your body next to me, is just a memory : taekook

3

Terk edilişinin üzerinden altı gün geçmişti.

Bu süre içerisinde alfa, omeganın yokluğunu iliklerine kadar hissetmişti. Önceden sahip olduğu, normal gördüğü ya da dikkat bile etmediği şeylerin aslında ne büyük bir nimet olduğunu anlamıştı.

Jungkook yemek yapmasını bilmiyordu. Her seferinde mutlaka ya bir şeyler eksik, ya da fazla oluyordu.

Bunca zaman yemeklerden omega sorumluydu. Taehyung'un bir aşçı edasıyla yaptığı bütün o yemekler annesininkilerden bile güzeldi. Şimdi ise Jungkook, öncekinin aksine sağlıksız bir beslenme rutini edinmişti istemeden de olsa. Hamburgerle geçiştirdiği dördüncü gündü.

Yarın pizza yiyecek gibi görünüyordu.

Alfa kurdu, omegası olmadan geçirdiği her bir saniye kahrolmuştu şu son bir haftada. Taehyung'un omegasıyla birbirilerine uzunca bir süredir bağlıydılar, şimdi bedeninde bulunduğu bu acımasız ve sinsi insan yüzünden eşi yanında değildi artık.

Etrafa göz gezdirdiğinde bile en ufak noktadan omegaya bir pay düşürüyordu alfa.

Tam anlamıyla evi bok götürüyordu.

Bunun sebebi Jungkook'un o günden beri hiçbir şey yapmaması gibi görünse de işler daha derindi.

Taehyung'un dersleri genel olarak alfanınkilerden erken biter, eve gelir ve mutfağa geçerdi. Jungkook'un bilmediği şey ise sevgilisinin baya baya titiz biri oluşuydu. Çünkü omega; mutlaka her gün 2+1 evlerinin tozunu alır, çarşafları değiştirir, yerleri paspaslar ve mikroplara yaşamak için bir nokta bırakmazdı.

Alfa eve geldiğinde ise genelde mutfakta olur, temizlik yapması için eline bütün malzemeleri tutştururdu.

Evde temizlik Jungkook'un işiydi.

Haberi olmadan her gün zaten temizlenmiş yerleri tekrar temizler ve bununla gurur duyardı.

Şimdi Taehyung'un yokluğuyla daha iyi kavramıştı onun değerini.

Jungkook temiz bir adamdı, şu depresyon olmasa işin ucundan tutacaktı ama çıkamıyordu o depresyondan bir türlü. Pis bir evde yapamazdı.

Şu bir haftada omeganın yüzünü uzaktan görmüştü. Her konuşmak için yanına gitmeye kalkıştığında ise Taehyung ondan her defasında kaçmıştı. Zaten arkadaşları da bir yerlerden çıkıp duruyordu.

Alfasının sabrının tükenmek üzere olduğunu hisseder gibiydi. Eninde sonunda omagaları tekrardan evlerine dönecekti.