Ansızın

27. Bölüm

Merhaba,

Yorum yapmayı es geçmeyin 🌟

Midesi hassas olanlar uyarı koyduğum yere kadar okuyup bıraksın.(cinsellikle ilgili değil) Önemli bir şey olmuyor zaten.

Kısa çerezlik bir bölüm atmak istedim.

" Asaf ben daha ne kadar böyle duracağım?"

Bugün Asaf işten gelir gelmez Akif'i yanına alarak hastaneye gitmiş, aşılamayı yaptırmıştı. İlk aşılamada yapmış olması gerektiği gibi eşini tekerlekli sandalyeyle indirdi taksiye kadar.

Kucağına almak isterdi ama yapamayacağını bildiği için böyle bir yol bulmuştu.

Şimdiyse evlerine getirmiş bacaklarını duvara doğru dikip yatmasını sağlamıştı.

"Biraz daha kal, içim rahat etsin."

" Olur."

Güldü kocasının bu tatlı haline. Bu sefer idmanlı olduğu için iki kat ihtimam gösteriyordu ona.

"Afferin güzelime. Canın bir şey istiyor mu? Asaf'ın yapıversin hemen."

" Pasta aldık ya yiyebilir miyim? Canım çekti."

Asaf geri çekilip boydan boya süzdü eşini. Bu şekilde yedirirse boğazında kalabilirdi. Bu da Asaf'ta çarpıntı yapardı.

" Olur güzelim."

Aslında aşılama olduğu için ayaklarını dikmenin pek bir şey ifade etmediğini bilyordu ikiside ama çocuğun uykusunda bebek diye sayıklayıp ağlaması zihninden hiç gitmeyecek bir iz bırakmıştı. Akif'se kocasının gönlü kalmasın diye o ne derse yapıyordu. İçi rahat edecekse saatlerce dururdu böyle. O yüzden bozuntuya vermiyordu.

Asaf elinde pasta dilimi olan tabakla içeriye girdiğinde kocaman gülümsedi ona.

" Aşkım ben yatarak nasıl yiyeceğim?"

Asaf eliyle ensesini kaşıyıp durdu bir an. Çoçuğu oturtmak istemiyordu ama pastayıda yesin istiyordu.

"Oturman gerek meleğim."

Kafasını sallayıp doğrularken her hareketinde Asaf'ın burulan yüzünü görünce uzanmaya devam etti.

" Aşkım gelsene yanıma."

Asaf onun dediğini yapıp yanına geldiğinde pastayı köşeye bıraktı.

Çocuğun bacaklarını nazikçe yere indirip yatar pozisyona getirdiğinde sırtına yastık koyarak oturttu. Canından can gitmişti şu kadarcık şeyle.

" Asaf'ım, pastayı sonra yerim istersen. Şimdi uzanayım."

" Canın pasta istedi. Zaten pastanede oturamadık hemen dinlen diye. İçinde kaldı biliyorum."

Tabi ki biliyordu. Onunla ilgili her şeyi biliyordu zaten.

" Tamam hızlıca yer yatarım bende, olur mu?"

" Hızlıca olmaz. Mideni yorarsın. Yavaş yavaş ye yavrum, doymazsan bir dlim daha vereceğim."

Akif kafasını salladığında çocuğun parlayan gözlerini öpüp eline çatalı aldı.

" Aç ağzını nurum."

Akif ağzını sımsıkı kapattığında yumuşakça öptü dudaklarını, hemen aralanıvermişti minik ağız. Akif ağzını balık gibi açmışken çatalı içeriye daldırıverdi.

Pastayı minik ağzın içine bırakıp geri çekildi. Yine vereceği zaman Akif ağzını kapadı tekrar.

" İstemiyorum."

" Neden birtanem. Biraz önce istiyordun?"

Şaşırmıştı Asaf. Beğenmemiş miydi acaba?

" Gülüm çikolatalı seviyorsun diye bunu aldım. Meyveli mi istiyordun? Hemen alıp geleyim."

Akif kalkmaya yeltenen kocasına engel olarak ağzındaki pastayı yuttu.

" Asaf'ım beni beslesene."

Akif'in cilveli sesi boydan boya titretti Asaf'ı.

" Gülüm yediriyorum ya, olmuyor mu?"

O tatlı sesiyle biraz daha konuşursa çocuğu kollarının arasına alıp her yerini öpecekti. O nasıl cilve ne edaydı öyle.

" Olmuyor, ağzınla besle beni."

....Hassas içerik......

Çatalı eline alıp pastadan bir parça aldı. Ağzına attığı pastayı bir tur ağzında döndürüp Asaf'a yaklaştığında otomatik olarak dudakları aralanmıştı kocasının. Akif, kocasının ağzının içine pastayı diliyle ittiğinde, lokmayı ağzının içinde iyice  döndürüp yuttu Asaf.

" Aşkım, böyle besle beni."

Asaf derince yutkunup yavrusuna baktı.

Yavrusu bir parça daha pasta alıp ağzındaki lokmayı avucuna çıkardığında hipnoz olmuş gibi onu izliyordu.

" Ye."

Asaf üzerinde pasta olan avuca bakıp ağzına doğru kaldırdı. Beklemeden ağzına atıp eşinin avucuna bulaşmış çikolatayı diliyle temizlediğinde Akif huylanmıştı.

"Tiksinmedin mi?"

Asaf şaşkınlıkla eline bakıyordu. Tam anlayamamıştı olayı.

" Neden tiksinmedim mi?"

"Ağzımdan çıkardığım pastadan. Dudaklarının arasına çiğnediğim şeyi bırakmamdan?"

Hala anlayamamıştı Asaf. Çocuğun deliğini bile yalayıp yutuyorken ağzından çıkandan mı tiksinecekti.

" Nurum, olur mu öyle şey. "

Akif eliyle bir parça pasta alıp ağzına attıktan sonra çiğneyip Asaf'ın ağzına yaklaştı.

Asaf'sa ikiletmeden ağzını açtı eşi onu ağzıyla besleyebilsin diye.

Eşinin tükürükleriyle ıslanmış olan pastayı ağzında iyice çevirip yuttuktan sonra Akif'in dudaklarına şap diye bir öpücük kondurdu.

" Benim sıram."

Asaf tıpkı bir kuşun yavrusunu beslediği gibi lokmayı çiğneyip eşinin ağzına akıttı pasta bitene kadar.

Geçen bölüme gelen yorumlar mutlu etti beni. Hikayenin başından beri ilk defa okunduğunu hissettim. Hep böyle olsa tadından yenmez😚