5. Bölüm

1.1K 34 31
                                        

Mehmet dik dik Alaeddine bakmaya başlar deli dediğinden ötürü hem Mehmet hemde Nilüfer sinirlidir. Gonca bunu fark eder ve hemen onu Korur.

Gonca: sana hem haklıda öylesin

Nilüfer: ya ben

Gonca: sende!..... off nedir benim bu sizden çektiğim

( herkes güler )

Bala: (gülerek) eh Kızım Allah sabır versin kolay değildir

Gonca: sağol Bala Hatun hiç kolay değil

( Büyükler daha çok güler. Ardından sofraya geçerler.)

SOFRA:
Yemekler yenilir ardından sohbete geçerler.

Nilüfer: Osman Bey siz ne vakit gideceksiniz

Osman: Allah izin verirse yarın sabah yola çıkacağız

Nilüfer: bu kadar çabuk mu

Osman: heya yolcu yolunda gerek

Nilüfer: peki yine gelecek misiniz yada biz gidecek miyiz

Osman: orasını Allah bilir

( Çoçukların hepsi üzülmüştür hepsi başını eğer. Nilüfer ve Gonca ağlamamak için kendilerini zor tutar. Ama Gonca sonunda dayanamaz bir şey demeden kalkar ve gider.)

Saadet: Gonca Kızım nereye gidersin

Nilüfer: ben ona bakarım Ana

( Nilüfer peşinden gider. Ardından tüm Çoçuklar müsade isteyip kalkarlar. Mehmet ve Fatma Bahçeye giderken Alaeddin ve Orhan Kızların yanına gider.)

Bahçe:
Mehmet: keşke daha çok kalsaydınız

Fatma: keşke hatta keşke hiç gitmeseydik senden ayrılmak istemem

Mehmet: bende istemem ama söz bir gün gelecem yanına

Fatma: tamam seni bekleyeceğim

Mehmet: hatta belki evleniriz

Fatma: olur

Mehmet: olur mu

Fatma: evet boşuna seni bekleyeceğim demedim ki

Mehmet: eh eyi o vakit

Fatma: eyi

Gonca Oda:
Gonca yatağına uzanmış Nilüfer'e sırtını çevirmiştir Ağlıyordur.

Nilüfer: Gonca etme böyle bak üzersin beni

Gonca: Abla niye giderler gitmeseler olmaz mı

Nilüfer: olmaz Bacım bilirsin

( Gonca daha şiddetli ağlamaya başlar hıçkırarak ağladığı için iki kelimeyi bir araya getiremez.)

Nilüfer: şhh tamam sakin ol hem sen de hele Ablana niye böyle oldun sen

Gonca: ben onun gitmesini istemem

Nilüfer: kimin

Gonca: Alaeddinin

Nilüfer: bilirim Bacım bende Orhanın gitmesini istemem

Orhan: destur var mıdır

Nilüfer: gelin Orhan

( Orhan ve Alaeddin içeriye girer Nilüfer kalkıp Orhanın yanına gider Alaeddinde Goncanın yanına gider yatağın uçuna oturur.)

Nilüfer: eh biz gidelim sizde konuşun

( Nilüfer ve Orhan sakin bir köşeye giderler )

Orhan: Nilüfer niye üzgünsün

Nilüfer: sen değil misin

Orhan: öyleyim

Nilüfer: keşke gitmesen seni özlücem

Orhan: bende seni özlücem

( Nilüfer Orhan'a yaklaşır ve onu yanağından öper )

Nilüfer: beni hiç unutma hemi

Orhan: unutmam sende beni unutma gelene kadar

Nilüfer: nasıl gelene kadar

Orhan: ben senin için gelecem hatta seninle evleneceğim

Nilüfer: olabilir

Orhan: istemez misin

Nilüfer: şaka yaptım üzülme elbette evlenirim

( Orhan Nilüfer'e sarılır ve biraz daha sohbet ederler.)

Gonca Oda:

Alaeddin: Gonca ağlama lütfen

( Gonca göz yaşlarını siler ve diklenir Alaeddin ile göz göze gelirler )

Gonca: ben senin hasretine dayanamam seni çok özlerim Medreseli

Alaeddin: Gonca etme böyle hem ben sana ne dedim senin için gelecem dedim evleneceğim dedim. Eh ben sözümde dururum

Gonca: ama çok uzun sürer hatta sen beni unutursun

Alaeddin: Hileci ben sana ne derim he bak ben seni unutmam unutmayacağım söz kavuşacağız

( Gonca bir anlık hamle ile Alaeddine sarılır oda karşılık verir.)

Alaeddin: gül Goncam benim

Gonca: bana verdiğin Mendili hep saklayacağım Medreseli

Alaeddin: bende na bu taçı saklayacağım güzel Hatun.... artık gitmem gerek

Gonca: bilirim Allah emanet olasın Medreseli

Alaeddin: sende gül Goncam

Gonca: eh bi karar ver Medreseli bi Hileci dersin bir gül dersin

Alaeddin: sen de o vakit ne deyim gül Goncam mı yoksa Hileci mı

Gonca: hmm ilki olsun neticede ne Hileciliyimi gördün benim

Alaeddin: tamam sen nasıl istersen gül Goncam

( Alaeddin bir hamle ile Goncayı öper ardından hemen gider. Gonca dona kalmıştır elini dudağına götürür ve gülümser.)

Son...

________________________________
Umarım beğenirsiniz. Herkese iyi okumalar yorumlarınızı bekliyorum. Hoşçakalın 🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰

Algon&Ornil&Mehfat Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin