050720
saat on ikiyi gösterdiğinde gökyüzünde hiç yıldız yok,
ama zifiri karanlık bir yerde
onun kalp atışının
benim tenimde yankılandığını hissedebiliyorum.
gözleri kapalı,
ve nefes alışverişleri yavaş
ama vücudu benimkine karşı hâlâ çok sıcak.
gözlerimi yeniden kapatmaya korkuyorum,
çünkü bunun bitmesini hiç ama hiç istemiyorum.
dudaklarının hayaletini hâlâ
kemiklerimde hissedebiliyorum
ve beni öptüğünde
derimi morluklarla lekelemesi için dua ediyorum,
çünkü bu his böylece daha uzun sürebilecek.
bebeğim güneşi yutuyor
ve hastalıklı ışığın
dişlerinin arasındaki boşluklara sızmasına izin veriyor.
onun dudakları benim dudaklarıma kapandığında,
tadını alabiliyorum;
tatlı,
altın sarısı,
hayat dolu ve sonunda dilimde sıcak bir hisle eriyor.
yıldızlar kirpiklerinin kümelerinde uyuyor,
ve saçlarına ay ışığı karışıyor.
güneş doğana kadar gözlerim onun üzerinde
ve uyanığım,
çünkü bunu asla unutmak istemiyorum.
