Tek Bilet (ognis)

2.Bölüm

Oyun alanına geldiğimizde derin bir nefes alıp omuzum arkasında Yunus Emre ye baktım o da benim gibi heycanlımıy di acaba?

Murat'ın bizi oyun alına çagırmasıyla hepimiz parkurun başına geçtik.

Herkes bizi alkışlıyordu. Gözlerim herkes de gezerken onda takılmıştı gülümsüyordu.

Alkışlar dindiginde hızlı bir şekilde yanlarına indik ben kendi takımda yerimi alırken sadece el çakmayı seçmiştim sıra ogedaya gelince göz teması bile kurmadan sadece arada kaynamıştı.

Seromide ki yerimi alınca dört AVM gezen seda da karşı takımda olmalıydı.

Kısa bir konuşmanın ardında oyuna geçtik.

...
Henüz iyileşmemiş cigerlerim beni zor duruma sokuyorları şuan nagihanla yarışıyordum ve öndeydim.

Biten toplarımı toplamak için koşmaya başladım nefes alamıyordum. Kalbimin durduğunu hissediyordum. Ogedayin bana seslenmesiyle derin nefes alıp kalan son seramiğide kırıp kendimi yere attım.

Sesler uguldamaya başlamıştı. Göğüs kafesin iyice agırlaşmıştı cembarcıları bedduası tütü galiba. Omuzuma dokunan elleri tek tek kırmak istiyordum. Canım yanarken bana dokunulsun istemiyordum.

-hade nisa ver elini bana. Diyen kişi yüzünden gözümü açtım karşımda iri yarı bir adam vardı. Elimi kaldırıp elini tutum aniden kendimi ayak üstünde bulsamda dönen başımı umursamadım.

Benche oturuken halen nefes alamıyordum.

-yoruldun mu yoksa nefesin mi yetmedi.

-ha ! Dedim oksijen beynime yetmiyordu.

-yoruldun mu yoksa nefesin mi yetmedi.

-nefesim yetmedi. Dedim bu sefer aramızda tren gecek kadar mesafe vardı.

-alışacaksın.

Kafamı bellirsiz bir şekilde sallayıp önümde ki parkura baktım.

Buraya gelmek bir hata olabilir miydi. İkimize zarar veriyor olabilir miydim. Benim alıştığım duruma o alışacak mıydı. Beni bırakacak mıydı.

Kafamdan aşağı dökülen suyla irkilsemde ses çıkarmadım. 

Kafamdaki düşünceler yersizdi.

Şuan bana baktığını hissediyordum yüzüme bir tebessüm kondurup ona döndüm o da bana bakıyordu.