-Kitchen Of Secrets-

Bölüm 17

-Kitchen Of Secrets-

Yazar: Lay_HungryOppo

Düzenleme: QueeN*

Çeviri: maxxidexx

17. Bölüm

#Kyungsoo

Hızlıca hazırlandığım için kapının dışında aptal gibi beklemeye başladım.

Çantamın üzerinde oturup ellerimi ceplerime soktum.

Gözlerimi kapattım ve duyduğum seslere göre kaç tane araba geçtiğini saydım. Hepsinin sağır edici sesleri vardı. Saymak biraz zordu.

Yalnız olmaktan sıkılıp saatime baktım. Daha yeni beş buçuk olmuştu. Kapıya doğru baktım ve Kai'nin bana doğru geldiğini gördüm. Elinde bir de çantası vardı.Yanıma geldiğinde gülümsedim.

"Hazır mısın?"

Başıyla onayladı ve eliyle saçlarını düzeltti.

"Şimdiden birlikte geziye gidiyoruz." kıkırdadı.

"Gerçekten bir şeyleri telafi etmek istiyor olmalısın."dedi.

Başımla onayladım ve utanmışlıkla ensemi ovdum.

"Eh yani... Seni üzdüm." Boğazımı temizledim ve çantamı aldım.

"Her neyse, umarım gideceğimiz yeri beğenirsin. Eskiden gidecek bir yerim olmadığında oraya giderdim."

"Yani gideceğimiz yer senin için özel?"

Yoldan karşıya geçerken sormuştu Kai. Görünüşe göre bu yol da benim bir parçamdı çünkü buradan çok geçmiştim.

"Sanırım sadece çok sevdiğim bir yer olduğu söylenebilir."

"Benden de mi çok?" Kai benimle uğraşırken sırıttı.

"Tabi ki." dedim sakince, gülmemeye çalışarak.

"Gideceğimiz yerde insanlar yemek yapıyor."

Beni yavaşça itti.

"Benim suçum değil. Benim için bir şeyleri yakmamak gerçekten zor."

"Jongin yaktığın bir tosttu." başımı şakayla iki yana salladım.

"Bir tostu nasıl yakarsın ki?"

"Onu sadece birkaç saniyeliğine bıraktım ve yandı! Cidden beceriksizin tekiyim." Başka tarafa bakıp uzaklaşırken somurttu.

"Kai, yanlış yöne gidiyorsun."

Kendi etrafında döndü ve diğer tarafa doğru yürümeye başladı.

"Bunu biliyordum." başımla onayladım.

"Tabi ki biliyordun."

Ardından beraber gülmeye başladık. Ona yetiştiğimde ellerimiz kolaylıkla birleşmişti.

"Kyungsoo, otobüse mi bineceğiz?" Bilet için parayı çıkarırken başımla onayladım.

"İki saatlik bir yolculuk olduğundan otobüste uyuyabilirsin."

Gözlerini devirdi ve ellerini yanaklarına koydu. Onu görmezden gelerek biletlerin parasını ödedim ve onu otobüse doğru çekiştirdim.

"Çantamızı otobüsün bagajına koyalım." Dedim.

Şaşkın şaşkın bana baktığı için sonunda ikimizin çantasını da kendim yerleştirmiştim.

Bir çarpma sesiyle kapağı kapattım ve Kai'yi çoktan otobüsün içinde doğru giderken izledim. Aceleyle arkasından gittim ve arkadan bana el salladığını gördüm.

Arkaya doğru yürüdüm ve pencere kenarındaki koltuğa oturdum. Şaşırtıcı bir şekilde otobüs hemen hareket etmeye başlamış ve varış yerimize doğru gitmeye başlamıştık.

Kai telefonuyla uğraşırken ben de yanımda getirdiğim yemek tarifleri kitabımı okumaya başladım. Kai'ye memleketimden bir şeyler yapmayı gerçekten istiyordum.

Mükemmel bir şey bulduğumda gülümsedim.

Bu onun hoşuna gidecekti.

************

#Kai

Kyungsoo'yu tamamen kitabına odaklanmış bir şekilde gördüğümde şarkı dinlemeyi yeni bitirmiştim. Telefonumu cebime koydum ve hafifçe iç çektim.

"KyungSoo?"

"Hmm?" sayfayı çevirirken bana tam olarak cevap vermeyip mırıldandı.

"Bana bak..."

Gözlerini kitabından kaldırmış ama sonra tekrar kitabına dönmüştü.

Yüzümün öfkeyle kızardığını hissettim. Beni görmezden geliyordu!

"Kyungsoo, öp beni."

Durakladığını gördüm. Kitabını bıraktı ve yanaklarının kızarmaya başladığını fark ettim.

"Ne?" gözlerime bakarken kaşlarımı çattım.

"Beni duydun."

Pencereden dışarı bakarken biraz tereddüt etti.

"Ama insanların arasındayız..."

"Sence umrumda mı?" Yanaklarına elimi koydum ve dudaklarımızı birleştirdim.

Öpüşüme karşılık verirken onu daha nazik tuttum. Ellerini yanaklarıma koydu. Dudakları beni kuşatmıştı.

Vücudunu benimkiyle birleştirdiğinde bütün vücudum alev almış gibi hissettim. Ben tam kontrolü kaybetmek üzereyken derin bir nefes alarak geri çekildi.

"Kahretsin Jongin..."

"Ne var? Tek istediğim ufak bir öpücüktü."

Onu bir kere daha hızlıca öptüm ve başımı omzuna yasladım.

"Kimse görmediği için şanslısın." İç çektim.

"Bu kadar utangaç olma. Seni seviyorum." başıma bir öpücük bıraktı.

Gözlerimi kapatırken utancından gelen sıcaklığı hissettim.

"Ben de seni seviyorum."

Ben seni daha da çok seviyorum... Benim tatlı Chefim...