Unicode
Warning ⚠️ ဒီအပိုင်းက 🔞 သီးသန့်ပါနော်၊ အဆင်မပြေရင် ဆက် မဖတ်တော့လည်းရပါတယ်
~~~~~~~~~~~~~~~~
ဘယ်လောက်ကြာကြာအိပ်ေပျာ်သွားလဲ မသိ၊ မျက်လုံးနှစ်လုံး ပွင့်လာတော့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များက အားလုံး ခေါင်းထဲပြန်ရောက်လာသည်။
"ဂျလောက်!"
အခန်းတံခါးဖွင့်သံနှင့်အတူ မနက်စာကို လင်ဗန်းလေးထဲထည့်ရင်း အခန်းထဲသယ်လာတဲ့ ကလေးငယ်ကိုမြင်တော့ အိပ်ရာပေါ်ထထိုင်ရင်း ပြုံးမှန်းမသိပြုံးမိသည်။
ကလေးငယ်ဟာ အိပ်ရာအနီးက စားပွဲပေါ်ကို သယ်လာတဲ့စားစရာတွေ အရင်တင်လိုက်ပြီး အခန်းလိုက်ကာများကို တစ်ခုချင်းတင်သည်။
လိုက်ကာတွေတင်လိုက် မှ စူးစူးရဲရဲ ထိုးကျလာတဲ့နေရောင်ကြောင့် အချိန်မနည်းတော့ဟု Jeff သိလိုက်သည်။
မနက်ခင်းပေါင်း ဘယ်နှခုရှိပြီလဲ? မိမိကိုပြုစုဂရုစိုက် မယ့် တစ်စုံတစ်ယောက်က မိမိနိုးလာတဲ့အချိန်တိုင်း ရောက်လာတဲ့မနက်ခင်းမျိုး........
ရေတွက်ထားဖို့ထက် ထိုကလေးငယ်ကိုသာတစ်၀ကြီးထိုင်ငေးဖို့ ပိုစိတ်၀င်စားတာကြောင့် ဒီနေ့လည်း အချိန်တွေကိုခဏမေ့ရင်း သူကျွေးတဲ့မနက်စာကိုစားရပေတော့မည်။
"ဘယ်လိုနေသေးလဲ၊ နာနေသေးလားဟင်"
မနက်စာလက်စုံစားရင်းနဲ့မှ မေးရှာတဲ့အသံလေးမှာ ကြင်နာမှုအပြည့် Jeff ခံစားမိသည်။ ဒီလိုအချိန်မျိုး ဘ၀မှာမပိုင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးမှန်း သိပ်သိသာလွန်းလှသည်။
"သက်သာနေပါပြီ၊ မင်းသေချာဂရုစိုက်ပေးလို့လေ"
"ကျွန်တော်လုပ်ထားတာတွေပဲ၊ ပြန်ပြီးဂရုစိုက်ရတာပေါ့"
"ဒါဆိုလည်း အခုကိုယ့်ကို သုံးလေးချက်လောက်ထပ်ထိုးပါဦးလား၊ မင်းပြုစုတာလေး ထပ်ခံချင်လို့"
"အောင်မယ်၊ လူကိုအားယားနေတယ်များထင်နေလား၊ နောက်အပါတ်ကစပြီး စာကိုအာရုံစိုက်ရတော့မယ်၊ အဲ့ဒါကြောင့် ခင်ဗျားမြန်မြန်နေကောင်းမှဖြစ်မယ်၊ မဟုတ်ရင်ကျွန်တော်က ပစ်ထားခဲ့မှာ"
YOU ARE READING
𝐂𝐨𝐝𝐞 𝐓𝐨 𝐓𝐡𝐞 𝐒𝐚𝐭𝐮𝐫𝐧 🪐 (𝐌𝐢𝐧𝐢 𝐅𝐚𝐧𝐟𝐢𝐜)
Fanfiction🚨 Unicode လူအများက နတ်ဘုရားလို့တင်စားရလောက်အောင် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ Jeff ရဲ့ဘ၀ထဲကို သာမန်တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားလေး Barcode က FanBoy ဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ်နဲ့ ရောက်လာခဲ့တယ်။ Jeff ဟာ သူ့ရဲ့ အမှောင်ဘက်ခြမ်းဖြစ်တဲ့ Saturn ဘ၀ကို သူချစ်ရတဲ့ FanBoy လေးကိုပြသပေးဖို့ကြိ...
