Chapter 15🌟

1K 93 18
                                        

"ලේන්සුවක් දීපල්ලකො යකෝ හිනා වෙන්නෙ "

මන් අඩන්න ඔන්න මෙන්න කියද්දි අරුන් හිනා වෙන එක නවත්තලා මගෙ පිටි පස්සෙන් හිට ගත්තෙ උන් ලේස්සුව මගේ ඉනේ රදවනකම් මන් පස්ස දික් කරන් ලමිස්සි වගේ ඉද්දි .

ම්හ්ක් ඇඩෙන්න වගේනෙ අම්මේහ්හ්හ්හ්!

------------------------------------------------------------------------

පිටිපස්සෙන් ලේන්සුව අටවපු අරුන් හතරදෙනාට කවර් වෙලා මන් ලමිස්සි වගේ ලේන්සුවත් තද කරගෙන පස්ස අල්ලගෙන ඇඹරි ඇඹරි ආවේ අරුන් කිව්ව විදිහට ඉස්කෝලේ ගෘහ විද්‍යාගාරෙට යන්න ..ඔය මගුලෙ නැති බඩ කඩිත්තුවක් නැති නිසා අනිවාර්යයෙන් ඕකෙ ඉදිකට්ටක් එහෙම හොයාගන්න බැරි වෙන එකක් නැති නිසා අපි ඒ පැත්තට ගාටන්න ගත්තෙ දීශු අයියලගෙ පන්තියත් පහු කරගෙන යන්න වෙන වග මතක් වෙලා ලැජ්ජාවටම මට තොල හැපෙද්දි ..

අපි ඒ පැත්තට යද්දි මූනට හම්බෙන්නෙ මොකාද උන් මාව නිරීක්ෂණය කරද්දි කරන්න දෙයක් නැතුව මන් දත් සෙට් එක විරිත්තලා ඒ හැමෝටම ගොන් හිනාවක් දුන්නේ වෙන කරන්න දෙයක් නැති නිසා .

කොහොම හරි ගෘහේට යන පාරෙ අයියලගෙ හෝල් පන්තිය අහු වෙද්දි උන් සෙට් එකම උන්ගෙ පන්තිය ඉස්සරහ කෙටි තාප්පෙ උඩ වාඩිවෙලා කයියක් ගහගෙන හිටියේ දීශූ අයියා කලිසම් සාක්කු දෙකට අත් දෙක දාගෙන අරුන් කියන එකට ඔලුව වන වන හිනාවෙද්දි ..

උන්ව නොදැක්ක නොපෙනුන ගානට එතනින් යන්න යද්දි  උන්ගේ හාලි කටෙක් කෑ ගැහුවේ ඇති උන ලැජ්ජාවටම කලිසම උගෙ ඔලුවෙ නවන්න හිතෙද්දි ..

"අප්පටමසිරි , ලෝහස් මල්ලේ මොකෝ බන් උබ ලොකු ලමයෙක් වෙලාද"

එකෙක් එහෙම අහද්දි වාඩි වෙලා හිටපු උන් ටික තාප්පෙන් බිමට පැනලා අපිට කිට්ටු උනේ සුපුරුදු ගොන් හිනාව මන් අරුන්ට දෝත පුදලා තිලින කරනකොට .

"ආරු , මොකද මේ"

මගෙ දිහා හොදට බලන් ඉදලා දීශු අයියා අහද්දි මන් උගෙ මූන දිහා බැලුවේ සයාශයට ඇගිල්ලකිම් ඇනලා . මූන බලාගෙන කලිසම ඉරිලා කියන්න පුලුවන්ද අප්පා . ම්හ්ක් ..

Everlasting  <3Where stories live. Discover now