KETHRİNE VALERİA
Bahar gelmişti ve bahçedeki ağaçlar da Brighton'daki diğer ağaçlar gibi çiçek açmaya başlamıştı. Büyükannemden bana kalan bu eve taşındığımızdan beri her bahar bahçenin her yerinde kıpkırmızı karanfiller büyürdü. Ama garip yanı bu karanfillerin nasıl büyüdüğünü ne Louis nede ben biliyordum. Artık hayatımızın bir parçasıydılar.
Burnuma gelen tavuk kokusuyla fırına koyduğum tavuğu hatırladım ve TİMES dergimi kapatarak mutfağa koştum. Yanmasına az kalmıştı ve tam zamanında yetişmiştim. Tezgah arasındaki askıdan fırın eldivenini alarak fırındaki tavuğu çıkardım. Hazırladığım baharatlı sosun tavukla beraber piştikten sonraki kokusu çok hoşuma gidiyordu.
Louis üst kattan aşağı inerken ahşap merdivenlerin çıkrdığı sesi dinleyerek tabakları hazırlıyordum.
-Tavuk?
Gülümsedim ve cevap verdim :
-Hemde baharat soslu .
Dudaklarını yaladı ve yanıma geldi. Dudağıma hafif bir öpücük kondurduktan sonra derin bir nefes aldı ve gözlerime bakarak :
-Seni seviyorum .dedi
6 aydır evliydik ve o çok ..yakışıklıydı.Çoğu zaman onun bana göre fazla yakışıklı olduğunu düşünüyordum. Daha tutkulu bir öpücükle cevap verdikten sonra sandalyeye oturdum. Şarapları doldurduktan sonra yemeğe başladık.
Üstümdeki sos lekesini gördükten sonra ayağa kalktım ve camın önündeki peçeteyle üzerimi sildim. Cöpe atıp ayağa kalktıktan sonra bahçe çitlerinin arka tarafında bir kadının bizim eve doğru baktığını farkettim. Kadının yüzü belli olmuyordu fakat sokak lambasının ışığıyla sarışın olduğunu anlamıştım. Ona baktığımı anlayınca döndü ve hızla uzaklaştı. Bense telefonumun inatçı çalışına cevap vererek telefonu açtım. Arayan Mey halaydı.
-Alo Keth nasılsın tatlım uzun zaman oldu.
Evet uzun zaman olmuştu.O Cambridge de oturuyordu. Geçen yaz Alex halaya kafe için malzeme almaya gitmiştik ve ayıp olmasın diye onada bir uğramıştık. Alnımı ovuşturarak cevap verdim:
-Evet uzun zaman oldu gerçekten. Sen nasılsın?
-Teşekkürler iyiyim. Kethrine fazla uzatmak istemiyorum. Yarın oraya geliceğimi söylemek istedim. Sana vermem gereken önemli birşey var.
Şaşırmıştım Mey hala ile fazla samimi değildik. Bana verecek neyi olabilir diye düşünüyordum.
-Tabi 7den sonra evde olurum.
-peki tatlım sana iyi akşamlar.
Telefonu kapatıp sofraya döndüğümde Louis yemeğini bitirmiş ve çalışmak için yukarı çıkmıştı. Derin bir of çektikten sonra kendi kendime söylendim:
-Eveeet . Yanlız bir akşam yemeği daha...
*****
Yemeği yedikten sonra tabakları bulaşık makinesine koydum ve yukarı çıktım. Louis hâlâ çalışma odasındaydı. Bense bugün erken yatmayı planlıyordum. Gözlerimi ovuştururken saate baktım. 19:38! Yatmam için fazla erkendi. Her ne kadar uykulu olsamda asla bu saate yatmazdım.
Tekrar aşağı indim ve verandaya çıktım. Oturup etrafa bakarken veranda çitlerinin önünde çıkan karanfil filizini gördüm. Karanfilleri seviyordum. Ayrıca Louisin ailesinin inançlarına göre bahçede biten ilk çiçek ve onun çevresi diğer topraklara göre daha verimli olurmuş. Her ne kadar böyle şeylere inanmasamda bunları uygulamak hoşuma giderdi. Ben makale yazarıydım ve BRİGHTON STARS gazetesinde yazılarımı yayınlıyorlardı. Bir ara şu karanfiller hakkında bi yazı yazmayı aklımın kenarına not ettim.
Brighton da bol yıldızlı bir geceydi ve etraftaki kuş ve böcek sesleri dahada uykumu getirmişti. Kafamı geri yasladım ve gözlerimi kapattım.
*****
Ter içinde uyandım. Yine o rüyayı görmüştüm. Bu üçüncüydü ve yine aynı rüyayı görüyordum. Ben daha bebektim ve evimiz yanıyordu. Ağlamaya başlıyordum ve sonra 6-7 yaşlarında küçük sarı saçlı bir kız beni kucağına alıp çıkarıyordu. Sonrada her yer kan...
Uyuşan boynumu ovuştururken içeri girdim. Saat dörttü. Yukarı çıktığımda Louis in çalışma odasında uyuyakaldığını gördüm. O kadar tatlı uyuyorduki...Yanağına hafif bir öpücük koyduğumda uyandı ve bana güldü.
-yatağına geç koca oğlan. dedim
Ben geceliğimi giyerken oda t-shirt ünü ve pantolonunu çıkardı. Yatağa girdiğimizde ona sımsıkı sarıldım ve dudaklarına yapıştım. Onun benim olmasını istiyordum , onun bir parçasını bende olmasını. Louis az önce giydiğim geceliğimi çıkarırken sadece gözlerimi kapattım ve hissettim ...
*****
YAZARIN NOTU : Lütfen eğer beğenirseniz -umarım beğenirsiniz- vote yapın ve düşüncelerinizi bana yazın. Bir yazarı en mutlu eden şey okuyucusunun ona değer verdiğini bilmektir. MUTLU OKUMALAR :)
