Algon&Ornil&Mehfat

26. Bölüm

Ertesi Gün
Algon Oda:
Alaeddin Panzehiri içtikten bi süre sonra yorgunluktan uyuya kalır hala uyuyordur. Hala kusmamıştır o sebebten herkes halen diken üstündedir. Alaeddin uyurken Goncada baş ucuna oturmuş tüm gece gözünü bir kez bile kırpmamıştır. O sırada içeriye Bala Hatun girer.

Bala: Kızım uyur mu hala

Gonca: evet uyanmadı daha kusmadıda

Bala: güneş daha yeni doğdu meraklanmayasın elbet kusacaktır da hayde gelesin sana yiyecek bir şeyler hazırladım

Gonca: yok Ana istemem

Bala: olmaz öyle şey sen iki canlısın bir şeyler yemen gerekir

Gonca: Ana essahtan hiç canım istemez

Bala: ama bu böyle olmaz ki hasta düşersin

Gonca: yok Ana bir şey olmaz hele bi Alaeddin uyansın şu ileten kurtulsun mühim olan o

( o sırada Alaeddin yavaşça uyanır ve öksürmeye başlar ardından kan kusar o sırada içeriye giren Orhan Bey hemen koşup Şifacı çağırır )

Gonca: Alaeddin eyi misin

Bala: Kızım sakin olasın Şifacı nerde kaldı

Şifacı: geldim Bala Hatun.... Hepiniz çıkasınız

Gonca: yok ben kalacağım

Şifacı: Gonca Hatun çıkasınız

Bala: hayde Kızım bak emin ellerde hayde

( Bala Hatun Goncayı ikna etmiş çıkartmıştır. Şifacı içerdeyken herkes olanları işitmiş ve toplanmıştır )

Gonca: Off daha ne kadar bekleyeceğiz

Orhan: hakkaten Yengem haklı ben dayanamazım

Nilüfer: ay Orhan sende hepimizi aştın vallaha bi dur hangi birinizi sakinleştireyim bilemedim

Orhan: hiç etme bence

Gonca: bencede

Nilüfer: aa hayırdır siz ya hem sakin olun Şifacı içerde kötü bir şey olursa tabi Allah korusun hemen müdahale eder hem üste-

Gonca-Orhan: YA Bİ SUS!

Nilüfer: ay tamam ya sustum bağırmayın

Gonca: bağırtma sende Abla ya geçmişsin karşımıza kötü bir şey olursa dersin biz zaten kalpten gitmek üzereyiz

Orhan: sende ateşimizi harladın hakkaten Nilüferim ya

Osman: evlatlar Nilüfer haklıdır sakin olasınız korkunun ecele faydası yoktur

( o sırada Şifacı çıkar )

Gonca: noldu eyi mi

Orhan: zehirden kurtuldu mu

Şifacı: heya kurtuldu zehirin tümünü kustu gayrı atlattı geçmiş olsun

Bala: Sağolasın Şifacı

( Şifacı gider ardından herkes içeriye girer )

Gonca: Alaeddin eyi misin

Orhan: Gardaş ağrın sızın var mı

Alaeddin: yok yok eyiyim ben

Bala: çok korkutun bizi Oğlum hem sen bunca vakit bize niye bir şey demedin

Osman: Anan haklıdır evlat canımızdan can gitti çok şükür Allahım seni bize bağışladı

Alaeddin: ya ben ümidimi kesmiştim o sebebten demedin ama imdi eyiyim çok eyiyim hatta merak etmeyin