikling sagot niya saakin. Naghihirap ba ito? Sobra kubg magtipid sa salita eh.

"A-ahh boyfriend kita, diba?" Lakas ng loob ko 'no? Pabayaan niyo maganda naman ako. Sobra. Sagad sa singit na maitim ni Dora na kakambal mo. (^_^)V

"It's just an act. So don't assume woman. Tsk." W-what? Act?! Shit. Parang biglang nabiyak ang puso ko. Kahurt naman yung sinabi niya. (>3<)!!!

"A-hh. Sorry kung masyado akong assumera." Nakakabanas naman! "Nag assume pa naman ako. Tsk. False alarm.-_-" Dagdag ko pero pabulong lang.

"Ginawa ko lang yun para lubayan ka nung malanding gagong yun. Psh. Sige aalis na ako. Sa susunod wag kang masyadong mag assume, masasaktan ka lang." Humuhugot si Kuya. Hahahaha. Brokenhearted siguro 'to. Kuyaaaa Akin ka nalang. For sure di ka malulumbay.XD

"Sige Kuya Ken see you soon. :)" pagpaalam ko sakanya. Haist! Sana makita ko pa siya ulit. Hihihi. Ang harot ko sobra. Pake niyo ba kung maharot ako? Ihampas ko kayo sa Cactus eh. Pero ang fc ko kay kuya. Hahaha.

Naglibot-libot lang ako sa mall ng ilang oras tsaka na ako umuwi. Buti nalang dala ko car ko. Hahaha. Thankful ako sa parents ko. Binilhan nila ako ng sasakyan. Yung mahal pa. Poor lang kami kaya.:3 Sana itinabi nalang nila yun 'no? Para sa future ko. Okayy tama na. Masyado ng lumalayo sa usapan.

Magpaparada na sana ako sa garahe ng may nakita akong kotseng 'di pamilyar saakin. Kanino na naman kaya 'to? -_- Bumaba na ako. May naramdaman akong papalapit sa likod ko.

"Samanthaaaaaaaaa! I miss you so much Baby!!" Shit. Nandito na siya. Arrgghhh! Kabanas naman 'to. Bakit umuwi pa siya. Haist.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Readerssss!! Kung meron pa. Hahaha. Pasensya sa late UD. Huhuhu! Busy ako. Lol. Ayan pambawi. Hope you like it. :)

Love is BlindTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon