......Ve olmasını istemedigim sabah oldu günlerden cumartesi.
Sonra da üzerimi değiştirip hep birlikte çıktık.
Yol da kendimi tutamadım ve ağabeymin en sevdiği çikolata yı aldım. Hangi hastanede olduğunu bulmak zor değildi. Herkes bunu konuşuyor gibi duruyordu.
Bir kaç dakika gecince hastanenin önünde duruyorduk. İçeri girdik ve hangi odada olduğunu öğrenip odaya doğru gittim Finm ve Cory dışarda bekledi benimle birlikte gelen Jaeden ve Timothée oldu.
Bir türlü kapıyı çalacak cesareti aradım en sonunda kapıyi Jaeden çaldı ve ilk giren o oldu. Arkasından Timmy onun arkasından da ben.
Conan şok olmuş bir şekilde bana bakıyordu.
Conan:Karşılaşmamız için bu mu gerekiyor du?
Ben yerden başka bir yere bakmıyordum.
Alice: Bu sana (elimdeki çikolatayı verdim.)
Conan:Teşekkürler. Ben sen gelmezsin sanıyordum.
Alice: Keyfimdwn gelmedim zaten zorladılar.
Conan:Hangisi sevgilin? Jaeden olamaz diyeri gibi du-
Alice:İkisi de arkadaşım.
Timothée bir değişik olmuş tu.
Conan:Emin misin?
Alice:Conan gray ve boş soruları geçmiş olsun. Buraya bunu soylemek için geldim söyledim ve gide bilirim.
Ayağa kalmıştım ki konan kolumu tuttu.
Conan:Yine beni bırakıcak mısın? Seni görmek için biyerlerimin kırık olması gerekiykrsa diyer ayağımıda kıra bilirim.
Alice: Saçmalama!
Odadan Jaeden ve Timothée çıkmıştı. İçeriye annem geldi ve bi gördüğü an dona kaldı.
Alice:Ah olmaz bu kadar yeter.
Conan:Alice bekle senden istediğim son şey bizi affetmen.
Alice:Sizi affermek mi? Hah asla!
Çantamı alıp odadan çıktım daha sonra da hastaneden adiyerleri arkamdan yetişmeye çalışıyorlardı ama başaramadılar.
Otele geldim ve kendi odama geçip ağlamaya başladım neden ağladığımı bende bilmiyorum sinir den mi yada üzüntüden mi.
Daha sonra kapımı tıklatan bir sürü kişi vardı ve içeriye sadece Cory girdi.
O bu durumlarda gercekten bana karşı çok iyiydi.
Sonra bana neler olduğunu sorup beni sakinleştirdi odadan çıkınca düşündüm onları affetmem gerekiyor mu?
Sanırım evet ama bugün olmaz.
Ertesi gün tek başıma hastaneye gidip kapıyı çaldım. Odaya girdiğim an Conana sarıldım bir şey diyemedi dona kaldı. Sonra oda bana karşılık verdi. Sonra onun yanağından öpüp bir sandalye çekip olayın nasıl olduğunu sordum. Sonra da iş uzadı ve ayrı kaldığımız yıllarda neler olduğundan bahsettik.
Conan: Peki ya biri var mı?
Alice: Hayır yok.
Conan:Emin misin o günkü kimdi o.... hah Timothée Chalamet yok mu?
Alice:Hayır olasılığı yok.
Conan:Ama aynı lise hem o ola bilir hem de o değilze bile sana o günkü bakışını görmen gerekiyordu.
Alice:Tamam bugünkü konuşma buraya kadar mış.
Conan:Bekle daha ne kadar burdasınız?
Alice:2 haftaya yakın...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Unutulan Anılar
FanfictionEskiden lise de iken. Çok sevdiğim sırılsıklam aşık olduğum biri vardı. Ama ona hiç bir zaman açılamadım. Şimdi ise çok pişmanım. Hala onu seviyorum ama onu görme şansım hiç yok. Belki bir ünlüye tutulurum diye sekreterliğe girdim bir fotorafçının...
