Episode 20

3.2K 339 82
                                        

Zawgyi

Jungkookတစ္ေယာက္ ေဆးရံုေရ႔ွကပန္းၿခံဆီ ေျခလွမ္းသြက္သြက္ေလးျဖင့္ ေလ်ွာက္သြားမိသည္။ ပန္းၿခံထဲကလူနာတစ္ခ်ိဳ႕နဲ့အတူ သူနာျပဳမေလးေတြေၾကာင့္ hyungကိုရွာဖို႔ခက္လွသည္။

ေသခ်ာေစရန္ နံပါတ္စိမ္းအားေနာက္တစ္ခါထပ္ေခၚၾကၫ့္ေတာ့လည္း ဖုန္းမကိုင္ေပ...။ မဟုတ္မွလြဲ... ဒီလူကြၽန္ေတာ့္ကိုအရူးလုပ္သြားၿပီလား..။

ထိုအခ်ိန္ Jungkookဆီသို႔ထပ္မံဝင္ေရာက္လာတဲ့ messageတစ္ခု...။

*ပန္းၿခံအလြန္က သစ္ပင္အိုႀကီးေအာက္မွာ ငါရိွေနမယ္...။ အခ်ိန္မလြန္ခင္လာခဲ့။*

ထိုmessageကိုဖတ္မိၿပီးတာနဲ႔အတူ ပန္းၿခံအလြန္ဆီေရးႀကီးသုတ္ပ်ာေျပးသြားမိသည္။ ထိုဘက္ျခမ္းမွာေတာ့ လူသူသိပ္မရိွေပ...။ messageထဲကအတိုင္းပင္ သစ္ပင္အိုႀကီးရွိရာကိုရွာမိသည္။

ထိုအခါေတြ့လိုက္ရသည္မွာ သစ္ပင္ႀကီးကိုမွီကာရပ္ေနတဲ့ထိုလူ...။ ‌ေက်ာေပးထားတဲ့ ဒီလူရဲ့ေနာက္ေက်ာေတြဟာ ရင္းႏွီးေနေသာ္ျငား... hyungမွဟုတ္ပါ့မလား...။

မရဲမဝံ့တဲ့အသံေလးနဲ႔ပဲ တြန႔္ဆုတ္လ်က္ေခၚလိုက္မိသည္။

" Hyung.."

ေနာက္ေက်ာေပးေနရာမွ တျဖည္းခ်င္းစီလွၫ့္ကာမ်က္ႏွာမူလာတဲ့ထိုသူ....။

ဒီမ်က္ဝန္း... ဒီမ်က္ႏွာ... Hyungမွhyungအစစ္...။

" Hy.. hyung?"

" မေတြ့တာေတာင္ၾကာၿပီ Jeon Jungkook"

နာမည္အျပၫ့္အစံုသံုးလိုက္တဲ့hyungေလသံေတြဟာ နာက်ည္းသံစြတ္ေနသည္။ hyungဘယ္လိုေတြ‌ေတာင္ႀကံဳေတြ့ခဲ့ရသလဲဟင္...။

" hyung..."

လြမ္းေနခဲ့တာဆိုတဲ့စကားကိုဆက္ဆက္ေျပာရင္း ‌‌ေပြ့ဖက္ဖို႔ရာ‌အေျပးသြားမိတဲ့jungkookေျခလွမ္းေတြဟာ ရုန္းဆန္တြန္းထုတ္ေလတဲ့hyungလက္ေတြေၾကာင့္ ဒယိမ္းဒယိုင္ေလးျဖစ္လ်က္သား...။

" နာဘီေကာ..."

" ဘာ..ဘာလုပ္မလို႔လဲ hyung.."

" ငါမင္းကိုမေျပာခဲ့ဘူးလား။ နာဘီ့ကိုမင္းလိုလူလက္ထဲကဆြဲထုတ္ပစ္မွာပါလို႔။"

Beyond The Tragic Ending [Completed]Where stories live. Discover now