your body next to me, is just a memory : taekook

7

O günün ardından boş geçen hafta içi sonunda bitmişti. Ne alfa, ne de omega birbirilerini görmüştü sonrasında.

Şimdiyse yeni bir haftaya girmişler, aynı seminerde zıt taraflarda birbirilerini görmezden gelmeye çalışıyorlardı. Taehyung, gayet başarılı olduğunu düşünüyordu.

Jungkook ise kurdunun bu duruma alışmaya başladığına karar vermişti. Uzun bir süredir fazla sessizdi, ilk zamanlardaki hırçınlığından eser kalmamıştı. Bu iyi bir şeydi tabii ki.

Eğer durum, sandığı gibi 'alışmak' olsaydı.

Bir saat kadar süren uzun seminerin bittiğine dair söylenilenleri işittiğinde uyku halinden sıyrıldı. Nihayet eve gidebilirdi artık.

Beyni geldiklerinden beri varlığını hissettiği omegayı fark etmemeyi seçse de, salondaki herkesin ayaklanıp ufak çaplı bir kargaşaya sebep olmasına rağmen burnu, yıllardır aşinası olduğu kokuyu tanımıştı bile. Enfes feromonların, içindeki alfaya ne hissettirdiğine tam karar verememişti.

Atlatmak istemiyordu.

Derin bir nefes verip ayaklandı.

Çıkışa doğru ilerlemeye başladı.

Çantasının içini karıştırıp duran ve çok önemli bir şey arıyormuş gibi görünen omeganın yanından öylece geçip gitti.

Atlatmıştı alfa.

Alfasının tepkisizliği belli etmişti her şeyi.

Omega, her şeyin farkında olarak meşgulmüş gibi davranmayı bıraktı o an. Koskoca salon neredeyse boşalmıştı, birkaç kişiyi itekleyerek önce davranmıştı. Üzerine çöken ağırlığın sebebini bilmiyordu. Tek istediği bir an önce eve gidip, rutin olarak ne yapıyorsa onları yapmaya devam etmekti.

"Afedersiniz.."

Yanlışlıkla çarptığı omegaya bakarak söyledi.

"Sorun değil."

Sonunda çıkışa ulaşıp rahatlayacağı sırada kolundan tutulmasıyla tökezledi. Kafasını çevirecek vakti bulamamışken sürüklenmeye başladığında ise neye uğradığını şaşırmıştı. Ancak alfanın varlığını fark ettiğinde şaşkınlığı artsa da ani bir değişimle birlikte omega, öfkeyle dolmuştu.

"Ne yapıyorsun sen?!"

"..."

"Çek şu elini!"

"..."

Taehyung ceketinin bileğini sıkıca kavrayıp önden ilerleyen alfanın bileğine sardı elini. Uzun tırnaklarını batırmayı planlamış ve bunda da başarılı olmuştu.

Ancak bu, uzun zaman sonra uyanan alfayı durdurmaya yetmemişti.

Alfa atlatmamıştı, yalnızca tetiklenmeyi bekliyordu.

Omegasın dibinden sıyrılıp geçtiğinde ise gereken uyarıyı almıştı.

İnsan vücudunun kaldıramayacağı bir dönemden geçmek yerine kendini geriye çekmişti sadece.

Tuvaletin kapısını hışımla açıp içeriye kendisiyle birlikte sürüklediği omegayı da soktuğunda içeride kimsenin olmadığına sevinmişti. Biraz gürültülü bir konuşma olacaktı.

Omega, kolunun bırakılmasıyla hesap sorarcasına gözlerini Jungkook'a dikmişti. Feromonları gittikçe artıyor, öfkesi dinmek bilmiyordu.

"Ne yaptığını sanıyorsun Jungkook?!"

Alfa, adını uzun zaman sonra omeganın ağzından duymasıyla tuhaf bir hisse kapıldı, karşı karşıyla olmalarının getirdiği hissiyatla dili damağı kurudu.