Ears and Rhymes

Kabanata 22

Kabanata 22: Sayaw

"Oh bakit you're here na ha?" Pinagtaasan ako ng kilay at humalukipkip.

"Wala. May kukunin lang ako, tsaka 'di mo lang kwarto 'to hindi ba?" Sagot ko habang naka-ngisi. "And please, I know hindi ka naman naiinis sa'kin. I bought you some sweets to make it up to you."

I sighed, "Here hold my hand, lay your head here in my chest. Hayaan mong isayaw kita habang ika'y inaawitan ko kasabay ng pakikinig mo sa pintig ng puso ko." Bulong ko sa kanya.

"I love you." Aniya,

"I love you more, mahal." Naging tugon ko, tumitig siya sa akin at ningitian ko. "Hindi ba, sabi ko naman na, hindi ka naman talaga galit o ano."

I held her hand and her waist on the other. In just a snap, that romantic music was heard inside the room, kasabay din ang pag-off ng mga ilaw at pag-ilaw ng kandila. I swayed smoothly so she could get herself to that slow rhythm.

"You're wrong. Galit talaga ako... kanina. If only you never melted my heart with those gestures of yours, nakatikim ka na sana sa'kin." She replied, habang nakangiting nagpapakipot.

"Sino ba namang hindi malulusaw sa sobrang hot ko?" Hirit ko.

"Shuuush! Can you refrain from those hirits you let go? Ang corny kasi."

"Sa pagkakaalam ko, mas corny ang pagiging in love." I replied,

"So anong connect no'n sa pagiging corny mo?" She looked straight to my eyes and then crossed her arms,

"Dahil hindi ko aakalaing maikukumpara ko sa mundo ang kagandahang taglay mo."

"And that counts me in as your world. I knew about that, mahal." Sunod naman nyang hinawakan ang mga braso ko.

"Gustong-gusto ko talagang nakahawak ang mga kamay mo sa kahit saang parte ng katawan ko, ang lambot lang. I wanna dance with you until this music here in my heart stops."

"Ayses. Ay nalang ta nimo mahal oy." Pagbara naman nito sa nasabi ko.

"Oh bakit? Totoo naman kasi. Promise."

"Anong totoo? Di naman kita mundo ah, you're not even sphere-headed HAHAHAHA." Paghagalpak nito sa tawa.

"Minsan na nga lang ako maging corny, babarahin pa."

"Pero jokes aside, mahal. Napangisi man pud ko nimo tungod ana." Aniya, kinukurot ang pisngi ko.

"Napangiti? Eh tumawa ka nga ng malakas d'yan, daig mo pa ko sa lakas ng tawa mo." I replied, "But sige, gagawa na ako ng brunch para sa ating dalawa.

"Palangga tika, Crux." 

"And I love you more than you think." I replied, bringing my smile from ear to ear.

"So when's the wedding?" She asked, excited na excited.

"Do couples need to have so? Tanong ko lang." I asked, grinning.

"Aba syempre. Wait, you're confusing me. Nagpapaka-bitter ka nanaman ba?"

"It's not that. I mean, uhm I just don't want to talk about it muna. I am not the wealthiest guy around Corrales, pero ikaw galing ka sa mayamang pamilya. Lapitan kaya natin tatay mo?"

"Pagpuyo raw! You already told me na 'di mo na kailangan ng tulong ng tatay ko." Sinaway niya ako matapos ipaalala sa akin ang sinabi ko dati.

"I know I said it, but just imagine how elegant and beautiful our wedding would be kung ang gagastos para sa'tin ay 'yang tatay mo."

"So weird. Sure ka ba talaga d'yan, mahal?"

"Oo naman, sure man gyud ko." I replied, proud na proud.

"Okay fine. Then ime-message ko na si Papa, about it. Pero do we have the date na ba?"