Maybe I am too freaky that night, and George run away from me after I said that I will give him a head.
Hindi s'ya bumalik sa sarili n'yang bahay, at ngayon ay iniisip iyon sa kalagitnaan ng pagsusukat ng gown na isusuot ko para sa debut ko.
"Ang ganda talaga ng korte ng katawan ni Madam, at kahit anong damit bagay na bagay sa kanya." I smile at the designer na nagsusukat sa akin, habang si Mama ay nakatingin sa brochure ng mga designs, para sa susuotin ni Mama sa debut ko.
I want to choose kung ano kulay ang isusuot ko, pero masyadong strict si Mama sa isusuot ko na damit, and of course gusto ko ng revealing na gown, since araw ko yon at debut ko naman.
"Just make it simple yet elegant, ayoko na mag-mukhang kaladkarin ang anak ko sa debut n'ya, at madaming kilala na tao ang andoon, that's why I want her to look elegant." Mama said and close the brochure.
"Mama, that's my day and sayang naman ang ganda ng katawan ko kung mukha akong losyang sa debut ko mismo." I rolled my eyes and Mama doesn't find it funny.
"Jeana, stop the nonsense and follow what I am saying, ayoko na may masabi ang tao dahil lang sa simpleng pananamit mo, and you know that the way you dress leaves an impression to people, ayusin mo." Mama stands up and look around the boutique.
Gusto ko mag-protesta sa harap ng nanay ko, and I knew that she is just protecting my image to other people, and kung papaano ako manamit ay siyang mag-sasabi kung ano nga ba ako na klase ng tao, that my mother beliefs is a freaking nonsense.
Ganoon na pala 'yon, hindi ako aware. I can't help but to take a deep breath and smile where my mother is standing, looking at me.
"Fine, if that's what you want." I shrugged my shoulder and walk away from them, si Mama naman ay lumapit sa designer at ako ay lumabas ng boutique.
I knew, hindi ako magiging masaya sa debut ko na iyon, kahit na special day ko iyon, na Minsan na nga lang mangyare sa akin, ayaw pa na ako masunod.
It's a good thing that I brought my wallet and phone, noong umalis ako sa boutique, caressing my own hair habang dinadala ng malakas na hangin sa labas, hindi ko alam saan ako dapat pumunta ngayon, wala akong balak na kausapin ang nanay ko, na ayaw ako maging masaya.
I saw a 7/11 and I badly want to smoke, but I don't know kung pag-bibilhan ako. Wala naman ako nakikita na sari-sari store, dahil doon lang ako sure na makakabili ng sigarilyo.
But I will push my luck now, baka lang di ako mapansin na underage, and I am turning eighteen.
Pagpasok ko ng 7/11 ay wala gaanong tao, kaya kumuha ako ng inumin, beer in can at soft drinks. Natingin pa ako ng need bilhin, noong wala tao sa counter, nilapag ko ang binili ko, at natuod ako ng tignan ako ng cashier, kinunutan ng noon. I swallow hard and tried to keep my posture.
"Ilang taon ka na?" I tried to open my mouth, sinubukan na mag-salita, pero walang salita na lumabas sa bibig ko.
"She's with me," a familiar voice makes my knees weak, and when I look up, it's Rafaello, smiling at me and giving his card to the cashier, at sinama ang binili n'ya sa pinamili ko.
"And a pack of Marlboro red, thank you." Rafaello keep on looking at me and I can't help but to pout and preparing my reason, kung bakit may dala akong beer in can. At sa ganitong oras pa, di pa occasionally.
Nanginginig ako, dahil gusto ko ng sigarilyo. "Thank you, sir." Inagaw ni Rafaello yung paper bag kung nasaan andoon ang beer in can, ako naman ay nakasunod kay Rafaello.
"H-hey, Kuya Raf, wait!" Habol ko habang sinisigaw ang pangalan ni Rafaello na ang bilis mag-lakad.
Rafaello opened the door of the passenger seat, at tinuro na sumakay ako roon. Wala naman ako magawa, kung hi di sumakay aa kotse at hinayaan si Rafaello na ipag-sara ako ng pinto.
