Favourite Crime

Part-13

Taehyung pov:

အကိုကခေါ်တယ်ဆိုလို့ အတွင်းရေးမှူးမနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပေမဲ့ အခန်းထဲရောက်တော့  အကိုနဲ့နောက်‌ထပ် ယောင်္ကျားလေးတစ်ယောက်။ဆံပင်အဖြူရောင်နဲ့တစ်ကိုယ်လုံးအမည်းရောင်ဝတ်ထားတဲ့သူက လွှမ်းမိုးမှုအပြည့်ဖြင့်။သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေသည့်ထို့လူ့ရဲ့မျက်ဝန်းတစ်စုံက အဖြေရှာမရတဲ့ ပုစ္ဆာလိုမျိုးစူးရှလွန်းတယ်။

ထိုသူလဲသူ့ကိုအတော်အတန်ကြာစိုက်ကြည့်နေ‌သည်လေ။ဘာလဲဒီအမည်တပ်လို့မရတဲ့ ရင်ခုန်သံတွေက။တိတ်ဆိတ်နေတဲ့အခန်းထဲတွင် ယောင်္ကျားလေး၃ယောက်က ဘာမှမပြောပဲငြိမ်သက်နေကြတယ်။ဒီတိုင်းဆက်နေလို့မဖြစ်ချေ သူ့ကိုခေါ်ရင်းကိစ္စကိုမေးရမည်လေ

"Bossကျွန်တော်ကိုခေါ်တယ်ဆို"

ဘာကြောင့်လဲသူစကားပြောလိုက်တာနဲ့ တုန်တက်သွားပီး မျက်လုံးကသူစစတွေ့ချင်းကအကြည့်တွေနဲ့မတူတာဘာကြောင့်လဲ..?သူဆက်ပြီးမရှာဖေချင်တော့ ရှာဖွေလေလေ ထိုစူးရှတဲ့မျက်ဝန်းတစ်စုံစီသာနစ်မြောသွားမည်ဖြစ်သည်။ဒါကိုအချစ်လို့ပဲခေါ်မလား ခဏတာစိတ်ကစားမှုလေးများလား..?သူစဉ်းစားနေရင်း

"အော် ထယ်ယောင်းလေး အထွေအထူးတော့မဟုတ်ပါဘူး ကိုယ်ရဲ့အကိုအရင်းနဲ့မခြားငယ်ငယ်ထဲကတူတူပေါင်းလာတဲ့သူငယ်ချင်းလို့လဲပြောလို့ရသလို ကိုယ့်အယုံကြည်ရဆုံးသူလို့လဲပြောလို့ရတယ်"

Yoongi pov;

အယုံကြည်ရဆုံးသူ?ဂျောင်ကုကသူ့ကိုအယုံကြည်ရဆုံးသူတဲ့။ သူအဲ့ယုံကြည်မှူကိုရိုက်ချိုးလို့မဖြစ်ဘူး ဟုတ်တယ် သူဒီယုံကြည်မှုကို ဆက်ထိန်းသိမ်းထားရမှာ။

ဂျောင်ကုစကားလဲဆုံးကောဟိုဘက်ကကောင်လေးထံမှထွက်လာတဲ့ ခပ်ရှရှအသံလေး

"တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်ဗျ ကျွန်တော်က ကင်ထယ်ယောင်းပါ အကို-အယ် CEOရဲ့ ဒုတိယအတွင်းရေးမှူးပါ"

အကိုတဲ့လား?နာမ်စားလေးကသိပ်လှတာ ထိုကလေးငယ်ခေါ်လို့အရမ်းနားထောင်လို့ကောင်းတဲ့နာမ်စားလေး။တစ်ခုပဲ သူအတွက်မဖြစ်နိုင်တဲ့နာမ်စားလေး။