#unicode
သတင်းထောက် မီဒီယာတွေနဲ့ဝေးရာ မြစ်ကမ်းဘေးသို့ Jisoo မောင်းထွက်လာပြီးနောက် တံတားအောက်တွင် ကားရပ်လိုက်သည်
သတိပြန်မရသေးတဲ့ Jennie ကို Jisoo အကြာကြီးစိုက်ကြည့်နေမိသည်
"ငါ ဘာလို့ သူ့ကို ထပ်တလဲလဲ လွှတ်ပေးမိပြီး ကယ်ပေးနေမိတာလည်း....သူ့ကို သတ်ချင်နေတာလား ကာကွယ်ပေးနေလားဆိုတာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်တောင် မသိတော့ဘူး.....Jennie မင်းက ဘာမို့လို့ ငါ့ကိုအခုလို ကိုယ့်ကိုကိုယ် သံသယဝင်အောင်လုပ်နိုင်နေရတာလည်း..... "
Jennie ကို ကြည့်ရင်း Jisoo တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်.....
စိတ်တွေရှုပ်လာလို့ Jisoo သက်ပြင်းချပြီး မျက်လုံးခဏမှိတ်ထားလိုက်သည်
"အခုလို လုပ်နေတာ ပျော်နေတာလား Jisoo "
Jennieရဲ့ စကားကြောင့် Jennie သတိရလာမှန်း Jisoo သိလိုက်သည်
"အင်း အခုမှ အစဘဲ ရှိသေးတယ် "
"ဘာ...အစဘဲရှိသေးတယ်ဆိုတော့.....မဟုတ်မှလွဲလို့ ငါ့အမေကို သတ်လိုက်တာ နင်လား "
Jennieရဲ့ စကားကြောင့် Jisoo မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်
"ဘာ ငါက ဘာလို့ မင့်အမေကို သတ်ရမှာလည်း "
"နင် မဟုတ်ရင် ဘယ်သူလည်း ငါ့ကို သေမလိုမုန်းတာ နင်ကလွဲပြီး ဘယ်သူ ရှိအုံးမှာလည်း"
Jisooကို လက်ညိုးထိုးပြီး Jennie အော်လိုက်သည်
"ဟက် အနည်းဆုံးတော့ မင့်ကို ငါသေမလိုမုန်းတာတော့ သိသားဘဲ... မင်းလည်း မင်းအချစ်ဆုံး အမေကို ဆုံးရှုံးသွားသလို ငါလည်း ငါအချစ်ဆုံးလူကို ဆုံးရှုံးခဲ့တယ်လေ ဘယ်လိုလည်း တူသွားပြီ မဟုတ်လား ကိုယ်ချစ်တဲ့သူကို ဆုံးရှုံးရတဲ့ ခံစားချက်က ဘယ်လိုလည်း အရိုးထဲထိ သေမလို နာကျင်ရတယ် မဟုတ်လား "
"နင်က မကောင်းတဲ့ကောင်မဘဲ စောက်ရူးမ ငါ့အမေက နင့်ကို ဘာလုပ်လို့ အခုလိုလုပ်ရတာလည်း"
"ငါလည်း အဲ့မေးခွန်း ပြန်မေးမယ် Bonaက မင်းကို ဘာလုပ်ခဲ့လို့ မင်းက...."
"ကောင်းပြီ Kim Jisoo. ..နင့်လုပ်ရပ်အတွက် နောင်တရအောင်လုပ်ပြမယ် "
