Oysa o sabah o kadarda korkutucu degildi gunes
tul bir perdenin araliklarindan suzuluyordu
adim, adim...
kose basinda kuytu bir karanligi kovaliyordu
geceden kalma bir sarhoslukla
git gide yukseliyordu ustumuzde gunes
bakislarimizi yakiyordu uzaktan
ve golgemiz dusuyordu ardimiza
tamda bir kavganin orta yerindeydik
sol yanimizdan vuruyordu gunes
bir kez daha, bir kez daha ve son birkez daha
dusuyorduk birer adim araliklarla
ve tamda o sirada
dev gibi bir adamin masmavi golgesi
yigili verdi oracikta
sus pus olmustu bakislarimiz
sim siyah bir leke cokmustu dizlerini ustune
gunes tamda sol yanimizdan vuruyordu
adim, adim yuruyordu bir adamin golgesi
boynu egik, sol yani lekeli...
kaybokuyordu vurdukca gunes sol yanimiza
dim dik bir yalnizlik yasiyordu adam
siyah gozlerinin beyaz cukuruna oturmustu
sanki bir parca gunes
yakiyordu bakislari golgesiz adamin
ve adamda kayboluyordu yana, yana
oylecu suzuluyordu gunes ustumuzde
utancindan yerin dibine girecekti nereseyse
bir kizilliktan baska hicbir sey kalmamisti geride
gunes artik tutsakti geceye
bir adam golgesini vermisti gunese
ve gunes sonuyordu artik gecede...
