losing ground // poybat

6 [part 2]

İlk partı atlamayın🤍🤍

___________________ 

Kalabalık sporcu grubunu ağırlayan soyunma odası her zamanki hareketliliğindeydi.

Poyraz'ın bakışları büyük kare fayansların üzerinde gezinen bedenler, açılıp kapanan dolaplar, havada uçuşan kıyafetler arasında dolandı. Hedefini tam da beklediği yerde bulmuştı. Elinde formalarıyla yine üzerini değiştirmek için şu an kimsenin bulunmadığı duş bölümüne giriyordu.

İlayda'nın ona bir kızla randevu ayarlama girişimi karşısında Batuhan'ın verdiği tepkilerini gördüğü günden sonra, bu gereksiz utangaçlığı da bir anlam ifade eder hale gelmişti. Basbayağı kızlardan kaçıyor ve erkeklerden de çekiniyordu.

Hafızasının çarkları kendi kendine dönmeye başladı. Onunla her normalin dışında yakınlaşmasında, esmer çocuğın panik ve strese işaret eden halleri zihninde tekrar canlandı. Dudakları kendinden habersiz hafifçe kıvrılmıştı.

Bütün mantık ve sağduyu okları aynı yöne işaret ediyordu. Bu zamana kadar dikkatle gizlenen ancak daha fazla saklanamayan bir gerçeği bulmuştu.

Eline geçen koz kanınım akışını hızlandırmış, gözlerinin parlamasına sebep olmuştu. Biri sanki damarlarına sihirli bir sıvı enjekte etmiş, kaslarının patlamaya hazır bir enerjiyle gerilmesine yol açmıştı. Bedeninin yepyeni bir güçle kuşatıldığını hissediyordu.

Eğer bu koz bir cisme dönüşebilse bir silah olarak tezahür eder, Poyraz onu  avucunun içinde dans ettirerek adeta varlığını kutlar, sınırsız bir kuvveti taşıdığı hissiyle karıncalanan ellerine eşsiz bir deneyim yaşatırdı.

Şarjörünü birkaç kez çıkarıp yerine tekrar yerine takarak adeta demirden makineyi şımartırdı. Parmak uçları sanki çok değerli bir şey bulmuşçasına namluyu okşayarak usulca tetiğe doğru ilerlerken, yüzündeki gülümseme bir psikopatınkilerle karıştırılabilirdi.

Şimdilik, istediği zaman çıkarmak üzere, cebine koydu. Artık yanında sonsuz tane hamle taşıyordu.

Biraz sonra duşakabinlerin arasından giyinmiş şekilde çıkıp odadan ayrılmaya hazırlanan çocuğun yolunu kesti.

Karşılığında yine ne var der gibi bıkkınca verilen bir nefes ve abartıyla devrilen bir çift göze maruz kalmıştı. Birkaç saniye, kendisi hakkında neler bildiği hakkında hiçbir fikri olmayan esmer çocuğa öylece bakıp anın keyfini çıkardı.

Batuhan'ın deli birine rastlamış gibi bir yüz ifadesiyle yanından geçip gitmeye yeltenmesiyle tekrar yolunu kesti. Artık ona zır deli birine rastlamış gibi bakmaya başlayan çocuk içinde büyük bir gülme isteği uyandırdı. Kahkaha atmamak için kendini zor tutmak zorunda kalmıştı. Sinir bozucu olmadığı o çok kısa zamanlarda izlemesi gerçekten komik biriydi. Başka kimsede olmayan mimiklere sahipti.

Gülme isteğini bastırdıktan sonra daha fazla uzatmadan "Çok yanılıyorsun, Batuhan." demesiyle sessizliği bozdu. "Benim gücüm hakkında hiçbir fikrin yok." diyerek az önceki konuşmalarına atıfta bulundu.

Ardından, ela gözlerdeki anlamaz bakışların eşliğinde üstündeki tişörtü çıkarıp arkasındaki plastik oturaklardan birine fırlattı.

Batuhan karşısında birden çıplak kalan gövde karşısında irkilmişçesine yerinde kıpırdandı. Serbest bırakılmış haliyle bile şişkin kasların sardığı göğüs ve karnın ne kadar kusursuz bir vücut yarattığını fark etmek için yeterli olan bir saniyelik bakışın ardından gözlerini kaçırdı.

"Ne saçmalıyorsun anlamıyorum ve inan hiç umrumda değil." gibi şeyler mırıldanarak yarı çıplak çocuğu arkasında bırakıp çıktı. Poyraz'ın bu hareketine bir anlam yüklemek aklına bile gelmemişti.