Taş sokakta yürüyorum bu gece
Seyrediyorum etrafı gönlüm elverdiğince
Yanımdan bir atlı araba sessizce geçiyor
Taş sokak sanki benimle eğleniyor
Bu sokağa yabancı hissediyorum kendimi
Taş sokağın ucunda yaktı adam kandili
Bu ne karanlık gece ne kararmış sokak
Tıkır mıkır taş sesleri gönlümü okşayarak
Yeni bir atlı araba geldi, yanıma yanaştı
Atladım arabaya, acaba saat kaçtı?
Taş sokak, garip sokak, düşündüm epey müddet
Belli ki bu taş sokak çok fazla görmüş külfet
Esmer yaşlı arabacıya sordum, bu taş sokağı
Dedi, beyim bulaşma, buranın çoktur malağı
Sürdü arabayı, uzaklaştı sokaktan
Karar verdim ben, buraya alıştım çoktan
Toprak yolun sonunda benim evim gözüktü
Düşündümki taş sokağın insanı çok süzüktü
Ertesi gün tan ağarmadan uyandım
Kapıma gelen arabanın arkasına uzandım
Sür dedim arabacı, garip leş sokağa
Ben bu sokağın sırrını çıkarırım açığa
Sürdü arabacı, at arabasını ileri
Çaldı yine taş sokakta, tıkır mıkır melodi
Geldim, yine durdu arabam sokakta
Yaşlı amcanın yanında indim aşağıya
Sıska adam oturuyor, ne muhabbet ne sohbet
Gözleri sanki diyor ne olur bana yardım et
Dedim, bey amca bu sokağın sırrı nedir
Dedi, oğlum bu sokak sen nasılsan öyledir
O.İ.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Felekten Bir Şiir
Poesíaİnsanın hayatında bir ayrıcalıktır, şiir... Şiirli yaşamak der, kimi şair... Şiirlerle doğmak der, kimisi de... Şiirlere adanmak da diyenler oldu. Hatta şiirlerle yaşamayı unutanlar da... Ama hepsi tuttu şiirin bir tarafından... İşte böyle çekici b...
