Attention Please!

144

Dahline's POV

Hindi ko alam bakit palinga linga ako sa entrance ng isang café. Si Luizx lang naman ang hinihintay ko- wait. He said kami? So that means may kasama siya?

Baka girlfriend niya?

No wala pang girlfriend yung lalaking yun!

Matteoxe?

Matteoxe? Hello no. But I badly want to see him. Sana tama ang sinisigaw ng puso ko.

Sana si Matteoxe ang kasama ni Luizx-

"Insan!"

Awtomatiko akong napa angat ng tingin dahil bigla kong narinig ang malakas na sigaw ni Luizx. My smiled gradually disappeared when I saw a familiar man, wearing a White Polo and black slacks.

Kinapa ko ang puso ko. Napamura ako isip ko ng maramdamang sobrang bilis ng kabog nun. Inhale.. exhale! Gosh! Iba pa din ang dating sakin ni Matteoxe kahit ilang taon na ang nakalipas.

Her presence can make my heart going crazy like fuck!

"Dahline?"

Napatalon ako sa gulat ng makita kong nasa harapan ko na si Luizx. Bumaling ako sa katabi nyang busy sa cellphone.

I don't love you anymore...

Iyong mga katagang binitawan ko, bago ko siya sinaktan at iniwan..

Bakit ang sakit pa din? It's been 4 years damn!

"Dahline kanina ka pa nakatulala. Okay ka lang?"

I smiled at Luizx. Panira. "I'm fine, insan. Baka pagod lang ako" sabi ko at ininom muna ang kape ko. Parang biglang nanunuyo ang lalamunan ko.

"Ahh. Okay lang sayo na nandito si Matteoxe-"

"I have a client here. That's why I came here" malamig na saad ni Matteoxe at tumingin sakin.

Pinagtitigan ko pa ang gwapong mukha niya. Damn! Ang gwapo gwapo pa din ng amor ko!

Amor..

Fuck!

Nag iwas ako ng tingin at huminga ng malalim. "Kamusta ka na, Matteoxe?" Parang ang plastik ko naman.

Nanatiling seryoso ang awra niya. "Doing fine" sagot niya ng hindi tinatanggal ang tingin sakin.

Sandali kaming nagkatinginan pero siya na mismo ang bumawi nun.

Uminom ulit ako ng kape ko. Nakakahiya-

"Ahh sandali lang ha. Naiwan ko pala ang money ko sa taas" paalam ni Luizx at dali daling tumayo at lumabas ng café.

Pisting lalaki. iniwan ba naman ako dito kasama ang ex boyfriend ko

Grrr.. awkward..

"Ikaw kamusta ka?" Ang tanong ni Matteoxe ang pumukaw sa presensiya ko.

I smiled. "Okay naman" saad ko.

Tiningnan niya ang relong pambisig niya. "So.. your a model now?" He asked.

Tumango ako bilang sagot.

"Ikaw Lawyer ka na?" Tanong ko naman.

"Yeah" sagot niya,

End of conversation. Charing. Napaka awkward naman kasi.

"May girlfriend ka na?" Boom dulas. Putangina!

Napangisi siya sa tanong ko. Kaya ako naman ay naging kamatis ang pisngi, ay may ganun? "I'm sorry.. I asked" nahihiyang paumanhin ko.

He laughed again. "I don't have a girlfriend" sagot niya.

"Uhm- diba Daddy kana?" Tanong ko ulit.

He stared at me. "Hindi mo alam?" Tanong niya.

Kumunot ang noo ko. "A-Ang alin?" I said.

He sighed. "Hindi ako ang ama ng anak ni Maquette. It's Rafael. My cousin" sagot niya na ikinanganga ko.

Ang tanga mo Dahline! Ang tanga tanga mo!!!

"I-I do-dont know" kanda utal utal na sabi ko.

Tumango siya. "It's okay" aniya.

Napalunok ako-

"Matteoxe!"

Sabay kaming napalingon sa pinanggalingan nung boses na yun. At hindi ko maiwasan ang pagkulo ng dugo ko ng makita ko si Maquette na naglalakad papunta sa gawi namin ng may ngiti sa fucking face niya.

Unti unting nawala ang mga ngiti niya ng makita ako. Gusto ko syang tarayan pero baka isipin niya hindi pa ako nakakamoveon. Neknek nya!

"Dahline.." mahinang sabi nya

Nanatili akong walang kibo. Sa halip ay inubos ko ang kape ko tsaka sinuot ang black purse ko at tumayo. "I have to go." Malamig na sabi ko at malalaki ang hakbang palabas ng café.

Naiirita ako sa pagmumukha nung babaeng yun. Ewan ko pero para sakin siya ang may dahilan kong bakit kami naghiwalay ni Matteoxe.

Hindi ko na ata siya mapapatawad. Tangina naman eh!