Roos - mhl

03

"Een paar jongens en een paar meiden komen straks, als je wilt blijven om ze te ontmoeten." Zei Koen tegen me vanaf de andere kant van het aanrecht, terwijl hij me een kopje koffie gaf die hij voor me had gemaakt.

"Tuurlijk. Zullen ze het erg vinden?" Vroeg ik hem, terwijl ik mijn handen om de mok wikkelde en ze meteen warm werden. Het was januari, winter, en om de een of andere reden was het in dit appartement altijd koud. De jongens klagen ook nooit dat ze het koud hebben. Dus ik zat nu in een grote hoodie met de capuchon op en een joggingbroek.

"Nee. Ze zullen je leuk vinden, de meiden sowieso." Ik knikte en nam een slok van mijn koffie. "Hoe laat?" Hij keek op zijn telefoon, "Rond zeven uur."

Ik dronk de koffie op, stond op en liep naar de badkamer om te gaan douchen. Ik klopte op de deur en zorgde ervoor dat er niemand binnen was voordat ik naar binnen liep.

-

Het was net zeven uur geweest toen ik klaar was met mijn makeup en naar buiten liep om de mensen te begroeten die er al waren, Koen gebaarde dat ik bij hen moest komen zitten.

"Ik ben Roos, hoi." Zei ik tegen hun en kreeg wat 'Hallo's' terug. Tot nu toe waren er: Raoul, Lieke, Juultje en Robbie. De rest zei dat ze er zo aankwamen.

Ik zat aan het aanrecht op één van de krukken met Lieke en Juultje, en een glas wijn voor me, terwijl ik er af en toen een slok van nam.

"Dus, hoelang woon je hier al?" Vroeg Juultje terwijl ze zich op haar kruk omdraaide mijn kant op. "Slechts drie dagen, helemaal niet lang." Zei ik tegen haar en ze knikte als antwoord.

"Hoe komt het dat we elkaar nooit hebben ontmoet?" Vroeg Lieke toen, ik haalde mijn schouders op. "Ik weet het eigenlijk niet. Ik heb het afgelopen jaar in Frankrijk gewoond. Als ik op bezoek kwam, was het altijd bij mijn moeder." De twee meisjes knikten glimlachend.

"Wat vindt Matthy er eigenlijk ervan? Hij is niet zo dol op mensen, vooral die hij niet kent." Ik nam een slokje van de wijn voor me en keek naar de twee meiden naast me.

"Ik bedoel, net zo als iemand zou doen als een vreemde hun huis zou binnenlopen. We hebben een beetje gepraat, hij is nog steeds een beetje ongemakkelijk en zo, maar ik denk niet dat het zo erg is." Vertelde ik ze.

-

Er waren een paar uur voorbij, iedereen was nu thuis, behalve Rob die naast me op de bank zat en nog steeds aan het drinken was.

"Ik mag je wel, weet je dat." Vertelde hij me, terwijl hij zijn glas naar zijn lippen bracht en een slok nam. Ik glimlachte naar hem, "Hoezo dat ineens?" De jongen haalde zijn schouders op. "Ik weet het niet. Je bent wel chill, niet gestrest ofzo, hebt wel humor." Ik knikte, het gesprek tussen ons twee viel weer weg, totdat Matthy en Koen naar ons toe liepen.

"Waar hebben jullie twee het over?" Zei Koen terwijl hij tegenover me ging zitten, en Matthy naast hem. "Nergens." Zei ik, en nam de laatste slok van mijn glas wijn. Matthy keek naar mij, zijn wangen werden weer rood. Ik gaf hem een kleine glimlach en hij knikte terug.