"Nerede hata yapıyorum Samu?"
Sarışın kollarının üzerindeki başının bu kadar çok düşünmekten ağrıdığını bilsede ikinci ağrı kesicisini atmaktan çekinmedi. Sabahın beşi olmasını umursamadan, ikizini bir kez daha rahatsız ederken somurtmayı bırakmış, yüzündeki sırıtmayla yanıt beklemişti.
"Sana diyorum!"
"Tam olarak doğduğunda bi' hata gerçekleşti zaten aptal."
Osamu'nun homurdanması sessiz odayı kuşatırken pasör yatağından kalkmış, bir kaç esneme harektiyle vücudunu açmıştı.
"Uyuyamıyorum,"
"Ben uyuyabiliyorum, defol git."
Atsumu ikizini kaldırmak için onun yatağında yerini aldığında küçük ikizi onu şimdiden tekmelemeye başlamıştı bile.
"Hadi voleybol oynayalım, kalk."
Sarışın yediği tekmeleri umursamamıştı; sadece kardeşini kolundan tutup sürüklemeye hazırdı. Osamu'nun uyku sersemi olmasından faydalanıp onu yatağından çıkarabilmiş ve ayılması için biraz beklemişti.
"Senden nefret ediyorum."
Osamu üzerini değiştirirken mırıldandığında Atsumu onu duymazlıktan gelmiş, çalışma masasının altındaki voleybol topunu kaptığı gibi bahçeye çıkmıştı.
Osamu'nun bir kaç dakika içinde yanına geleceğinden adı gibi emindi bu yüzden endişe etmesine gerek yoktu.
Etrafa bakındığında anında gözlerine takılan kıvırcık saçlar kalbinin ritmini bozmuş, doğru görüp görmediğinden şüphelenmesene sebep olmuştu. Ama Atsumu kesinlikle doğru görüyordu. Kiyoomi yeni doğan güneşin altında bir ressamın en güzel tuvalinde, parlak bir kilit noktası gibi duruyordu.
Sarışın topu bir yerlere bırakıp, hoşlandığı çocuğun yanına gitmek istemişti ama zihninde ki sözler bunu engellemişti.
"Sen takıntılı bi' herifin tekisin."
Atsumu o zamana kadar şu Kiyoomi ve etek meselesine bu kadar takıldığını, üstelediğini fark edememişti. Açıkcası kıvırcık saçlı genç haklıydı, bu gerçek sarışını sağanak yağmurda savunmasız kalmış gibi hissettirmişti. Bir süre, en azından bir kaç günlüğüne Kiyoomi'yi rahat bırakmak istemişti, ve kendisi de ne kadar istesede etek konusunu hiç açmayacaktı.
"Nereye bakıyorsun?"
Osamu'nun sesi sarışının dalgınlığı ve düşünce zincirini bozduğunda Atsumu bir kez daha Kiyoomi'nin gözden kayboluşunu aralıksız izlemişti.
"Bir an tekrar uyuduğunu sandım."
Atsumu dalga geçerek konuyu değiştirdiğinde smaçör gözlerini devirip ikizinin yere bıraktığı topu tam olarak kendisiyle aynı yüze sahip olan kardeşine acımasızca fırlatmıştı.
"Senden daha ayığım."
İkisininde yüzünde meydan okuyan bir sırıtma yerleştiğinde sarışın yüzünden seken topu almak için adımlarını bahçenin en köşesine yöneltmişti.
En azından şu anlık voleybola odaklanabilirdi.
