neigbor • minsung

9

EVET SELAMLAR YENIDEN ARTIK HERGUN 1 VEYA 2 BOLUM FIC YAZMAYA CALISICAM CICI OKUMALAR☆

Jisung'un anlatımıyla

Bizim arkadaş grubumuzdaki herkes seyirci koltuklarina oturmuş konuşuyorlardı.
Bende onların yanına gitmedim,çünkü Hyunjin'le kavgaliydim.

Bende tek başıma başka bir seyirci koltuğuna oturdum ve kollarımı kaşımaya başladım.

Utançtan ve heyecandan kıpkırmızı olmuştu,nerdeyse kolumu yolucaktim.

Daha dersin başlamasına yarım saat vardı.
Sanırım okula biraz fazla erken gelmiştim.

Telefonumun kapalı ekranından yüzümü incelemeye başladım.
Telefonumu çantama atıp kafami arkaya yasladım ve beden salonundan yüksekte olan beyaz tavanı izlemeye başladım.

Uyumuştum.

Gözlerimi açtığımda gördüğüm manzarada Minho vardı.

Ben uyurken eğilmiş yüzüme bakıyordu.

"LAN"

"sakin ol jisung,Minho'yum ben"

"COK SAGOL YA ODUMU PATLATTIN"

"özür dilerim"

"NEDEN BENI IZLIYO-"

"sınıftayken neden ellerini kaşımaya başladın? ve neden benden kaçtın?"

"ne diyo-"

"Jisung bilmiyormusum gibi davranmayı kes, nerdeyse 3 senedir aynı okuldayız ve seni tanıyorum,neden ellerini kaşıdığını,neden yüzünün şuanda kızarık olduğunu hepsini biliyorum"

*NE DIYO LAN BU BOKU YEDIM* "ne alakası var, ben senden mi utanicam? Hahaha çok komik bir daha olmasın"

"Jisung ben sana komiklik yapmıyorum şuanda?"

"YA OF NEYSE NE YA GIDIYORUM BEN"

Fazla uzatmamak amacıyla yerimden tam kalkicakken Minho kolumu tuttu.

"LAN MANYAK BIRAKSANA KOLUMU"

"otur"

"SENIN BENIMLE AMACIN NE?"

"asıl senin amacın ne Jisung? Bana mesaj atmalar,dudağıma yapismalar.. ne oluyor sana?"

*hay sicayim senin açtığın konuya* "kolumu bırakır mısın?"

"neden? Aslında birisine temas etmek güzel bir duygu"

"YA NE DIYOSUN SEN?"

Hemen kolumu sert bir şekilde onun elinden kurtardım ve çantamı alıp başka bir yere oturdum.

Ve hic farketmemistim ama, benim yuzum yine kızarmıştı.

Artık zil çaldı ve herkes çantasının olduğu seyirci koltuğuna oturdu.
Ve herzamanki gibi Minho benim arkama yerleşmişti.

Sonra Seungmin'i yanıma gelirken gördüm,ve yanıma oturdu.

"lan sincap niye gelmedin yanımıza?"

"ya bosver uzun olay"

"anlat."

"sonra anlatırım, olur mu?"

"hayir."

"Hyunjin'le kavgaliyim,tamam mı? Şimdi git başımdan"

"sonra konusucaz Jisung."

Sonra yanımdan kalkıp gitti.

Sırf Hyunjin'le basit vır olay için kavga ettim diye resmen bütün herkes bana küsmüş gibi geliyordu.
Çok cocukca.

Resmen kızların yarısı voleybol,erkeklerden bazıları basketbol oynarken ben defterime resim ciziyordum.

Resimde bile Minho vardı.

Allahim kafayı yicem ben takıntılı mıyım?

Resimde bile bu kadar yakışık- HAYIR BEN NE DIYORUM?

Ama tabiki bu resimi yirtmayacaktim.

Defterimi kapatıp çantama koydum ve zil çaldı.

Ben hemen çantamı alıp sınıfa doğru koşarak gittim.

Sınıfa girdiğimde herkes konuşuyordu.

Ben umursamayıp yerime geçtim ve yine defterimi açıp resimi incelemeye başladım.

Aslında resim yetenegimin iyi olduğunu fark ettim ve artık resim çizmeye özen göstermeye başlayacağımı anladim.

YA AMK BENDE SALAK SALAK KISIMLARDA BOLUMU BITIRIYOM NEYSE DIGER BOLUMDE DEVAMKE.