Beyond The Tragic Ending [Completed]

Episode 17

Zawgyi

Taehyungတို႔သြားၿပီးခန‌ေနတာနဲ႔ Jungkookလည္းထိုေနရာမွထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္ပထမထပ္တြင္ေတြ႕လိုက္ရတဲ့ နာဘီ...။

" ဘာလာလုပ္တာလဲ နာဘီ။"

" ဒီမွာငါ့တကၠသိုလ္ကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔စုခ်ိန္းထားလို႔ပါ။"

ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိေပမဲ့ Jungkookမ်က္ေမွာက္က်ဳံ႕မိသည္။ စိတ္ရႈပ္သြားသည္ဆိုလည္းမွန္မည္။

" ေယာက္်ားေလးေကာပါလား။"

" မပါပါဘူး။ မိန္းကေလးေတြပါပဲ။
ၿပီးေတာ့ ငါ့‌ေယာက်ာ္းေလးသူငယ္ခ်င္းလည္းထပ္မထားေတာ့ဘူး။"

" ဘာျဖစ္လို႔လဲ။"

နင္မႀကိဳက္တဲ့ကိစၥဆို ငါမလုပ္ခ်င္လို႔...။
လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ထိုစကားဟာပြင့္အံမက်လာခဲ့ပါ...။

" ဒ္ီလိုပါပဲ... ဒီတိုင္းမထားျဖစ္တာပါ။"

" ဟုတ္ပါၿပီ။ ဒါဆိုငါျပန္ေတာ့မယ္။"

Jungkookထိုေနရာမွထြက္လာမည္အလုပ္တြင္ ေနာက္ေက်ာဘက္ဆီမွလွမ္းေခၚလာေသာသူမ...

" Jungkook ah..."

သူမဘက္သို႔လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။

" Happy birthdayပါေနာ္။"

ေျပာၿပီးတာနဲ႔သြားလိုက္ေသာသူမ...။ ကြၽန္ေတာ့္ေမြးေန႔ကိုပါမွတ္မိေနခဲ့တာပဲ...။

ကြၽန္ေတာ္လည္း ထိုဘားမွထြက္လာခဲ့ကာ အေမေစာင့္ေနတဲ့အိမ္ေလးဆီသို႔သာတန္းတန္းမတ္မတ္ျပန္ခဲ့လိုက္သည္။ အိမ္သို႔အေရာက္ ထမင္းစားပြဲေပၚတြင္အျပည့္တည္ခင္းထားေသာဟင္းပြဲေတြကိုၾကည့္ၿပီး သူစိတ္ခ်မ္းသာမိသည္။

" ျပန္လာၿပီလားသားငယ္... ေနာက္က်လိုက္တာကြယ္.. သားႀကီးေကာမပါလာဘူးလား။"

" ဗ်ာ... Hyungျပန္မလာေသးဘူးလား။"

" ဟုတ္‌တယ္ေလသားရဲ႕။ အတူတူျပန္လာမယ္ထင္ေနတာ...
ဒါဆို သားႀကီးအလာကိုေစာင့္ရင္းအေမဟင္းေတြ‌အပူျပန္ေပးလိုက္ဦးမယ္..."

Noonaတို႔ဆီမွာမ်ားၾကာေနတာလား.. ဒါ‌ေပမဲ့ အေမေစာင့္ေနတာမို႔ အိမ္ကိုအေစာႀကီးျပန္ဖို႔ေျပာတာကhyungပါ...။ အခုလိုၾကာေနဖို႔ဆိုတာမျဖစ္ႏိုင္ဘူး။