Истории Poes

OmG EcHT EeN TE GEKKe dAg ik kwAM ERAChter dat enZo knOL MIjn VADEr is wOJOW

ciao

You asked me where I was moving, I said onto better things.

si tu dañaste las cosas con alguien este conjunto de poemas es para ti

Encontrar una forma de desahogarse esa es mi rutina...

YO VIVIRIA POR TI

Sentimientos que extermina los sentidos del alma

Un pequeño consuelo a mi alma desgarrada

Este es un contenido con textos cortos, cada uno con un tema diferente y profundidad. Desde punto de vista hoy en día la literatura se ha visto malinterpretada como un medio de entretenimiento, hay libros extensos que aun así su propósito no es bien desarrollado o muy debatible, utilizo temas cotidianos que se profundizan de una forma sencilla

"Emma komt je bed uit we moeten gaan!" hoor ik mijn moeder schreeuwen. Dan bedenk ik me weer dat ik mijn echte ouders vandaag ga ontmoeten. Ik woon al sinds kleins af aan in een pleeg gezin ik hoop zo dat mijn eigen familie aardig en lief is. Ik kleed me om en trek dan een sprintje naar beneden. "mam ik ben klaar om te gaan." Zeg ik blij. "ben je niet iets vergeten." Zegt mijn moeder wijzend naar mijn voeten. k*t Ik heb geen schoenen aan.snel ren ik naar boven om mijn schoenen te pakken. als ik ze aan heb kunnen we eindelijk vertrekken. als we éénmaal zijn aangekomen ren ik naar de deur en bel ik aan. er word open gedaan door een jongen. Ik knijp me zelf hopend dat het geen droom is. "zeg asjeblieft dat dit geen droom is." Zeg ik. hij lacht vriendelijk. "nee, dit is geen droom." Hoogste rank fanfictie 22-04-2017: #772 25-04-2017: #587

amor inquieto amor completo<3

Poems about racism in English, German and Spanish Gedichte über Rassimus in englisch, deutsch und spanisch Poemas sobre racismo en ingles, alemán y espanol

Some of them get a lil deep, they are kinda just the best way for me to express my emotions. It's definitely better than my therapist that's for sure. Once again this is me "coping."

Story from songs inspiration

Muchos la llevamos con tanta fuerza presente en la consciencia, otros la "olvidamos" con el debido "respeto" alimentado de "temor": la muerte. Pero, a esa que llevamos en cada sorbo embriagador de respiración, en cada roce de extasis y dolor, en cada melodía mágica, en cada sabor inolvidable... ¿vivir? ¿donde llevamos la vida? La muerte está ahí y la vida antes de ahí. ¿Tan solo no la podemos vivir? Sin más ni más, acompáñeme a Vivir, Tejiendo estos Sentires. -Poemario-.

Un pequeño poema que expresa lo que algunos callan.

De nuevo en blanco