A/N : It's been a while I guess? I barely write rn, because I can't focus and I can't write what's in my mind. Nakalawang na isip ko sa pagsusulat but here I am still trying.
I create instagram account, let's be mutual and catch up there! Here's my username iccyurszn
Enjoy reading!
"Bawal bang hindi ako pumayag na tumira sa bahay mo? Hindi ko po pwedeng iwan si mama mag-isa sa bahay." sumulyap ako sa kamay kong hawak niya na nasa ibabaw ng hita ko.
She's driving, pero nagawa niya pang hawakan kamay ko.
Pag kami talaga nabangga, hindi ko naman maalis dahil ibabalik niya rin lang.
Tsansing na talaga siya.
Ano ba kasing trip niya sa buhay?
She's weird.
The audacity of her to reject my offer to be friend with her. Then she's being like this.
Tinotoo niya talaga sinabi niya, niyaya niya agad akong umuwi na at pinagmaneho pa.
Hindi naman obvious na excited siya ano?
Tama ba itong pinasok ko?
Nagooverthink ako, paano kaya pag may masama siyang intensyon sakin.
Ipasalvage niya ako?
Hindi pwede, hindi ko pa nabibigyan ng magandang buhay si mama.
"Don't worry about your mom. She's with someone, hindi siya mag isa pag umalis ka." she answered.
Anong ibig niyang sabihin? Sinong makakasama ng nanay ko? Bakit parang may alam siyang hindi ko alam?
Ang weird, lalo na si mama. She's calling me panganay kahit na mag isa ko lang naman na anak niya.
May anak ba siya sa labas?
Yung anak niya ba sa labas ang makakasama niya pag wala ako?
Bakit wala akong alam?
"What do you mean? Sino makakasama ng mama ko?" tumaas ang kilay ko, binawi ko naman ang kamay kong hawak niya kaya napatingin siya bigla sakin.
Nagkibit balikan lang ako at sumandal, bago pagmasdan ang naglalakihang building.
"I don't know. She's safe, and your mom will be fine even you're not with her. Trust me, baby. Don't overthink, you can visit your mom anytime you want. " she reassured.
Baby niya mukha niya.
Hindi talaga ako sanay sa mga endearment niya. Cringe, pero pag siya nagsabi parang maganda sa pandinig.
I just nodded, mabilis naman akong nakauwi sa bahay. Nagtaka pa nga ako dahil alam niya kung saan ako nakatira.
Of course I know, I'm your boss.
Ayan ba naman sabi, ang weird naman noon.
"Ingat po! Salamat sa pag hatid." ngumiti lang ako ng tipid sa boss kong wala atang balak umalis, dahil nakatingin lang siya sakin.
"May problema po ba?" tanong ko, dahil ang sama ng tingin niya sakin.
Parang may ginawa akong mali. May saltik ba siya?
"Are you that numb talaga? Where's my goodbye kiss?" masungit na sagot niya.
Napaamang naman ako. What the hell? Comfirm may saltik nga siya.
Goodbye kiss? Mukha ba kaming close? At tsaka kanina lang nag kiss kami ah. Hindi lang basta kiss!
Oh gosh.
YOU ARE READING
Loving Miss Banana
General Fiction"Why would the universe give you to me twice if I couldn't have you once?" I believe that someone out there, somewhere, was made for me. I just can't believe it wasn't you. In another lifetime, maybe we'll meet again. And maybe we'll get to turn a...
