Mehmet dik dik Alaeddine bakmaya başlar deli dediğinden ötürü hem Mehmet hemde Nilüfer sinirlidir. Gonca bunu fark eder ve hemen onu Korur.
Gonca: sana hem haklıda öylesin
Nilüfer: ya ben
Gonca: sende!..... off nedir benim bu sizden çektiğim
( herkes güler )
Bala: (gülerek) eh Kızım Allah sabır versin kolay değildir
Gonca: sağol Bala Hatun hiç kolay değil
( Büyükler daha çok güler. Ardından sofraya geçerler.)
SOFRA:
Yemekler yenilir ardından sohbete geçerler.
Nilüfer: Osman Bey siz ne vakit gideceksiniz
Osman: Allah izin verirse yarın sabah yola çıkacağız
Nilüfer: bu kadar çabuk mu
Osman: heya yolcu yolunda gerek
Nilüfer: peki yine gelecek misiniz yada biz gidecek miyiz
Osman: orasını Allah bilir
( Çoçukların hepsi üzülmüştür hepsi başını eğer. Nilüfer ve Gonca ağlamamak için kendilerini zor tutar. Ama Gonca sonunda dayanamaz bir şey demeden kalkar ve gider.)
Saadet: Gonca Kızım nereye gidersin
Nilüfer: ben ona bakarım Ana
( Nilüfer peşinden gider. Ardından tüm Çoçuklar müsade isteyip kalkarlar. Mehmet ve Fatma Bahçeye giderken Alaeddin ve Orhan Kızların yanına gider.)
Bahçe:
Mehmet: keşke daha çok kalsaydınız
Fatma: keşke hatta keşke hiç gitmeseydik senden ayrılmak istemem
Mehmet: bende istemem ama söz bir gün gelecem yanına
Fatma: tamam seni bekleyeceğim
Mehmet: hatta belki evleniriz
Fatma: olur
Mehmet: olur mu
Fatma: evet boşuna seni bekleyeceğim demedim ki
Mehmet: eh eyi o vakit
Fatma: eyi
Gonca Oda:
Gonca yatağına uzanmış Nilüfer'e sırtını çevirmiştir Ağlıyordur.
Nilüfer: Gonca etme böyle bak üzersin beni
Gonca: Abla niye giderler gitmeseler olmaz mı
Nilüfer: olmaz Bacım bilirsin
( Gonca daha şiddetli ağlamaya başlar hıçkırarak ağladığı için iki kelimeyi bir araya getiremez.)
Nilüfer: şhh tamam sakin ol hem sen de hele Ablana niye böyle oldun sen
Gonca: ben onun gitmesini istemem
Nilüfer: kimin
Gonca: Alaeddinin
Nilüfer: bilirim Bacım bende Orhanın gitmesini istemem
Orhan: destur var mıdır
Nilüfer: gelin Orhan
( Orhan ve Alaeddin içeriye girer Nilüfer kalkıp Orhanın yanına gider Alaeddinde Goncanın yanına gider yatağın uçuna oturur.)
Nilüfer: eh biz gidelim sizde konuşun
( Nilüfer ve Orhan sakin bir köşeye giderler )
Orhan: Nilüfer niye üzgünsün
Nilüfer: sen değil misin
Orhan: öyleyim
Nilüfer: keşke gitmesen seni özlücem
Orhan: bende seni özlücem
( Nilüfer Orhan'a yaklaşır ve onu yanağından öper )
Nilüfer: beni hiç unutma hemi
Orhan: unutmam sende beni unutma gelene kadar
Nilüfer: nasıl gelene kadar
Orhan: ben senin için gelecem hatta seninle evleneceğim
Nilüfer: olabilir
Orhan: istemez misin
Nilüfer: şaka yaptım üzülme elbette evlenirim
( Orhan Nilüfer'e sarılır ve biraz daha sohbet ederler.)
Gonca Oda:
Alaeddin: Gonca ağlama lütfen
( Gonca göz yaşlarını siler ve diklenir Alaeddin ile göz göze gelirler )
Gonca: ben senin hasretine dayanamam seni çok özlerim Medreseli
Alaeddin: Gonca etme böyle hem ben sana ne dedim senin için gelecem dedim evleneceğim dedim. Eh ben sözümde dururum
Gonca: ama çok uzun sürer hatta sen beni unutursun
Alaeddin: Hileci ben sana ne derim he bak ben seni unutmam unutmayacağım söz kavuşacağız
( Gonca bir anlık hamle ile Alaeddine sarılır oda karşılık verir.)
Alaeddin: gül Goncam benim
Gonca: bana verdiğin Mendili hep saklayacağım Medreseli
Alaeddin: bende na bu taçı saklayacağım güzel Hatun.... artık gitmem gerek
Gonca: bilirim Allah emanet olasın Medreseli
Alaeddin: sende gül Goncam
Gonca: eh bi karar ver Medreseli bi Hileci dersin bir gül dersin
Alaeddin: sen de o vakit ne deyim gül Goncam mı yoksa Hileci mı
Gonca: hmm ilki olsun neticede ne Hileciliyimi gördün benim
Alaeddin: tamam sen nasıl istersen gül Goncam
( Alaeddin bir hamle ile Goncayı öper ardından hemen gider. Gonca dona kalmıştır elini dudağına götürür ve gülümser.)
Son...
________________________________
Umarım beğenirsiniz. Herkese iyi okumalar yorumlarınızı bekliyorum. Hoşçakalın 🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Algon&Ornil&Mehfat
Historia CortaKuruluş Osman Algon Ornil ve Mehfat ile ilgili Hayali Hikaye. Küçüklüklerinden başlayan bir Hikaye.
