BAĞIMLI

-4-

Eve geldiğimizde biraz gariptim. Düşüncelere dalıp duruyordum. Ama onca yıl ailesiz kalıp 16 yaşında birden karşıma çıkmaları saçmalıktı. Garip olsam da kendimi daha iyi , daha güçlü hissediyordum. Bu yaptığım bana kesinlikle iyi gelmişti. Ona yılın acısını çıkarmıştım çıkarmasına da kalbim de bir sızı vardı. Annemi ve babamı görmek içimde , kalbimde bir sızı yapmıştı. Yurtta her gün hayal kurardım. Bir kere annem gelse beni saçlarımdan öperek okşayarak uyandırmasının hayalini hiç bıkmadan öylece kurardım kafamda. Acaba annem nasıl biri ? Saçları uzun mu ? Babam nasıl biri ? Beni almaya gelecekler mi ? Diye hep düşünürdüm. Sonra kafamda bir kurgu yapıp yarın veya bir hafta içinde beni almaya gelecekler kesin deyip kendimi avuturdum. Dışarıdan gelen

"Anne Baba burası neresi neden birsürü çocuk var ? "

Diye sesler duyardım hep. Annesi veya babası da hep benzer cevapları verirlerdi.

"Annesi veya babası olmayan çocuklara burda bakıyorlar"

Bu cümle yüreğimi öyle acıtırdı ki tahmin bile edemezsiniz. Bağırmak isterdim ben hep öyle diyenlere Bizim annemiz ve Babamız var diye. Beni düşüncelerimden söküp çıkaran Cenk oldu.

"Ne düşünüyorsun ?"

Kısa , tek bir cevap onun bana kızması için yeterliydi ve ben o kısa bir cevabı söyledim.

"Ailemi"

"Sana hiç bakmayan aileni mi ? Çok garipsin Berrin."

Dedi. Biraz öylece sustum. Daha doğrusu cevap bulamadım diyebiliriz. Sonra Cenk tekrar konuştu.

"Senin tam adın ne Berrin ? Biliyormusun ?"

"Benim tek ismim var o da Berrin"

Diye cevap verdiğimde birden celallendi.

"Yurttakileri de anlamıyorum ha. Kızın 2 ismi var işte niye söylemiyorsunuz. Aptallar işte aptal."

Dedi. Sonrasında donup kaldım.

"Benim 2 ismim mi var ?"

Cenk bana döndü ve uzun bir süre baktıktan sonra

"Evet. Senin tam ismin Berrin Duru Eryılmaz"

Cevap vermeden ağzım açık kaldım. Duru benim küçükken en sevdiğim isimdi. Cenk

"Ağzını kapat. Sinek kaçacak bide onla uğraştırma"

Dedi. O sırada içeri halime teyze girdi. Beni görünce

"Hiiii ! Kız ben sana odadan çıkma demedim mi ? Cenk bey oğlum sizde bu seferlik affedin Berrin kızımı"

O kadar hızlı söylemişti ki takip edemedim. Sonra kahkaha atmaya başladım. Halime teyze

"Bide gülüyor. Çabuk odana !"

Diye bağırıp terliğini çıkarırken Cenk araya girdi.

"Dur halime sultan dur. Berrin i ben çıkardım odadan. Ailesiyle konuşsun diye"

Deyip halimize kahkaha atmaya başladı. Çünkü ben Cenk in arkasına saklanıp halime teyzenin terliği bana doğru tutuşunu izliyordum. Cenk açıklama yapınca direk kendine geldi , terliği ayağına geri giyip

"Ha. Tamam o zaman sorun yok."

Dedi. Sonra kusuruma bakma kuzum. Bende odadan kendin çıktın sandım."

Dedi ve gitti. Cenk tek kaşını kaldırıp

"Halime sultan la ne ara bu kadar yakınlaştınız şaşırdım doğrusu. Halime sultan buraya getirdiğim kızları hiç sevmez , onların islerini yapmazdı. "

Deyince şaşırdım. Beni farklı görüyordu. Bu hoşuma gitmiş ayrıca da halime teyze ye olan güvenim artmıştı.

"Buna sevindim. Halime teyze beni onlardan farklı görüyor."

Deyip gülümsediğimde , bakışları dudaklarımda kalmıştı. Sonra kendine gelip silkelendiğinde

"Bidaha böyle gülümseme"

Dedi sert bi tonda. Şaşırmıştım neden , niye gülümsememi istemiyordu. Sormaya korksam bile soracaktım.

"Neden ?"

"Ne neden ?"

"Yani... neden gülümsememi istemiyorsun ?"

"Istemiyorum değil. Gülümse ama herkesin içinde değil."

Dedi. Beni kıskanıyordu. Ister istemez birdaha gülümsedim. Kaşlarını çattı ve

"Ne ? Ne var da gülümsüyorsun ? "

Dediğinde kahkaha atmaya başladım. O ise Kaşlarını iyice çatmıştı.

"Beni kıskanıyorsun"

Deyip tekrar kahkaha attığımda camlara göz atıp eliyle ağzımı kapattı ve

"Sussana dışarda birileri var sesini duyacakla..."

Dedi , kafasına hafifçe vurdu ve

"Hay ben senin gibi ağızın. Ne diye kaçırıyorsun kelimeleri"

Diye mırıldandı. Bu dediğine daha da çok kahkaha atarken bana baktı. Ben de gülünç haldeyim ki o da güldü. Çünki ben artık gülmekten Karnım çok ağrıdığı için kendimi koltuğa atmıştım. Halime teyze geldi , bizi bu halde görünce ikimize de gülümsedi ve

"Allah (c.c) ayırmasın"

Dedi. Ikimizde birden susunca

"Ne var be. Sevgili gibisiniz bana da böyle demek düşer"

Dedi ve salonu terk etti. Biz mi ? Biz ise Halime teyzenin arkasından saf saf bakıyorduk.