ERTAŞ

İLLÜZYON

Selamünaleyküm asklar bu sefer fazla uzatmayacağım. Direk bölüme geçelim.

&

Gözümü yavaş yavaş açtım. Başım ağrıyordu, ses tellerimin bile ağrıdığını hissetmiştim. Olanları hatırlamaya çalıştım.

Ceyda-

Ceydam ölmüştü.

Son görüntüleri hatırladım. Zihnimde o görüntü tekrar etti.

Çığlık attım. İçimdeki acıyı dışa vurmak istedim.

Odada ne varsa, ne gördüysem yıkmak istedim.

Ne gördüysem yıktım..

Attım..

Vurdum..

Ertaş hızlıca odaya girdi. Beni tutmaya çalıştı. Beni durduracak gücü vardı ama bana zarar vermek istemiyordu.

"Bırak Ertaş bırak, kendimi öldüreyim. Ceydamın yanına gideyim."

Ağlıyordum. Ağlamaktan gözlerim yanıyor ve acıyordu.

"Ela kendine gel. Dinle beni o bir illüzyonmuş. Gerçek değil, sakinleş."

İllüzyon mu? Kim neden, nasıl yapardı?

"Ceyda yaşıyor mu?"

Sesim biraz kısılmıştı.

"Evet yaşıyor ama kaçırılmış."

"Ciddi misin? Sakın yalan söyleme bana!"

"Ciddiyim eğer ilk başta dinleseydin gözünü açmasaydın anlatacaktım sana."

"Beni dinlemedin kriz geçirdin."

Diğer dediklerine görmezden geldim.

"Ceyda nerede."

"Bilmiyorum. Kaçırılmış ama onu bulmaları için en güçlü betaları gönderdim. Bulmalarına az kaldı."

"Ne diyorsun sen! Kim arkadaşımı kaçırmış? Neden kaçırdılar, onun düşmanı falan yok ki!!"

"Ceyfun Taşkıran, Ertuğ sürüsünün lideri ileride ben Alfa olacağım için bana kinli daha doğrusu 1 hafta sonra babam bana Alfalığı devredecek. Bir çocuğun Alfa olmasını istemiyor. Ondan daha güçlü olmam zoruna gidiyor."

"Seninle mühürlü olduğumu biliyor. Benden uzaklaş ve güçten düşeyim diye uğraşıyor. Bu yüzden seni araştırmış. Zaafının Ceyda olduğunu öğrenmiş olmalı ama ben bunu önceden düşündüm. Ceyda dışarı çıktığında onu takip eden bir beta var. Ancak onu bayıltıp kaçırmışlar. Uyanır uyanmaz bize haber verdi. O sırada sen bayılmıştın."

"Bende diğer betaları gönderdim. Birazdan Ceydayı alıp gelirler. Lütfen sakinleş ve lütfen o babası belli olmayanın oyununa gelme."

Herşeyi düşünmesi hoşuma gitmişti. Ayrıca yanımda küfür etmemeye de dikkat ediyordu. Bu adam cidden mükemmeldi.

Bir dakika- yani kısacası onun yüzünden benim arkadaşım bu haldeydi.

"Senin bu kurt adam mı Alfalık mı her neyse bu saçma oyunların yüzünden arkadaşım kaçırıldı. Daha seni kabul etmemişken bile başıma gelene bak. Birde Alfa olacaksın, koruyamıyorsun bile."

Biraz sert konuştum kabul ediyorum. Ancak Ceyda benim için değerli biriydi. Hem cidden daha onun hayatını kabullenmemişken başıma belalar gelmişti.