Şansım

*17

selaamm

yine çok mükemmel bir bölüm oldu

bu bölümden sonra isler birazcık degisebilir ama söyleyeyim yani

Keyifli okumalaarrr
_________________________________________

Batu'nun Anlatımıyla;

Bugün sanki dersler hiç geçmemiş gibi gelmişti.Çıkışta Mira ile yaptığım planım umarım suya düşmezdi ve istwdiğim gibi bir gün olurdu.

Haftalar önce Benim için eskiden kalma hoşlantıdan başka birşeye sahip olmayan kız bu birkaç hafta içinde hayatımın tam merkezi olmuştu.

Gözleri,bakışları,yüzü,dudakları,kaşları akla gelebilecek herşeyiyle beni etkilemeyi başarmıştı.Hele ki o kalbi ile hayatımı alt üst edebilecek kadar etkiye sahipti onun kalbi bende.

Son dersin sonunda zil çalınca hızlıca okuldan çıkıp arabayı almak için okulun arkadındaki otoparka gelmiştim.
Arabayı alıp okula doğru giderken telefonuma gelen bildirim ile telefonumu alıp ekranı açtım.

Küçük civcivim:Batu

Küçük civcivim:neredesin?

Küçük civcivim:Ben okulun önünde bekliyorum seni

siz:Geliyorum hemen

siz:arabayı aldım otoparktan

siz:iki dakikaya ordayım

Küçük civcivim: pekii bekliyorum

mesajını beğenip telefonu kapattım ve gaza biraz daha basarak dediğim gibi tam iki dakika içinde okulun önüne geldim.

Arabadan inip bahçeye doğru yaklaştığımda Mira'nın duvara yaslı bir şekilde telefonuna baktığını gördüm.

Ne kadar güzel olduğunun farkındamıydı acaba?

Hızlı adımlarla yanına gidip tam önünde durdum,birkaç saniye içinde geldiğimi anlamış olacak ki başını kaldırıp bana baktı.

"Hoşgeldin"deyip sarıldığında vücudum yine kaskatı kesilmişti.Küçücük bişey olmasına rağmen en ufak temasında içimi titretmeyi başarıyordu bu kız.

Bir elimi beline koyup diğer elimi de aşığı olduğum saçlarına koydum.O da ellerini belime sarmıştı.

Geri çekilmiyordu,bende çekilmiyordum ve birbirimizi bırakmaya niyetimiz yok gibi sarılıyorduk.

"Beklediğin için teşekkür ederim"deyip saçlarını okşamaya başladım.Hala sarılıyorduk pozisyonumuzu bozmadan.

"Neden beklememi istedin ki?"sesi o kadar tatlıtdı ki saatlerce konuşsa dinleyebilirdim.

"Evde ailen ile mi yaşıyorsun?"planımı belirleyecek konuya gelmiştik.Eğer bu günü istediğim gibi yaşayabilirsek işte herşey daha güzel olacak.

"Aslında evet ama şuanlık hayır,yani şehir dışındalar iki ay daha yoklar"dediğinde derin bir nefes aldım.
Çok şükür aile engelimiz ortadan kalkmıştı.

"O zaman eve biraz daha geç gidebilirsin dimi?"diye sorduğumda başını sallayarak cevap verdi.

"Evet de neden ki?"Hala sarılıyorduk ve ben saçlarını okşamaktan asla bıkmıyordum.

"Yemek yeriz beraber biryerlerde diye düşünmüştüm" dediğimde hızlıca başını kaldırıp yüzüme baktı.Çenesi göğsüme yaslı olduğu için ve dipdibe olduğumuz için tam altımdan bakmış oluyordu.

Şuan o güzel dudaklarını,yüzünü öpmek vardı.Ve eğer ben birşeyi yapmak istiyorsam da yapardım.

"ciddimisin?"bir çocuk gibi tepki verdiğinde gülmeden edememiştim.O kadar güzel ve tatlıydı ki onu kırmaktan çok korkuyordum.