နေရောင်ခြည်ခပ်ဖျော့ဖျော့က ပြတင်းပေါက်မှန်မှတစ်ဆင့် ကောင်ငယ်လေးတစ်ယောက်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သော် ထိုကောင်လေး၏ မျက်ခွံများ၊ မျက်တောင်ရှည်များ လှုပ်ရှားလို့ လာသည်။ ကျယ်ပြန့်သော အိပ်ရာထပ် လွန့်လူးလျှက် နိုးထလာတဲ့တစ်ခိုက် မျက်တောင်ရှည်များက အပေါ်သို့ ကော့တတ်သွားလျှင် အညိုရောင် မျက်ဝန်းများသည် မျက်နှာကျက်သို့ ဦးတည်လျှက်။
အချိန်အတော်အတန်ကြာသည်နှင့် နှောင်း အိပ်ရာပေါ်မှ ကုန်းထလိုက်သည်။ လေးလံသောခြေလှမ်းများက ရေချိုးခန်းစီသို့။
ခနအကြာ ရေချိုးခန်းမှ ထွက်လာကာ အောင်ထပ်သို့။ ထမင်းစား စားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်သော် ပထမဦးဆုံးကြားရသည်က....
"သားနှောင်း ဘာစားချင်လည်း မေမေဘာလုပ်ပေးရမလဲ"
မေမေ့၏အသံ။
"ဟင့်အင်း သား ဘာမှမစားချင်ဘူး"
စားပွဲပေါ် ခေါင်းစောင်းကာ တင်လျှက် ငြိမ်သက်နေမိသည်။
သူဘာမှ မလုပ်ချင်။
"သား တစ်ခုခုတော့ စားရမယ်လေကွယ်၊ မေမေ ထမင်းကြော်ပေးမယ်"
ထမင်းစားခန်းထဲတွင် ချက်ပြုတ်ကြော်လှော်သံမှလွဲ အပ်ချသံတောင် မကြားရတော့ချေ။
နှောင်း ထမင်းစား စားပွဲ အလယ်မှာတင်ထားတဲ့ အလှပန်းအိုးထဲက နှင်းဆီနီတွေအား ငေးမောကြည့်နေမိသည်။
"လှတယ်"
နှောင်းလက်သွယ်သွယ်တို့က ထိုနှင်းဆီးပွင့်တို့ထံ၌ ရစ်ဝဲလျှက်။
ဖြေးညင်းသော ခြေသံနှင့် အရိပ်တစ်ခု နှောင်းပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်ကို သတိထားမိသည်နှင့်၊ နှောင်းခေါင်းစောင်းကာ ကြည့်လိုက်သည်။
"....."
ဟိုလူ။
"Good morning, little bro"
သတ္တပြုံးပြကာ နှောင်းဘေးမှ ထိုင်ခုံသို့ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
"Not so good to see you"
နှောင်းပျင်းရိစွာ ဆိုလိုက်သည်။
"Aww, don't be ridiculous"
သတ္တ ရယ်လျှက် စားပွဲပေါ်တွင် ခေါင်းစောင်း အိပ်နေသော နှောင်းကို မေးထောက်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။
YOU ARE READING
"အလင်္ကာ့ မော်ကွန်း"
Mystery / Thrillerပန်းတစ်ပွင့်လို ကနွဲ့အလျနိုင်ပေမယ့် အဆိပ်ရှိတဲ့ပန်းလိုလူ။ ထိုကဲ့သို့ အဆိပ်ရှိသောပန်းလေးအား ယဉ်ပါးအောင် ပျိုးထောင်ပေးမည့် ဥယျာဉ်မှုးလိုလူ။
