Aleeza's POV
Kasalukuyan kong inaayos ang mga gamit na iniuwi ko mula sa condo.
Pakiramdam ko ay napakatagal ko nang hindi nakakauwi rito, kahit na dalawang araw pa lang naman ang nakakalipas mula nang huli akong umuwi. Saglit lang kasi iyon. May ilang gamit lang akong kinuha bago kami umalis para sa adventure naming magkakaibigan.
Nang matapos akong magligpit, lumabas ako ng aking silid at marahang naglakad sa ikalawang palapag ng bahay.
Hindi man ito kasinlaki ng lumang mansyon, isa pa rin itong malaking tahanan.
Tatlong palapag ito, at bawat palapag ay may tiglilimang silid.
Nasa second floor ang kuwarto ko, kasama ang mga guest rooms. Sa third floor naman naroon ang silid nina Mommy at Daddy, gayundin ang dating kuwarto ng mga lolo't lola ko sa panig ni Daddy. Samantalang ang mga silid ng aming mga kasambahay ay nasa unang palapag.
Tahimik ang buong bahay.
Tanging mahinang tunog ng mga kagamitan sa kusina ang bumabasag sa katahimikan.
"Ano ang gusto mong almusal, Aleeza?" nakangiting tanong ni Ate Vanes habang abala sa paghahanda ng lulutuin.
Si Ate Vanes ang pinakabata naming kasambahay. Dalawampu't dalawang taong gulang pa lamang siya—maganda, mabait, at halos apat na taon lang ang tanda sa akin.
"Hmm... kahit ano na lang po, Ate."
Napansin niyang wala akong sigla.
"Bakit parang wala kang gana? May problema ka ba?"
Bahagya akong ngumiti.
"Wala naman... may iniisip lang."
Sa lahat ng kasambahay namin, si Ate Vanes ang pinakamalapit sa akin.
Siguro dahil hindi naman kalayuan ang edad namin. Hindi ko nga siya tinturing na katulong.
Para ko na siyang tunay na ate.
Ayokong tinatawag nila akong Ma'am, madam, Princess, o kung ano mang pormal na titulo.
Mas gusto kong pangalan ko lang ang gamitin nila.
Doon ako komportable.
Hindi ko sila tinuturing na simpleng empleyado.
Sila ang naging kasama ko habang lumalaki ako.
Hindi man kami magkadugo, naging pamilya ko sila.
Mahal ko sina Mommy at Daddy, pero aminado akong mas marami akong alaala kasama ang mga taong araw-araw kong nakakasama sa bahay kaysa sa sarili kong mga magulang na laging abala sa negosyo.
Tahimik akong napabuntong-hininga.
Ang mga taong makasasagot sa mga tanong ko ay hindi si Ate Vanes.
Kundi ang mga taong matagal nang naninilbihan sa pamilya namin.
Pero...
May alam kaya talaga sila?
Kung totoo ang nakita ko sa mansyon, bakit wala man lang ni isa sa kanila ang nakapagsabi ng katotohanan?
O... baka sila man ay nilinlang din.
"There is only one way to know..."
Mahina kong bulong.
Kailangan kong hanapin ang iba pang kapatid ni Mommy.
Kung may nakaaalam sa totoong nangyari kay Tita Aleeya...
Sila lang iyon.
"Aleeza Zein Ramirez."
YOU ARE READING
HAUNTED APERTURE
Mistério / SuspenseA young photographer's tragic death leaves behind a mysterious camera filled with dark secrets. Years later, it finds its way into the hands of an unsuspecting girl. At first, it is just an old camera, but every photo she takes uncovers hidden truth...
