Insan olarak yaşıyoruz. Daha doğrusu yaşamaya çalışıyoruz. O kadar adaletsiz bir dünya ki burası. Mutlu olmayı hakeden gerçekten sevmek isteyen insanlar yalnızlıktan ölmek üzere ve ne kadar sevmeyen, bencil, karaktersiz insan varsa onlara masumca aşık olmuş kişiler var etrafında. Bazen Nâzım Hikmet gibi sevmek istiyorsun karşındaki kişiyi ama memleket gibi yoksulluk var üzerinde. Öyle beklersin ki birini Cumhuriyeti bekleyen ülke, öğretmen bekleyen köy, şifa bekleyen hasta, iş bekleyen işsiz,baharı bekleyen ağaç, doğmayı bekleyen bebek, tatil bekleyen öğrenci gibi beklersen. Tüm kalbin ile tüm duygularınla beklersin. Ama gelişi uzun sürer genelde. Savaşmadan,istemeden,duâ etmeden,kapı, kapı gezmeden,zamana bırakmadan,acı çekmeden gelmez. Öyle gelmeli ki insana katlandığı her şeye değmeli gelişi. O gün senin bayramın olmalı. Zaten evlenirken düğün de ondan değilmidir. Öyle dans edeceksin ki düğünün de o kişiyi ile ömrünü paylaşacağın için artık yalnız kelimesinin anlamını unutmak için. Sonra nikah kıyacaksın. Memur gelini Öpebilirsin dediğinde. Artık sen, ben yok tekil şahıs yok biz varız der gibi öpeceksin. Evet dediğinde gelin ayağına basacak. Evet dedin ayağını denk al der gibi basacaksın. Yüzük yakacaksın parmağına. Ve yüzük parmağından geçen damar direk kalbe gittiğini bileceksin öyle kolay olmayacak. Yada herşey güzel bazen üzüleceksın ama üzülmeye değecek kadar seveceksin. Bir kadını ağlatmayacak, bir erkeği meyhaneye
Sokmayacak kadar seveceksin. Bide kuru, kuru evlenme teklifi etmemek lazım ben örneğin bir kitap hazırlayıp söyle 50 sayfa 10 sayfasına onu ne kadar sevdiğimi yazıp kalan bütün sayfalara alabileceği kadar benim ile evlenirmisin yazmak istiyorum. Kitabın kapağına bizim fotoğrafımız ve ismi de onun ismi tam kitabı okurken bir tepsinin içinde böyle papatyalar dolu içinde kırmızı bir kutu. Garson getirecek buyrun efendim dediğinde elimdeki söz yüzüğünü çıkartıp tam altına ismini yazdığım dövmeyi göstermek istiyorum. Tabi bu hayalim bana soran olursa hiç bir kadın etkilenmez çünkü herkes kırmızı gülleri sever ben papatya. Neden bilmem ama gülü sevmeyen insan yoktur neredeyse ama papatya öylemi her köşede bir demet hayatın bize sunduğu güzelliklerden biri Güle bakmayınca solar papatya öylemi üstüne basarsın o yine ölmemeye çalış aynı benim gibi.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Erik ve Tuz
Teen FictionBazı güzel anılar yazılmaya değer ezbere bildiğim şiirler yada güzel cümleler içimden ne gelirse biraz amatör ama olsun okumak isteyen olur diye yazıyorum. hikaye değil deneme olarak yazıyorum. yorumları 4 gözle bekliyorum
