16

230 17 12
                                        

*flashback Harm*
Als 6 jarig kindje loop ik vrolijk door huis. Me moeder was niet thuis en me vader zat boven op de computer. Ik zat met race auto's te spelen in de woonkamer. Opeens hoor ik de voordeur dicht vallen en ik ren naar de deur. Me moeder staat boos in de bij de deur. Ze kijk me boos aan. 'KOM GAUW NAAR BENEDEN KLOOTZAK!' Roept ze naar me vader. Me vader komt met een vuurrood hoofd naar benende. 'Waarom heb je me niks verteld over dat je me niet meer wil?' Vraagt me moeder boos. Ik wil weg rennen maar me moeder hou me tegen. Ze kijkt me verdrietig aan. Ik zie iets raar in haar armen. Het is een eieren doos. Maar omdat ze naar mij kijkt en de boven kant van het pak is valt het op mij. Ik schreeuw en huil van de pijn. Ik zit onder de ei en schillen. Ik bloed en huil me vader schreeuw tegen me moeder. En dan komt de buurvrouw via achter binnen. 'Harm kom!' Zegt ze. Ik loop naar haar toe en ze had de kinderbescherming gebeld. Daarom woon ik in een pleeg gezin.

P.O.V link
WoW ik wist wel dat Harm in n pleeg gezin woonden maar niet precies waarom. Nou ja hij zei dat ze moeder niet helemaal goed is. Dat kan wel kloppen. 'Anders doen we verf?' Stelt Samar voor. 'Jaa ik heb nog verf thuis!' Zegt Erwin. 'Doen we dat!' Zeg ik. Harm knikt. Ik zie dat hij tranen in ze ogen heeft. Hij vind het heel moeilijk om te vertellen dat snap ik ook wel. Sanne zit te bellen. Ik heb geen idee met wie. Maar het zal wel. We zitten het plan van morgen uit te werken. Iedereen weet waar hij moet staan en wat we moeten doen. Ineens fluister Sanne in me oor:' ik heb het aan Mila vertelt ze belt Harm zo om sorry te zeggen, het komt goed!. Ik knik en ze gaat weer zitten. En ja hoor geen minuut later word Harm gebeld. Maar hij neemt niet op. Ik zucht. 'Harm bel der terug!' Zeg ik. 'Nee we zitten wat te bespreken ze wacht maar!' Zegt hij bot. Ik zucht. 'Neem op we kunnen dit wel hup ga maar naar de keuken!' Zegt Sanne en duwt Harm naar de keuken. Hij zucht diep en loop naar de keuken met ze mobiel in ze hand. Sanne knipoogt naar me waardoor ik in de lach schiet. Iedereen kijkt me raar aan. 'Maar gaat dit lukken?' Vraagt Erwin ineens. 'Ik hoop het!' Zegt Amber. 'Ik hoop dat ze ons niet door heeft!' Zegt Sanne. 'Als niemand iets zegt tegen haar en Jer goed acteert kom het allemaal goed!' Zegt Sanne. 'Ik ben de beste acteur die je kent!' Lacht Jer. En dan komt Harm weer binnen! Hij heeft een glimlach van oor tot oor. 'Zozo jij bent vrolijk!' Lacht Erwin. Harm lacht ook. Na een uur gaat iedereen weg. Ik heb Sanne net thuis afgezet en nu fiets ik met Harm. 'Ga je nog naar het ziekenhuis?' Vraag ik. 'Ja tuurlijk!' Zegt Harm. ' ga je mee?' Vraagt hij.  Ik denk ff na en kijk hoe laat het is. Het is pas vijf uur dus ik knik. Samen fietsen we naar het ziekenhuis. En weer als we aankomen zie ik Joost uit het ziekenhuis lopen met een policitie man. Hij kijkt me aan. 'Link vergeef me!' Schreeuwt hij. Ik doe net alsof ik hem niet hoor en loop naar binnen. 'Joost ziet er slecht uit!' Zegt Harm. 'Tja valt wel mee!' Zeg ik. 'Hij was helemaal wit en zag er mager uit!' Zegt Harm. 'Nou en hij heeft wat stoms gedaan hij moet boete!' Zeg ik. Ik loop naar de kamer van Mila die achter de iPad zit met oortjes in. Ze hoor ons niet en kijkt heel geconcentreerd. Als we gaan zitten kijkt ze verbaast op. 'Ik had jullie niet verwacht!' Zegt ze en legt haar iPad weg. 'Was Joost bij jou?' Vraag ik. Ze knikt. 'Britt is ook nog geweest!' Zegt ze. We kijken haar beide raar aan. 'Grapje zeker!' Zegt Harm. Ze schud haar hoofd. ' ze wou sorry zeggen maar toen werd ze weg gehaald door de zuster omdat Joost kwam', zegt Mila. 'Raar zeg! Maar ze is morgen om half 3 in de stad op het parkplein!' Zeg ik. 'Mooi en welke kleuren verf hebben we?' Vraagt Mila. 'Erwin heeft blauw en wit, ik heb nog groen en zwart en Jer had nog geel en oranje!' Zegt Harm. 'Das meer als genoeg!' Lacht Mila. 'Maar wat wou Joost?' Vraag ik. 'Oh hij wou gewoon praten en me zien!' Zegt Mila alsof het de normaalste zaak is. 'Heeft hij nog wat raars gezegd?' Vraagt Harm. 'Nee Eigelijk niet!' Zegt Mila.

Het is al weer half 7 en ik fiets naar huis. Me moeder had net gebeld dat het eten bijna klaar is. Harm bleef nog ff in het ziekenhuis. Het zal ook is niet. Ik vind het wel raar dat Britt langs ging. Maar ja het zal wel aan mij liggen. En ook heel raar dat Joost op het zelfde moment kwam. Zou Britt Joost opzoeken in de gevangenis? Alleen ik vraag me dit af zeker. Nou ja ik vind het nogsteeds raar. Zou ik vanavond bij Britt langs gaan. Ja ik doe het gewoon. Zo kan ik weten wat er in haar hoofd om gaat en of ze Joost bezoekt. Ik zou mezelf wel in gevaar brengen omdat Britt weet dat ik in een kat verander maar dat maakt niet echt uit denk ik. Misschien heeft ze het helemaal niet door. Ik ga het gewoon proberen en misschien kom ik datacenter dingen. Mar wacht waar woont Britt ookal weer? Ik kijk zo wel op me adressen lijst staat er vast wel op. Zou ik Erwin mee vragen? Ja ik app hem zo wel. Wacht sinds wanneer praat ik zo veel in mezelf en vraag ik dingen aan me zelf. Nou ja het zal wel ik ben thuis en ga eten. Straks langs Britt en morgen wraak het gaat leuk worden.

Sorry sorry en nogmaals sorry dat ik zo lang niet heb geüpload. Ik ben ook zo gek dat ik 4 boeken tegelijk doe. En ja jullie beleven maar door zeuren dus neem dit hoofdstuk. Nou kijk weetje wat het is. Ik heb heel weinig inspiratie voor dit boek en ik denk dat er nog maar een paar hoofdstukken online komen en dat het einde. Maar maak je geen zorgen ik heb nog 3 andere boeken en misschien komt er Dan ook weer een nieuw boek. Bedankt voor het lezen en tot de volgende keer!

Link de katachtigeWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu