part 8

364 30 2
                                        

[Unicode]

မျက်ရည်တွေတတောက်တောက်ကျနေတဲ့ကြားက အသံမထွက်မိအောင် လက်နဲ့ပါးစပ်ကိုပိတ်ထားမိတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနီးလာတဲ့ခြေသံတွေကြောင့် ကြောက်စိတ်ဖြင့် ချွေးများစိုရွဲကာ အသက်ရှူပင်ကြပ်လာပြီ။

တစ်ယောက်ယောက်ဒီနေရာကနေကယ်တင်ပေးပါ။

"ဂျေဟီး_ ဂျေဟီး"

ကိုယ့်နာမည်ခေါ်သံနဲ့အတူ မြင်လိုက်ရတဲ့မှုံဝါးဝါးမျက်နှာတစ်ခု~

"ဂျေဟီး အဆင်ပြေရဲ့လား။ အိပ်မက်ဆိုးတွေမက်လို့လား"

"ဂျုံးဂု😢"

"အင်း ကိုယ်ပါ"

"😭😭😭 မိသွားပြီထင်နေတာ။ သူရောက်လာပြီထင်နေတာ😭။ ကြောက်လို့ _ကြောက်လို့ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေခဲ့တာ😭😭"

ရုတ်တရက်ထငိုပြီး ကိုယ့်ခါးကိုတင်းနေအောင်လာဖက်တယ်။ သူမပြောနေတာတွေနားမလည်ပင်မဲ့ တော်တော်ကြောက်နေတဲ့ပုံမို့ အလိုက်သင့်လေးပဲ သူမကျောကိုပုတ်ပေးနေလိုက်တယ်။ သူမရဲ့ မသွားပါနဲ့ဆိုတဲ့စကားကို နားထောင်လိုက်တာမှန်သွားတယ်။ ဘာတွေကများ ကိုယ်ချစ်ရတဲ့မင်းကို ငိုကြွေးစေတာလဲ~~~~

🔹🔸🔹🔸🔹🔸🔹🔸🔹🔸🔹🔸

နေရောင်ရဲ့နှောင်ယှက်မှုကြောင့် မျက်လုံးများကိုအားယူပြီးဖွင့်လိုက်တော့ ဦးခေါင်းကတဆစ်ဆစ်ကိုက်နေခဲ့တယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်လိုက်တော့ ငုတ်တုတ်ပင်ထထိုင်မိတယ်။

ငါအိပ်ရာပေါ်ရောက်နေတာလား!!!!။ တစ်ညလုံးအိပ်ရာပေါ်မှာအိပ်ပျော်သွားတာလား!!!!။ အံ့သြမှုများကြောင့် အသံပင်ထွက်မလာတော့။

ထိုအချိန်မီးဖိုချောင်ဖက်က အသံကြားလို့ သွားကြည့်လိုက်မိတော့

"ဂျုံးဂု!! ဒီကိုဘယ်လိုလုပ်?"

"ဂျေဟီးနိုးလာပြီလား။ မဟုတ်ရင်တောင် ဒါပြီးရင် လာနှိုးတော့မလို့။ ကျွန်တော် အမူးပြေဟင်းရည် လုပ်ထားတယ်"

"ဂျုံးဂုက ကျမသောက်ထားတာ ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ"

"ဂျေဟီး မမှတ်မိဘူးလား"

"အာညီး ညကသောက်တာတော့သိပင်မဲ့ ကျန်တာမမှတ်မိဘူး"

"ညက ဂျေဟီးဖုန်းကနေ ဖုန်းဝင်လာလို့ ကျွန်တော်ပဲ barကိုလာခေါ်တာလေ"

Away from Soledad(complete) Cerita yang bikin terobses. Temukan sekarang