අපේ එකෙක්ගෙ කට හඩ ඇහිලා දීශු අයියා ඉක්මනට මන් ඉන්න පැත්ත බලද්දි මන් එයාට ලාවට හිනාවෙලා රිදෙන පපුවත් අල්ලගෙන ආපිට හැරුනේ ඉස්කෝලේ නිසා හිතට දැනෙන හැගීම කදුලු කරලවත් පිට කරගන්න නිදහසක් නැති වෙද්දි .
"ආරු , මොකක් හරි උනාද ? ඇයි පපුව අල්ලගෙන"
ඉක්මනට මන් ඉන්න තැනට ආව අයියා මන් දිහා බලාගෙන මගෙන් ඇහුවත් ඒකට උත්තරයක් දෙන්න පුලුවන් තත්වෙක මම හිටියෙ නෑ .
"මුකුත් නෑ . යන්නම් යුදීශ්වර අයියේ"
-----------------------------------------------------------------
එයාගේ මූණ දිහාවත් නොබලා වෙනදට දීශු කියන නම වෙනුවට අද ඉදන් යුදීශ්වර කියන නම කියලා මන් එන්න හැරෙද්දි මගෙ අතින් අල්ල ගත්ත එයා නිසා මන් ආයෙත් ඒ පැත්ත හැරුනා . ඒත් ඒ මූණ දිහා බලලා පාලනය කරගෙන ඉන්න කදුලු කැට වට්ටන්න ඕනෙ නැති නිසාම මන් බිම බලාගෙනම හිටියා .
"මගෙ දිහා බලන්න ආරු"
අයියා එහෙම කියද්දිත් එයා දිහා නොබලා ඉන්න බැරි නිසා මන් එයා දිහා බැලුවත් එයාගෙ ඒ මූණ දකිද්දි පාලනය කරගන්න හදපු කදුලු ඇස් අග පොරකන්න ගත්තෙ නිදහසක් ඉල්ලලා වෙන්නත් ඇති . එයා දිහා බලන්න කිව්ව නිසා එයා දිහා බැලුවත් මම මොනවත්ම නොකියද්දි එයා ටික වෙලාවක් මගෙ මූණ දිහා බලාගෙන හිටියා .
"කෝ දීශූ කෑල්ල ම්ම්ම් . මන් ඒකට ආසයි ආරු"
ඇත්තමයි මට මහ අසරණ කමක් දැනුනා . එයා නොදැන උනත් එයාගෙ වචන වලින් මට මන් ගැනම දුක හිතෙද්දි එයා ගැන අයිතියක් නැති තැන මට ඇඩෙන්න ආවා.
"ම්-මන් යන්නම් අයියේ"
අයියගෙන් අත ගලවගත්ත මම තවත් එක මොහොතක්වත් එතන නොරැදි දුවගෙන එන්න ආවේ හිතේ ඇති උන පළමූ ප්රේමෙම සින්නක්කර ගන්න අවස්තාවක් නොලැබම අත අරින්න හිත නොදෙද්දි .
ඒක පාර්ශවික ප්රේමය !
දන්නවද ඒ හැගීම ?
අයිතියක් නැතුවම හදවතින්ම ආදරේ කරද්දි ,
ආදරෙයි කියල දැන ගත්තු මොහොතෙම අන්සතුයි කියලා දැනෙද්දි ,
ආදරයක්ද , අනුකම්පාවක්ද කියලා නොදැනම එයාගෙන් ලැබුන ඒ දේට ඇබ්බැහි වෙද්දි ,
වෛර කරන්නත් බැරි , අත අරින්නත් බැරි තරමටම හදවතින් එයාට බැදිලා ඉද්දි ,
