Przyjaciel Mojego Brata

Rozdział 9

Nikola.Pov.

Staram się nie myśleć o tym co wydarzyło się na imprezie. Nie ma czego roztrząsać. Sam mi dał do zrozumienia, że nic dla niego nie znaczę. Wiec dotrzymam słowa. Będę trzymać się od niego z daleka, dopóki nasze relację nie zaszły za daleko. Rani mnie w tej sposób. Dlatego muszę nasze kontakty ograniczyć i zdystansować. Nie będę nikogo prosić o miłość,aż tak nisko nigdy nie upadnę. Czym właściwie jest miłość? Większość osób mówi, że jest to najpiękniejsze uczucie jakim można obdarzyć drugą osobę. Dzisiaj ostatni dzień wolnego. Niedziela. Słyszałam, że ma podobno przyjść. Pewnie myślicie,że ucieknę z domu,lub zamknę się w pokoju. Mam na to ochotę,ale nie zrobię tego. Nie pokaże mu,że jestem słaba. Słyszę pukanie do drzwi. Postanawiam nie otwierać. Wiem kogo za nimi zobaczę. Osobę, której nie mam ochoty oglądać. Przynajmniej tymczasowo. Pukanie znowu się nasila. Z pokoju mojego brata dobiega głośna muzyka. Czyli nie otworzy tych drzwi... Mam ochotę mu przypierdolić. Z ociąganiem idę otworzyć drzwi. Widzę go. Robi mi się gorąco. Czuję jak ja moje policzki wpełza rumieniec. Wpuszczam go do środka i zmykam drzwi.

- Księżniczka nie ma dziś humoru ?

- Wyjaśnijmy sobie coś dobrze?

Szatyn skinął głową.

- Po pierwsze nie jestem Księżniczką,a na pewno nie twoją. Po drugie zostaw mnie w spokoju. Pierw mi mówisz, że ze mną będziesz a potem mówisz coś zupełnie innego. Nie jestem  zabawką. Jestem człowiekiem takim jak Ty. Mam uczucia.

Patrzę na niego i w jego oczach dostrzegalny jest ból ? smutek?
-  Chciałem Cie za wszystko przeprosić. Zakochałem się w Tobie. Nic na to nie poradzę. Nie przyjmowałem tego do świadomościm. Po drugie jesteś siostrą mojego przyjaciela a on jest przeciwny, żebyśmy byli razem. Chcę spróbować. Ja i ty. Co ty na to? Nie mówmy na razie nic nikomu? Dobrze?

- Ja też tego bardzo chcę jak niczego innego na świecie.
Zlaczam nasze usta w pocałunku i wreszcie czuje się w pełni szczęśliwa.

Zapraszam na rozdział. Dzięki za każdą gwiazdkę, komentarz. ♡♡♡♡♡♡♡