[Unicode]
တစ်စုံတစ်ယောက်က အဝေးကနေ
လိုက်ကြည့်နေသလို ခံစားရတဲ့ မလုံခြုံမှု
တစ်စုံတစ်ယောက်က အနောက်ကနေ
လိုက်နေသလို ထင်နေမိတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်
လမ်းသာ လျှောက်နေပေမယ့်
ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားမရှိတော့ဘူး
အရမ်း ပင်ပန်းနေပြီ
စိတ်ရော လူရော
ကြောက်စိတ်ကြီးနဲ့ ရှင်သန်နေရတာ
ဘယ်လိုမှ အဆင်မပြေနိုင်တော့ဘူး
"ယောဂျူဒါ"
"..."
"ဟဲ့...ယောဂျူဒါ"
"..."
"ဟဲ့...ငါ ခေါ်နေတာ မကြားဘူးလား"
"..."
ပုခုံးတစ်ဖက် အကြမ်းပတမ်းအဆွဲခံလိုက်ရတာကြောင့် လွယ်ထားတဲ့အိတ်ပါ လွတ်ကျသွားသည်
"နင် ငါ့ကို အခု တမင်ောက်ဖက်မလုပ်တာလား"
ဒေါသအပြည့်နဲ့ မီးတောက်နေတဲ့ ဆယ်ဟီးအော်သံက အတွေးထဲနစ်နေတဲ့ ကိုယ့်ကို လက်တွေ့ဘဝထဲ ပြန်ဆွဲခေါ်လိုက်သည်
"ဆောရီး...မကြားလိုက်လို့"
သူ ကိုယ့်ကို စကားလာပြောပြီဆိုတည်းက
ရန်ဖြစ်ချင်လို့ ဒါမှမဟုတ် ဒေါသပုံချဖို့
နှစ်ခုထဲက တစ်ခုပင်
"team projectကို ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ...နင်နဲ့ငါနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းကျတာ ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲလို့...ငါ နင်နဲ့ သေတာတောင် အတူမလုပ်ချင်ဘူး...အဲ့ဒါ ဆရာ့ကို သွားပြောပေး"
"ငါတို့ တစ်ဖွဲ့တည်း ကျတာလား"
စိတ်ကလွင့်နေတာမို့ ခုနကအတန်းတည်းမှာ ဆရာပြောတာတွေ ဘာမှမကြားလိုက်
team projectလုပ်ရမယ်မှန်းတောင် မသိလိုက်
"ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် လုပ်မနေနဲ့...နင်နဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းကျရင် ငါပဲ နစ်နာမှာ...အရင်နှစ်တုန်းက သူပဲအကုန်လုပ်ရတယ်လို့ဆရာ့ကိုတိုင်ပြီး ငါ့ကို အမှတ်လျော့အောင်လုပ်တာ အခုထိ အခဲကြေသေးတာမဟုတ်ဘူး"
ငါကလည်း အချောင်ခိုတဲ့လူနဲ့
တစ်ဖွဲ့တည်း ထပ်မကျချင်ပါဘူးနော်
"နင်မလုပ်ချင်တာဆိုတော့ နင်ပဲသွားပြောတာ ပိုအဆင်ပြေမယ်ထင်တယ်"
YOU ARE READING
A Flower He Hates
Fanfictionဟိုးရှေးရှေးတုန်းက ပန်းလေးတစ်ပွင့်ရှိခဲ့တယ် ပန်းနုရောင်သန်းပြီး အလွန်မွှေးကြိုင်တဲ့ အလှဆုံး ပန်းလေးတစ်ပွင့်ပေါ့ အဲ့ဒါကြောင့် လူတိုင်းနီးပါးက အဲ့ဒီပန်းလေးကို သိပ်ချစ်ကြပြီး လိုချင်တပ်မက်ကြတယ် ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်သောသူကတော့ ပန်းလေးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြ...
