SEVDİCEK

Beklenmedik

Bu bölümü ayşenur aşkıma ithaf ediyorum

AYZA

Aradan dört gün geçmişti o gün yaşadıklarımız hep aklımdaydı. Hiç istediğim gibi olmamıştı. Her şey harikaydı ama sadya ile beraber olamazdık daha vakit vardı. Duygularımdan emin olmam lazımdı. Yeni tanıyordum onu hoşlanmış olabilirdim ama bu ona hemen evet diyeceğim anlamına gelmezdi. Dört gündür sadya ile konuşmuyorduk. Ne o aramıştı beni nede ben aramıştım. Odamda tek başıma otururken o gün konuştuklarımız aklıma geldi.

'Seni seviyorum ayzam'

'Bende'..

'Ama san karşı olan duygularımdan emin değilim sadya özür dilerim. Tamam hoşlanıyorum ama seni tanımıyorum sana hemen evet diyemem. Sana güvenmiyorum, üzgünüm'

Sesim o kadar ağlamaklı çıkmıştı ki o an gözyaşlarımı tutamadım. Gözlerinin içine bakıp bunları söylemek çok zordu ama yapabileceğim bir şey yoktu. Zaman her şeyin ilacıydı. Hiçbir şey diyemedi sadya sinirliydi, kırgındı odadan hızlıca kapı çarpıp çıktı. Ne yapacağımı bilmez halde arkasından yavaşça bende çıktım. Etrafta kimse gözükmüyordu. Kapıyı açıp dışarı çıktım ve eve gittim.

Kendime geldiğimde gözlerimden yaşlar gelmiş bir şekilde yatakta cenin pozisyonu almış hıçkırarak ağlıyordum. Seviyorum ama benimde gururum var ona yenik düşemem. Düşünmem gereken bir babam ve ona verdiğim bir söz vardı, onu tutmam gerekiyordu. Bir yanda aşk hayatım, bir yanda verdiğim söz vardı. Her şeyden önemliydi verdiğim söz, babamı hayal kırıklığına uğratamazdım. Ama sadya'yı da bir kenara atamazdım. Ne yapacağımı gerçekten hiç bilmiyordum. Aklım karmakarışık, duygularım birbirine girmişti.

Sadya'yı aramak geliyordu içimden ama gurur yapıyordum işte. Esen söylemişti gurur yapmamam gerektiğini ama olmuyordu, yenik düşüyordum hep. Dünyaya bir daha gelmicektim sonuçta ne babamı üzebilirdim ne de sadya'yı. İçimdeki sesi dinledim ve telefonu elime alıp sadya'nın numarasını buldum. Bir kere çaldı, iki kere çaldı derken telefon kapandı. Açmamıştı telefonumu, her şeye rağmen aramıştım ama o açmamıştı. Nasıl olsa gururu es geçtim deyip bir daha aradım bu sefer ilk çalışta açıldı telefon.

'Alo sadya'

'Alo efendim siz kimsiniz?'

'Asıl sen kimsin ne işin var sadya'nın telefonuyla?'

'Sadya şuan uyuyor ben betül sevgilisiyim'

Duyduklarımla şoka girmem hiçte zor olmadı. Şaşkınlıktan olduğun yere yığıldım zor duruyordum yatağın üstünde. Esene mesaj atıp bize gelmesini söyledim. Tek başıma kaldıramazdım bu şoku. Yarım saat sonra bizdeydi, merak dolu gözlerle bana bakarken şimdiye kadar zor tuttuğum gözyaşlarımı onun omuzunda bıraktım. Kalbim acıyordu bir haftadır tanıdığım çocuğa sırılsıklam aşıktım bunun için üzülüyordum. Ne olduğunu anlamaz tavırda esen bana bakıyordu anlatacaktım ona ama önce biraz acımı hafifletmem lazımdı. Esen olmasaydı şimdi ne yapardım bilmiyorum. Olanları anlattığımda şaşkınca bana bakıyordu. Banyoya girip biraz rahatlamamı söyledi. Onu dinledim ve banyoya girdim.

ESEN

Ayza'nın anlattıklarından sonra sadya'nın yaptıklarına şaşırsam da bu işin içinde bir şey vardı ve ben bunu öğrenecektim. Onu banyoya gönderdikten sonra telefonundan sadya'nın numarasını alıp telefonuma kaydettim. Ayza'ya ufak bir not bırakıp evden çıktım. Şimdi söylesem asla sadya ile konuşmama izin vermezdi. Evden çıkıp yolda yürümeye başladım. Sadya'nın numarasını tuşlayıp aradım, ikinci calışta açtı.

'Efendim'

'Alo sadya merhaba ben esen ayza'nın arkadaşı'

'Evet esen seni dinliyorum ayzaya bir sey mi oldu yoksa?'

'Ah hayır ayza iyi bizim buluşmamız lazım konuşacaklarımız var. Ayzaların evinin köşesinde bir cafe var orada bekliyorum gec kalma'

'Tamamdır hemen geliyorum'

Telefonu kapatıp cafeye doğru yürüdüm. 20 dakika sonrada sadya geldi. Meraklı gözlerle bana bakıyordu.

'Seni dinliyorum esen'

'Bugün ayza seni aramış haberin var mı ?'

'Hayır görmedim hiç işlerim vardı, ne oldu ki?'

'Aradığında bir kız açmış adının betül olduğunu ve senin sevgilisi olduğunu söylemiş'

'Neeee?? Bu imkansız betül bunu yaptığına pişman olcak. Betül babamın asistan yardımcısı beni seviyor, nasıl böyle bir seye cüret eder anlamıyorum. Ayza nasıl peki?'

'Sence nasıl olabilir bir an önce konuşsanız iyi olur'

'Tamam hadi gidelim'

AYZA

Eseni dinleyip banyodan çıkınca biraz daha iyi hissediyordum. Odama girdiğimde esenin bıraktığı notu görünce yine doğu ile kaçamak yapmaya gitmişti. Üstümü değiştirip yatağa uzandım ve sevdiğim şarkılardan birisini actım.(Sezen Aksu-Küçüğüm) Gözlerime yenik düsüp tam uyuyacağım sırada kapı çalmıştı. Saat daha erkendi babam degildir, annem veya abim hiç degildi, esen gelmiştir belki dedim kendi kendime. Kapıyı açtıgımda üzerimden birazda olsa attığım kırgınlık ve siniri geri yüklemiştim kendime. Sadya ile esen yan yana karşımda duruyorlardı. Esen yanıma gelip kulağıma bir şeyler fısıldadı.

'Sakin ol, sadece açıklamasına izin ver, ben iceride olacagım'

Sadya da benim odama gecip yatağıma oturmuştu. Bende arkasından kapıyı kapatıp yanına gittim.

'Öncelikle sana yaşattıklarım için üzgünüm ama ben seni aldatmadım ve bizden vazgeçmedim. İslerim vardı ve babamın ofisindeydim, senin aradığını görmedim. Betül denen kızda babamın asistan yardımcısı ve beni seviyor. Çok özür dilerim ayza betül yaptığı yanına kalmayacak merak etme'

Hiç birsey demeden yanına gidip dudaklarını dudaklarıma değdirdim. Ellerim boynunda dolaşırken o da ellerini belime koymuştu. Belimden huylandığım doğrudur ve ellerini daha da çok bastırınca kendimi geriye doğru çektim ve gözlerinin içine bakarak ağzım o kelimeler dökülmüştü.

'Seni seviyorum Sadya Erdem'

'Sana aşığım Ayza Kaya'