"သား၀မ် လာအုံး "
"ဟုတ် မာမီ"
၀မ်ရိပေါ် Company က ပြန်လာရင်း အိမ်အ၀ရောက်တော့ ဧည့်ခန်းထဲက မာမီခေါ်သံကြောင့်
ဧည့်ခန်းထဲ၀င်လာခဲ့တယ်။
ရိပေါ် ဆိုဖာပေါ်မှာပိတ်ထိုင်လိုက်ပြီး မာမီ ခြေရင်းအနားမှာ ခေါင်းငုံ့ထိုင်နေတဲ့ ကောင်မလေးကိုပါတွေ့လိုက်သေးသည်။
မာမီက ရိပေါ်ထိုကောင်မလေးကိုကြည့်နေတာ သိတော့။
"သား မာမီလိုပဲသူကိုကောင်မလေးလို့ထင်နေရင်မှားမယ် သူက ကောင်လေး"
"..."
၀မ်ရိပေါ်က မာမီစကားကိုပြန်မပြောဘဲ ခေါင်းငုံ့နေတဲ့ ကောင်မလေး အင်း...ကောင်လေးကို ကြည့်နေတယ်..
"ရှောင်းကျန့် နင့်ရဲ့ သခင်လေးကို မိတ်ဆက်လိုက်လေ"
အနောက်က အာကြမ်းလျှာကြမ်း စကားပြောကြမ်းတဲ့ အဒေါ်ကြီးက အရှေ့က ခေါင်းငုံ့နေတဲ့ ကောင်လေး ခန္ဓာကိုယ်ကို
မညှာမတာ တံတောင်ဆစ်နဲ့ တုတ်ကာပြောလိုက်သေးသည်။
စကားမဆုံးသေးဘူး လက်ကဂွက်နဲရောက်တာဆိုတာထိုအဒေါ်ကြီးကိုပြောတာဖြစ်မယ်။
ထိုအချိန်ပဲ ရိပေါ်အရှေ့ကို မော့လာတဲ့ မျက်နှာလေး။
အလုပ်ကပြန်လာပြီးစိတ်ရှုပ်နေတဲ့ ၀မ်ရိပေါ်ကအခုသူအရှေ့က
မျက်နှာလှလှလေးကြောင့် ရှုပ်နေတဲ့ စိတ်တို့က ပြန်ပြေသွားတော့တယ်။
အေးချမ်းလိုက်တဲ့ မျက်နှာလှလှလေး...
၀မ်ရိပေါ် ငေးကောင်းတိုင်းငေးနေမိတယ်..
၀မ်သခင်လေးက သူစိမ်းတွေကို 3စက္ကန့်
ကြာအောင်တောင်မကြည့်တဲ့သူက အခုတော့
အညာတရက လာတဲ့ ကောင်လေးကြောင့်
၀မ်သခင်လေးဂုဏ်ပုဒ်တို့ဟာ ပျက်ရပါလေ ချည်။
မျက်လုံး ဝိုင်းဝိုင်းလေးနဲ့ ဖြောင့်တန်းနေတဲ့နှာတံလှလှလေးလေး။ ပန်းရောင်သန်းနေတဲ့ နှုတ်ခမ်းလှလှလေး.. အပစ်ပြောစရာမရှိတဲ့
နှာဖူးပြင်လေး အသားအရေ လေးဟာလည်း ကြည်လင်ပြီးမထိရက်မကိုင်ရက်...
ဒီလိုပစ်ချက်မရှိတဲ့ သူလေးက ဘယ်လိုလုပ် အိမ်အလုပ်တွေလုပ်နိုင်ပါ့မလား?
![𝐘𝐢𝐳𝐡𝐚𝐧 𝐅𝐚𝐧 𝐟𝐢𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧 [𝐒𝐡𝐨𝐫𝐭-𝐅𝐢𝐜]](https://img.wattpad.com/cover/347286868-64-k319319.jpg)