something like love - light ver {markhyuck}

Chapter 20

(zawgyi)

note ေလးထဲမွာ သူ ေရးခဲ့တဲ့အတိုင္း ေဂဟာအနီးက ဘတ္စ္ကား မွတ္တိုင္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ထိုင္ေစာင့္ေနတာ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ရွိေရာေပါ့။

တကယ္က သူ ေနာက္က်ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ 12 နာရီေလာက္မွ ေတြ႕ဖို႔ ခ်ိန္းထားတာကို ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာ စိတ္ေတြ အရမ္းလႈပ္ရွားေနလို႔ Mark နဲ႔ မေတြ႕ခင္ နည္းနည္းေလာက္ တည္ၿငိမ္ေအာင္ဆိုၿပီး နာရီဝက္ေလာက္ ေစာထြက္လာခဲ့သည္ေလ။

သို႔ေပမယ့္လည္း စိတ္ေတြကလႈပ္ရွားျမဲ။ 12 နာရီ ထိုးခါနီးေလ ႏွလံုးသားက သံစံုတီးဝိုင္းလိုပင္ ဝုန္းဒိုင္းၾကဲေလ၊ တဒုန္းဒုန္းနဲ႔ အျပင္ကလူေတာင္ ၾကားရေလာက္၏။

ဒီကို ထြက္မလာခင္ကလည္း ကိုယ့္အသြင္အျပင္ကို အခါတစ္ရာေလာက္ မွန္ထဲ ၾကည့္ခဲ့ေပမယ့္ အခုထိ ကိုယ့္အက်ႌနဲ႔ ေဘာင္းဘီကို အဆင္ေျပရဲ႕လားဆိုၿပီး ခဏတိုင္း ငံု႔ၾကည့္ရတာ ဇက္ေတာင္ ေညာင္းလာၿပီ။

နဖူးေရွ႕ဝဲက်ေနတဲ့ ဆံပင္ကို ယံုၾကည္ခ်က္မရွိစြာပင္ ဟိုသပ္တင္ ဒီသပ္တင္လုပ္ၿပီး လက္ပတ္နာရီကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ 12 နာရီ ထိုးဖို႔ 5 မိနစ္
အလို . .

"Mark hyung လာေနၿပီလား မသိဘူး?"

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေရရြတ္ေနတုန္းမွာပင္ ကၽြန္ေတာ္ ထိုင္ေနတဲ့ေရွ႕မွာ လာရပ္တဲ့ စက္သံျပင္းျပင္းနဲ႔ အနက္ေရာင္ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ တစ္စီး။

သာမန္ရုိးရုိး ဆိုင္ကယ္ မဟုတ္။ တစ္ခ်က္ ၾကည့္ရုံနဲ႔တင္ လူခ်မ္းသာေတြေလာက္သာ စီးႏိုင္မယ့္ ႏိုင္ငံျခားက အဆင့္အတန္းျမင့္ ၿပိဳင္ပြဲေတြမွာသာ စီးၾကသလို motorbike မ်ိဳး။

ေမာင္းလာတဲ့သူက ေခါင္းတစ္ခုလံုး လံုျခံဳေစတဲ့ အနက္ေရာင္ helmet ကိုပါ ေဆာင္းထားတာေၾကာင့္ မ်က္ႏွာအသြင္အျပင္က ဘာဆိုဘာမွ မျမင္ရေပမယ့္ ဆိုင္ကယ္နဲ႔တင္ တအားမိုက္ေနၿပီမို႔လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပါးစပ္အေဟာင္းသားပင္။

"wow . . မိုက္လိုက္တာ . ."

ထို႔အတူ ဘတ္စ္ကားေစာင့္ေနၾကတဲ့ အျခားသူေတြကလည္း ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ကေန မ်က္လံုးမခြာႏိုင္၊ အခ်င္းခ်င္း တီးတိုးေျပာေနၾကသည္။