GECE

En Azından Şimdilik

Yatakta çalan alarmı umursamadan dönüp duruyordum. Kalkmak ve yeni güne başlamak istemiyordum başıma gelenlerden bu yana sadece 2 hafta geçmişti ve ben o gün intikam almaya gidememiştim bir şey gitmeme engel olmuştu yaşanan o olay bende çok şey değiştirmişti beni değiştirmişti.

Yataktan kalkıp uyuşuk adımlarla odamdaki banyoya gittim. Kendime gelmek için soğuk bir duş aldım. O günden sonra sıcak suya katlanamıyordum.

Duştan çıkınca üstüme siyah bol tişört ve kısa, tişörtün kapatacağı bir şort giydim. Zaten evden çıkmak gibi bir niyetim olmadığı için südyen giymedim.
Aylak aylak salona doğru yürüdüm kahvaltımı bir az geç yapmayı düşünüyordum. Sadece ses olsun diye televizyonu açtım.Telefonumu elime alıp
Sosyal medyamda gezinmeye başladım.
Son attığım fotoğrafa gelen yorumlara bakıyordum ki biri çok dikkatimi çekti

"Zaten tarzın hep böyle rezaletti."

Spordan çıkarken çektiğim bir fotoğraftı öylesine çekmiştim ve öylesine atmıştım.
Zaten çok az olan takipçi sayımda ailemden beni takip eden kimse yoktu -zaten artık ailemde yoktu-  yorumu yapan hesaba bakınca sadece insanlara nefret kusmak için olam bir hesap olduğunu gördüm.

Bir az daha telefonla oyalandıktan sonra televizyo'nun kapandığını fark ettim. İlk başta elektiriklerin gittiğini sandım ama telefondan bakınca wifi nin hayla çektiğini gördüm. Elektiriklerin gitmiş olması imkansızdı ve bende kapatmamıştım.

"Boşu boşuna paranoyalar uydurup kendini germe kızım burda tek başınasın."

Küçüklükten aldığım eğitimler yüzünden çok paranoyaklaşmıştım.
Ama artık evlilik konusuna bir çözüm bulmalıydım.

Ailem beni reddetmemiş olabilirdi ama ben onlardan da soy adlarından da nefret ediyirdum. Eski ben olsa şimdiye hepsini öldürüp ülke dışına çıkmıştı ama şimdiki ben bunu yapmaya çok korkuyordu. Ne olursa olsun onların işine gelicek diye evlenmiycektim. Sonuçta düşmanımın düşmanı dostumdur onlar birbirine girer ve bende o sırada ülkeyi terk ederdim.

Düsüncelerimden telefonumun sesi sayesinde sıyrıldım. Son bir haftadır olduğu gibi yine aynı bilinmeyen numara arıyordu. Bir haftadır inatla arıyordu açmıyordum ama yinede arıyordu. Bu kez açtım karşı taraftan ses gelmesini bekledim bir ve ya iki dakika sonra sonunda bir ses geldi.

"Evde hep böyle mi gezersin?"

Sesin sahibi bir erkekti normal ama sanki bir az kızgın ve kıskanç bir tını vardı. Refleks olarak başımı kaldırdım ama perdelerim kapalıydı ayrıca güvenlikli bir sitede 30. Katta oturuyordum kimse beni göremezdi.

"Kimsiniz?" Sesim sert ve soğuktu gerildiğimi belli etmiyordu.

"İyi oyuncusun ama seni görebildiğimi unutuyorsun."

Ne diyordu? Kimdi bu? Evimde kamera mı vardı? Kim koymuştu? Kim yapabilirdi?

"Kimsiniz?"

Sırasıyla aklımdan geçen  soruyu  sormaya başladım o ise sanki bunu bekliyormuş gibi sabırla soruma  cevap verdi.

"Seni izliyorum bebeğim merak etme başkasının izlemesine izin vermem."

"SAPIK HERİF!!!!!!!!!"

Hızla telefonumu ve her zaman hazır olan vestiyerdeki çantamı ve ince siyah  hırkamı alıp evden hızla çıktım.
Ansansörü beklemeden merdivenleri hızla inmeye başladım hergün koşu yaptığım için bir kez daha kendime teşekkür ettim. Ama 13 kat indikten sonra bacaklarım bana ihanet etti ve geri kalan katları asansörle indim. Aklımda hayla aynı sorular vardı neredeyse doğru düzgün evden çıkmıyordum evime nasıl girip kamera yerleştirmişlerdi? Uyurken giremezlerdi çünkü uykum çok hafiftir.