uzuun bir bölüm oldu.
Umarım severek okursunuz.
Arkadaşlar okunma sayısına göre oy sayısı oldukça düşük durumda
Hal böyle olunca benimde bölüm yazma isteğim olmuyor
Bölümü okuduktan sonra oy verirseniz çok sevinirim
Bundan sonraki bölümler 10 oyu geçmediği sürece bölüm atmam sanırım
çünkü ciddi anlamda yazma isteğim olmuyor
keyifli okumalaar
_________________________________________
Bazen sanki hayatımıza bir sihir yapılmış gibi çok güzel şeylerle karşılaşabiliyoruz.
Batuyla aramızın şuanlık iyi olması en azından arkadaş olabilmemiz benim hayatımdaki en güzel şeydi.
Yanında ne kadar çekingen dursamda bundan yavaş yavaş kurtuluyordum artık.
Birazdan Batuyu arayıp evde bunaldığımı ve dışarıya çıkmak istediğimi söyleyecektim mesela.
Nerden aklıma geldi bilmiyorum ama ailemin üç ay boynuca evde olmamasını fırsat bilerek istediğim gibi gezip tozuyordum.
Kendimi toparlayıp telefonu elime aldım ve Batunun numarasına tıklayarak hoparlörü açtım.
"Efendim Mira?"gelen sesle içim yeniden kıpır kıpır olmuştu.
"Ne yapıyorsun Batu?"sesimin rahat çıkmasını umarak konuştuğumda gerçektende gayet iyi çıkmıştı sesim.
"Hazırl-"deyip sözünü yarıda kesen bir patırtı olmuştu ve hemen tekrar Batunun sesini duydum."hay sikeyim ya"ettiği küfür ve sesinin tatlılığına gülmek istemiştim ama ne olduğunu merak ediyordum.
"İyimisin?"diye sorduğumda telefonu sanırım düştüğü yerden kaldırıp eline almıştı.
"İyiyim,hazırlanmaya çalışıyordum bir anda sen arayınca bakmaya çalıştım telefon düştü"Nedensizce bir anlığına kendimi suçlu hissetmiştim ama benlik bir durum yoktu yani ben nerden bilebilirdim ki?
"Anladım,ben kapatayım o zaman sen biryere gidecektin sanırım "derin bir nefes aldı ve tekrardan konustu.
"Yok kapatma sorun yok"hafifçe gülümsemiştim ama onun görmeyeceği aklıma gelince cevap verdim.
"Dışarıya mı çıkıyorsun?"içimde tuttuğum soruyu nihayet sormuştum artık.
"Maalesef Tuna şer- yani Tuna arkadaşım çağırdı bahane de bulamadım mecburen çıkıyordum" aslında onu Tunadan kurtarabilirdim,hiç beklemeden cevap verdim.
"Seni Tunadan kurtarmamı istermisin?"deyip sessizce güldüm.
"Nasıl olacakmış o?"
"Aslında ben seni dışarı çıkalımmı demek için aramıştım"bu kadar rahat konuşabildiğim için şuan kendimle gurur duyuyordum.Canım ben ya nasılda güzel konuşuyorum.
"Harbimi"diyerek komik bir tepki verdiğinde seslice kahkaha atar gibi güldüm.
"Harbi"deyip ona ayak uydurdum.
"Mira nolur çıkalım hatta sen Tuna'yı ara Batuyu vermem benim o de kurtar beni lütfen"bir çocuk gibi yalvardığında şuan yanımda olsa yanaklarını sıkabilirdim.
"O zaman ben hazırlanayım hemde Tuna'yı arayıp Batu benim diyeyim olur mu?"dediğimde gülme sırası ona geçmişti.
Ne de güzel gülüyordu insafsız.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Şansım
Teen FictionOkulundaki üst sınıfa aşık olan mira bir süre sonra anonim olarak yazmaya karar verir. İlk başta istediği gibi bir sonuç alamasada daha sonradan işler değişir... 'Bu hayatta annemden sonra tek gözlerin canımı yaktı Mira,bana kırgın ve kızgın bakan g...
