Chapter-18

584 90 11
                                        

Impossible

Harry Dracoနဲ့ နောက်ဆုံး စကားပြောခဲ့တာ သုံးရက်လောက် ရှိနေပြီ... ... Draco အထုပ်တွေ လာဝိုင်းကူရှင်းပေးခဲ့ပေမဲ့ ဘာစကားမှတော့ မပြောခဲ့ကြဘူး.. .. တစ်ခွန်းတောင်မှပေါ့.. ..

Harry ပိုကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး.. .. သူအခုချိန်ထိ အစာလဲမစားဖြစ်သေးဘူး.. .. သူစားချင်တယ်.. တကယ်လဲ စားဖို့ကြိုးစားပေမဲ့ သူ့အစားစားချင်စိတ်တွေကတော့ ပျောက်ဆုံးနေဆဲပင်.. ..

ပြီးတော့ သူဟာ အစာစားဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်.. .. ပုံမှန်ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ မထိုက်တန်သလိုမျိုးပေါ့.. ..

အဲ့ဒီတိုက်ပွဲထဲမှာ သေဆုံးခဲ့ရတဲ့ ဘဝတွေကလဲ သေဆုံးဖို့အတွက် မထိုက်တန်ဘူးလို့ ခံစားနေရပြီး အဲ့လိုဖြစ်သင့်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူက သူပဲ!!

တခြားလူတွေ.. သူ့သူငယ်ချင်းတွေ.. သူတို့အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့တယ်.. .. မြေပြင်ပေါ်မှာ...

သူတို့တွေက နောက်ထပ် မစားနိုင်တော့ဘူး..

နောက်ထပ်လဲ မရယ်နိုင်တော့ဘူး...

မပြုံးလဲ မပြုံးနိုင်တော့ဘူး...

ချစ်ခြင်းတွေကိုလဲ မခံစားနိုင်တော့ဘူး...

သူ့ရဲ့ စိတ်ကျ‌ေရာဂါဟာ တဖြည်းဖြည်း ဆိုးပြီးရင်း ဆိုးလာတယ်... ပြီးတော့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေဆီကနေ သူ့ကိုယ်သူ ခပ်ခွာခွာနေလာမိတယ်..

သူတို့ကို အတန်းထဲမှာသာ တွေ့ဖြစ်တယ်... တခါတရံ ထမင်းစားချိန်တွေမှာပေါ့...

Ronနဲ့ Hermioneလဲ စိုးရိမ်စပြုလာပေမဲ့ မေးဖို့တော့ မကြိုးစားလာကြဘူး... သူအဆင်မပြေဖြစ်နေပြီး ဒီအခြေအနေက သူ့အတွက် ခက်ခဲနေမယ်ဆိုတာ သူတို့သိထားတာကြောင့်လို့ မမေးဝံတ လို့ထင်တယ်..

သူ စကားလဲ သိပ်မပြောဖြစ်တော့ဘူး.. ..

McGonagallမှ သူဘယ်လိုနေသေးလဲဟု မေးတုန်းက အပြုံးတုတစ်ခုဖြင့် အဆင်ပြေပါတယ်လို့ ပြန်ဖြေဖြစ်တယ် ဒါမှမဟုတ်ရင် သူပိုပြီး နေလို့ကောင်းလာပါပြီလို့ ပြောလေ့ရှိတယ်...

သူမကလဲ ကောင်းတယ်လို့ ပြန်ပြောပြီး ထွက်သွားခွင့်ပြုသည်။

Impossible (Drarry Translation) Donde viven las historias. Descúbrelo ahora